Lost in Birmingham Universe

Όνειρα

2008-03-14T16:18:00.002Z

Καράβια αλήτες μας σφύριξαν κάτι,
μας είπαν ελάτε, μας κλείσαν το μάτι,

μπροστά μας περνάνε και δε σταματάνε,
τα άσπρα πανιά τους δεν ήταν για μας...

Στο 'να μου χέρι το τσιγάρο,
μοιάζει με, μοιάζει με χαμένο φάρο,

κι άμα θα σβήσει, θά 'ρθει μπόρα,
σχόλασε, σχόλασε το γλέντι τώρα...

Καράβια περάσαν, χαθήκαν στα βάθη,
γιατί μας γελάσαν κανείς δε θα μάθει,

ανάποδη μέρα, τα τράβηξε πέρα,
σ' αυτό το λιμάνι δεν φεύγει κανείς...

Στο 'να μου χέρι το τσιγάρο,
μοιάζει με, μοιάζει με χαμένο φάρο,

κι άμα θα σβήσει, θά 'ρθει μπόρα,
σχόλασε, σχόλασε το γλέντι τώρα,
σχόλασε, σχόλασε το γλέντι τώρα...

Μάνος Λοΐζος

Αθάνατος

2007-09-17T16:13:00.000+01:00

Δεν θα σταματήσεις την πάλη κατά του

Καπιταλισμού Σύντροφε

Αν Ξαναέρθουν Εδώ....

2007-08-31T03:38:00.000+01:00

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=752326

Half the people read the papers
Read them good and well
Pretty people, nervous people
People have got to sell
News you have to sell

Look, my eyes are just holograms
Look, your love has drawn red from my hands
From my hands you know you'll never be
More than twist in my sobriety

(Tanita Tikaram: Twist in my sobriety)

Σας Ξεμπροστιάζουν

2007-08-28T01:22:00.000+01:00

http://www.speroforum.com/site/article.asp?idarticle=10294&t=Political+imbroglio+after+forest+fires+in+Greece

Εγερτήριο

2007-08-27T03:11:00.000+01:00

Τώρα που η καταστροφή τα άγγιξε όλα μήπως ήρθε η ώρα να τελειώνει ενα παραμύθι?

εν μιλάω για την ασύμμετρη απειλή. Αυτό βάζει την συνωμοσιολογία επίσημα στην ζωή μας και μεταφέρει την ιστορικοπολιτική ανάλυση σε ένα νέο επίπεδο.

Εκτός και αν οι drug dealers & suppliers του εξωτερικού δεν άντεχαν άλλον τον διεθνή ανταγωνισμό του καλαμάτα-ηλεία stuff...

Μιλάω για το κάλλος της προεκλογικής περιόδου.

Δεν είναι αυτός ο λαός ώριμος για ένα βαρύ χτύπημα. Με γεια του με χαρά του.

Αλλά στα βιολογικά και οικολογικόπολιτιστικά πτώματα, καλύτερα να μειώσετε τα μπάτζετ του νοθευμένου μάρκετινγκ.

Πρώτον, βγάλτε την Πελοπόννησο από τις περιοδείες σας. Σημαντικό κόστος που γλυτώνετε μαζί με τα στουπιά που μπορεί να σας πετάνε... Ξαναναμέννα

Στο όνομα της σεμνότητας και της ταπεινότητας επιχειρηματολογήστε με σαφήνεια (πως τα λέω!!!!) και όχι με εντυπωσιασμούς.

60 + αδικοχαμένοι συνιστούν να μην παίζετε άλλο με την θλίψη μας.

Και (άκου τώρα) μοιράστε τους προεκλογικούς μποναμάδες σε αυτούς που έχουν ανάγκη. Να δω το ΚΚΕ και την εκκλησία να τσακώνονται για ποιος έκανε την μεγαλύτερη δωρεά και να γίνω βουδιστής μετά.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΠΩΣ Η ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΚΟΡΟΙΔΕΥΕΙΣ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ (ΑΛΛΑ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ) ΤΟΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΥΠΟΔΕΕΣΤΕΡΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ...

ΔΩΣΤΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΝΙΩΘΕΤΕ. Ο ΛΑΟΣ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ. ΑΛΛΑ ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΟΥ ΜΙΑ ΤΣΙΠΟΥΡΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΤΟΝ ΤΙΤΑΝΙΚΟ ΤΟΥ.

ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ, ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΘΑ ΝΑΙ

ΚΑΙ ΕΞΗΓΗΣΤΕ ΜΑΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΝΕΡΩΣΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΓΙΑΤΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΦΙΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ (ΣΗΡΙΑΛ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ, ΓΙΟΥΡΟΒΥΖΙΩΝ, ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΕ ΣΕΙΣΜΟΥΣ, ΣΙΩΠΗΡΗ ΣΤΗΡΗΞΗ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΙΑΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΤΕ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ?

Εντάξει, το παράκανα. Κάντε το πρώτο τουλάχιστον. Αν κάνατε το δεύτερο, η Ελλάδα δεν θα ήταν η Ελλάδα και εγώ θα ήμουν το δεξί βυζί της Ανν Νίκολ Σμιθ.

ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΚΑΛΟ, ΟΧΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ.

ΑΛΛΑ ΣΕΒΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΣΚΟΤΩΣΑΤΕ

ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΤΑ ΓΚΑΖΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΟΥΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΝΣΦΟΡΜΕΡΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ

Δάκρυα

2007-08-25T13:41:00.000+01:00

Το καλό με τα μαζεμένα δάκρυα είναι ότι μετά δεν μπορείς να κλάψεις για πολύ καιρό.

Ιμπραήμ

2007-08-25T02:22:00.000+01:00

Κρίμα το προηγούμενο ποστ.

Χάθηκε μέσα στους θρήνους των καμμένων.

Στον εγκέφαλο ή στην ψυχή δεν εχει σημασία.

Ούτε οι 15-16, όσοι σκοτώθηκαν τελοσπάντων.

Διάβασα διάφορα γλαφυρά στα ελληνικά σαιτ.

"Το κόλπο το έκανε ο Λαλιώτης", Γαλάζια Ψυχοπάθεια

"Το κόλπο θα έπρεπε να το κάνει ο Λαλιώτης", Πράσινος Ρεαλισμός

"Τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται", Ο Έλληνας είναι Σινεφίλ

"Όσα δεν έκαψε ο Ιμπραήμ, τα κάψαμε εμείς", Και Ιστοριοδίφης ενίοτε

"Την Κυριακή στο Ντέρμπι όλα θα έχουν ξεχαστεί", Της Σχολής Του Κριτικού Ρεαλισμού... Προσυπογράφω, αν και το είχα παίξει όβερ από προχθές.

Κάποιοι πολιτικοί δάκρυσαν έμαθα. Σφουγγίστε τα δάκρυα καλόπαιδα.

Δεν είστε υπεύθυνοι που 10 εκατομμύρια ρουφιάνοι δεν σέβονται τον εαυτό τους και την χώρα που τους φιλοξενεί.

Σημειώστε στα κιτάπια των στρατηγικών σας, να νομιμοποιήσετε αυθαίρετα στις τωρινές καμμένες περιοχές μετά από 4 χρόνια, ενόψει των επόμενων εκλογών.

Εκτός από το να σας δώσουν σταυρό, θα σας πάρουν και ένα ξεγυρισμένο τσιμπούκι.

Αυτή είναι η μοίρα των λαών που εκτός από παιδεία, δεν είχαν την τιμή να γνωρίζουν τις έννοιες κουλτούρα-αυτοσεβασμός-αλληλεγγύη.

Νέοι, Νέες, Μεσήλικες, Παπούδες, Γιαγιάδες, Πατεράδες, Μανάδες, Αδέλφια, Αλήτες, Πουλιά.

Ρουφιάνοι, Αβανταδόροι, Λαμόγια, Κλικαδόροι, Ρεμάλια, Καταχραστές, Σπιούνοι.

Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας, οι υπόλοιποι θα κλαφτείτε από τα φαντάσματα της ρουφιανιάς που θα σας συντροφεύουν αιώνια.

ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΣΤΟ ΝΤΕΡΜΠΥ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΙΖΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΗΡΗΘΕΙ ΟΧΙ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ, ΟΥΤΕ 10 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΩΝ ΣΙΓΗ...

ΤΩΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ 10%...

Sunny Afternoon

2007-08-24T17:14:00.000+01:00

Ανέκαθεν θεωρούσε το τέλος της Παρασκευής ως το παραγωγικότερο σημείο μιας εβδομάδας. Δεν είχε να κάνει τόσο με το άγχος της διεκπεραίωσης εκκρεμοτήτων σχετικές με την έναρξη της νέας εβδομάδας. Είχε να κάνει με την απόλαυση του να παρατηρείς το ονειρικό κάλεσμα του σαββατοκύριακου για όσους βρίσκονταν γύρω του. Και να δουλεύεις απολαμβάνωντας στο φινάλε πια, την νεκρική σιγή.

Βιαστικές συνομιλίες ανά πόδας ενώ όλες τις άλλες μέρες υπάρχει άπλετος και άπλυτος χρόνος για καθιστό chit chat. Η γραμματεία εγκαταλελειμέννη από τις 15.30 με ορατή την κυματική βουή των επευφημιών της καρέκλας, καθότι το χοντρό μπαούλο που την κρύβει τον υπόλοιπο καιρό πάει να κυνηγήσει θηράματα για τροφή. Και τελικά, οι σημειώσεις ακατάστατες πάνω στα γραφεία, σαν να αφέθηκαν μεσούσις μιας εκκένωσης πυρκαγιάς. Κάποιοι δεν είχαν τ0 κουράγιο ούτε να παν μέχρι την κουζίνα να ξεπλύνουν μισοτελειωμένους καφέδες και τσάγια.

Απολάμβανε μέσα σε νεκρική σιγή το μεγαλείο της αποσύνθεσης και δίχως άλλο όφειλε να αναρωτηθεί. Γιατί αντί να συμμετέχει και εκείνος στο αϊντε ντε, σπαταλούσε συνειδητά τα λεπτά εργασιακής απελευθέρωσης? Η δουλειά του βέβαια δεν είχε ακριβώς τον χαρακτήρα οχταώρου. Υπήρχαν μέρες όπου η δουλειά συνεχιζόταν επί 24ώρου και άλλες όπου η δουλειά απουσίαζε εντελώς από το ρεπερτοριό του. Παρόλα αυτά το απόγευμα της Παρασκευής διατηρούσε μια σειρά συμβολισμών.

Αναρωτήθηκε για ένα λεπτό και μετά επαναστάτησε μέσα του. Είχε μπει πάλι στην λούμπα να ψάχνει να εξηγήσει όχι τα ανεξήγητα, αλλά όσα δεν υπήρχε λόγος να εξηγηθούν. Τουλάχιστον αν έμπαινε στο τρυπάκι αυτό, ας το έκανε για ουσιαστικά διλήμματα. ΄

Φεριππήν, πως να εξηγήσει σε μια σειρά ανθρώπων πως φτάνοντας κοντά 30 είχε αποκτήσει διάφορα εφόδια αλλά όχι αρκετά χρήματα για να συμμετέχεις ισότιμα στο lifestyle τους. Αν αυτό τον ενδιέφερε βέβαια? Η αν τον ενδιέφεραν κάποια ελάχιστα στοιχεία του, για τα οποία όμως αρνιότανν να εμπλακει στο γενικότερο λούκι? Η από μια άλλη οπτική, πως να εξηγήσει ότι η θεωρητική γνώση, αν και απέχει πολύ από την πρακτική πραγματικότητα, εντούτοις τον βοηθούσε να ερμηνεύει γεγονότα και να εκτιμά καταστάσεις. Δινωντάς του τελικά την αυτοπεποίθηση να κοιτά κατάματα και τις δικές του ενέργειες και να τις κρίνει, είτε θετικά είτε αρνητικά.

Μαλακίες, όχι μόνο κανένας δεν ενδιαφέρεται για τέτοιες αμπελοφιλοσοφίες παρασκεύη απόγευμα, αλλά κυρίως κατέστρεφε την απόλαυση που έβρισκε σε αυτή την νεκρική σιγή. Επέστρεψε σε αυτή χωρίς πολλά πολλά.

Η κοινωνική δομή του Σαββατοκύριακου κάποτε θα τον άγγιζε. Και τότε θα ζήλευει όσους θα έχουν το προνόμιο να τον κοιτάνε στωικά, δίχως τίποτα να τους κυνηγά, όσο εκείνος θα παλεύει με τον χρόνο. Και τότε καλό θα είναι να θυμάται πως όταν είχε εκείνος την αντίστοιχη ευκαιρία, δεν την σπαταλούσε με ανούσιες σκέψεις. Αλλά την απολάμβανε, lazing on a sunny afternoon.

My girlfriend's gone off with my car
And gone back to her ma and pa
Tellin' tales of drunkenness and cruelty
While I'm sittin' hereSippin' at my ice-cool beer
Lazin on a sunny afternoon
Help me, me help me, help me sail away
Well, give me two good reasons why I oughta stay
And I love to live so pleasantly
Live this life of luxury
Lazin' on a sunny afternoon
In the summertime
----------------------
Kinks (Sunny Afternoon)

Ξύσιμο

2007-08-19T01:31:00.000+01:00

Ξύπνησα με ένα ασαφές ξύσιμο σε διάφορα σημεία του σωματός μου.Μη όντας άπλυτος, αναρωτήθηκα μήπως προκηρύχθηκαν εκλογές. Ένα μήνυμα στο κινητό μου διερωτάται, "κατεβαίνεις πριν τις 16/09?". Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι η φαγούρα αφορούσε συγκεκριμένο σημείο του σωματός μου και το όραμα των εκλογών έκανε την φαγούρα εντονότερη.

Στο e-mail μου, εκτός του κλασικού πρίγκηπα από την Σομαλία που ζητάει οικονομική ενίσχυση για να διώξει τους αποστάτες, ο σύλλογος φιλόζωων "Καλό Ελάφι είναι το Καμμένο Ελάφι" με προσκαλεί παραμονή των εκλογών για Μπάρμπεκιου στα τελευταία αποκαίδια της Πεντέλης. Αναζητούν ανθρώπους του πνεύματος και του οινοπνεύματος για να βελτιώσουν το πρεστίζ του συλλόγου. Αρνήθηκα ευγενικά, αφήνωντας ένα παραθυράκι εάν παίζει κανά μπαγιόκο...

"Εμείς πιστεύουμε ότι μπορεί η ΝΔ να θεωρεί ότι, με βάση τους δημοσκόπους και τις δημοσκοπήσεις, μπορεί να κερδίσει την αξιωματική αντιπολίτευση. Θέλουμε όμως να πούμε ότι, όπως μας βρήκε όλα αυτά τα τέσσερα χρόνια να είμαστε αντιπολίτευση στο άρθρο 16, στο θέμα της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες, στα δικαιώματα, στους φοιτητές με τα πράσινα παπούτσια, θα μας βρει μπροστά στις εκλογές, που θέλω να ελπίζω ότι θα είναι μια ήττα όλου αυτού του τελματωμένου συστήματος του δικομματισμού και θα ανοίξουν μια νέα προοπτική για τη νέα γενιά, για το κοινωνικό κράτος, για την οικολογία"

Η παραπάνω δήλωση ανήκει σε πρόεδρο αντιπολιτευτικής παράταξης και συγκεκριμένα στον Κύριο Αλαβάνο. Το ζουμί είναι ένα. Δημοκρατία δεν υπάρχει. Δημοκρατία δεν υπάρχει γιατί όποιος και αν εκλεγεί θα το κάνει βάσει ενός αμφιλεγόμενου συστήματος, μιας ισχνής μειοψηφίας λόγω αποχής κλπ, και τέλος λόγω μιας πολιτικής διαπάλης που βασίζεται σε ξετσίπωτη ρουσφετοκαπηλεία και οικονομική συγκάλυψη από την επονομαζόμενηπλουτοκρατία.

Φαντάζομαι ο Κύριος Αλαβάνος θα συμφωνούσε μαζί μου. Δυστυχώς όμως δημοκρατία δεν υπάρχει επίσης γιατί ότι και να γίνει θα έχουμε τον κύριο Αλαβάνο και την τραγική (δυστυχώς αλλά αυτό επιθυμεί η πλειοψηφία όσων ψηφίζουν) μειοψηφία του να αντιδρά σε οτιδήποτε κατατίθεται, συζητείται, εφαρμόζεται. Μια σουρεαλιστική αντίδραση για την αντίδραση και για τίποτε άλλο. Σαμποτάζ στο ξεπούλημα το λένε αυτοί. Προδοσία στην αριστερή ιδεολογία και πολιτική της σταθερής ιδεολογικής αρπαχτής το ονομάζω εγώ.

Αυτά τα λίγα. Σήμερα είμαι χαρούμενος γιατί συνειδητοποίησα έναν βασικό λόγο για τον οποίο δεν θα μετανιώσω ποτέ αν δεν γυρίσω στην Ελλάδα, μετά το πέρας του διδακτορικού. Πλέον όπου γης και πατρίς. Την Ελλάδα μπορώ να την έχω μέσα μου. Δεν θα μου την κατραστρέψουν τα κοράκια που την λυμαίνονται με τις δημοκρατικές ευλογίες και την τουρκο-αμερικανόφερτη κουλτούρα σας.

Καλή ψήφο και καλά σαράντα

Lost in ... Athens

2007-08-14T17:57:00.000+01:00

Η μακρά απουσία από την Μπλογκόσφαιρα οφείλεται στις προετοιμασίες για την επιστροφή στην πόλη του σκότους. Πείθοντας τους επιτηρητές ότι εχω πλέον το υπόβαθρ0 για να ξεκινήσω την πρωτ0γενή έρευνα, ετοιμάζομαι πυρετωδώς για μια μακρόσυρτη κάθοδο που θα κρίνει και το μέλλον του όλου εγχειρήματος.

Το "πυρετωδώς" μην δώσει λανθασμένες εντυπώσεις. Μηχανικές είναι οι κινήσεις μου τον τελευταίο καιρό. Τρελλό διάβασμα, Φαγητό, και πάλι καλά που ξεκίνησαν τα αγγλικά πρωταθλήματα. Έκανα και μια μπλογκοαποτοξίνωση γιατί δεν έβρισκα συχνά πλέον την έμπνευση που αναζητούσα.

Από τα λίγα μπλογκ που κρατάνε ψηλά την σκηνή καλοκαιριάτικα (αν και εδώ επί του παρόντος βρέχει με μανία) είναι ο Δείμος του Πολίτη. Με την επιστροφή του από τις διακοπές ξαναβούτηξε στα βαθιά και αυτό είναι αξιέπαινο.

Δεν έχω κάτι άλλο προς το παρόν. Ο Πέτρος που του αφιερώσαμε το προηγούμενο ποστ φαίνεται να τραβάει γερά στην ανηφόρα. Από τα ελάχιστα άτομα που θέλω να δω αμά την καθοδό μου στο god damn city

Χαιρετισμός

2007-07-26T16:22:00.000+01:00

Ο κολλητός μου ο Πέτρος φεύγει σε λίγες μέρες να υπηρετήσει την μητέρα (τρομάρα της) πατρίδα. Σίγουρα δεν πάει στο μέτωπο, όμως η ένταξη του στα ατρόμητα νιάτα της πατρίδας είναι ένα μεγάλο χτύπημα για μένα που χάνω το βασικό ψυχολογικό στηριγμά μου για ευσεβές χρονικό διάστημα. Τέλοσπάντων, η συγκινησιακή φόρτιση δεν είναι το φόρτε μου και ευτυχώς που έχει αποσυρθεί από το μπλογκ τελευταία οπότε μπορεί να αποφευχθεί ο διασυρμός. Απλά θα απευθύνω 5 χαιρετισμούς μέχρι την επόμενη φορά που θα τον ξαναδώ.

1. Σε ευχαριστώ που ανέχτηκες το μαρτύριο που ξεκίνησε στις 2 Σεπτέμβρη 2005. Έκανες ότι μπορούσες για να βοηθήσεις ψυχολογικά και τα όποια ξεσπασματά μου οφείλονται είτε σε απελπισία είτε σε εγωισμό. Κρατάω τα άνω των 100 e-mail που έχουμε ανταλλάξει και προσδοκώ να τα κάνω κάποτε λεύκωμα. Για να θυμάμαι όσα κέρδιζα, όσο έχανα. Στο παγκάκι μόνο εσύ θα μπορούσες να βρίσκεσαι...

2. Ο στρατός είναι κάτι στο οποίο δεν μπορώ να εκφέρω άποψη. Και γιατί δεν έχω πάει ακόμα και γιατί σιχαίνομαι όσους το παίζουν ξύπνιοι, έχοντας πάει. Θεωρητικά είναι απάτη, πρακτικά φαίνεται να μην έχει οφέλη, αλλά με ανοικτούς ορίζοντες μπορείς να βρεις κάτι θετικό μέσα στην ομίχλη. Βάσει των αποψεών μου ίσως αυτό ακούγεται ευχολόγιο, αλλά τώρα προσπαθώ να δω τα πράγματα μέσω ενός αισιόδοξου και chill out ατόμου. Όπως εσύ.

3. Η Κου Που Ρου δεν έχει μέλλον ούτε φέτος στο Αγγλικό πρωτάθλημα. Θα έχεις εβδομαδιαία newsletter για τις εξελίξεις στην Τσαμπιονσιπ.

4. Όπου και να πας να παρατηρείς την φύση. Όχι σαν προσωρινός στρατιωτικός τουρίστας όμως. Αλλά σαν άνθρωπος που η μεταμοντέρνα αστική αλλοτρίωση δεν τον έχει ισοπεδώσει ακόμα. Σαν άνθρωπος που θέλει να καταλάβει τι είναι αυτό που τον περιβάλλει. Δεν θα γίνεις φυσιολάτρης αλλά θα συνηδειτοποιήσεις πολλά πράγματα για τον εαυτό σου.

5. Κάποτε θα γράψουμε ένα άρθρο μαζί και μετά θα γίνουμε εντελώς κόκκαλο...

Ψευδαίσθηση

2007-07-23T21:39:00.000+01:00

Ξανάνιωθε ζωή σε κύτταρα που θεωρούσε προ πολλού νεκρά. Η πολύβουη κατηφόρα της Αλεξάνδρας ξεδίπλωνε αισθήσεις που δεν μπορούσε καν να φανταστεί την υπαρξή τους. Ακόμα και ο Λούις Άρμστρονγκ με την τρομπέτα του είχαν χώρο σε αυτό το τοπίο. Τι και αν είχε κάνει εκατοντάδες φορές το ίδιο δρομολόγιο, άλλοτε πολύ και άλλοτε λιγότερο σουρωμένος, άλλοτε πολύ και άλλοτε λιγότερο ψευτονηφάλιος. Το κρασί της χαράς είχε μεγαλύτερη επίδραση και από βαριά ναρκωτικά.

Δυστυχώς όμως κάποια θλίβερα και μίζερα κύτταρα (έτσι τα θεωρούσε τότε) συγκεντρωμένα περιμετρικά του εγκεφάλου προλόγιζαν το Βατερλό. Αν τον έλεγαν Βασίλη, μόνο η ταινία "Ξύπνα Βασίλη" θα ταίριαζε στην περιπτωσή του. Τον προειδοποιούσαν για την ασυμβατότητα του εγχειρήματος, για τα μικρά και μεγάλα εμπόδια που βασίζονταν σε λογικούς συνειρμούς, για την οδύνη που θα έφερνε η απόρριψη. Τα άκουγε και μέσα στην νιρβάνα του έβραζε από θυμό. Όχι, δεν διαφωνούσε μαζί τους. Ήξερε ότι είχαν δίκιο και όσο σκληρά και αν ήταν μαζί του, τα εμπιστευόταν.

Αναρωτιόταν όμως γιατί δεν είχε ποτέ το δικαίωμα να ζήσει έστω και για λίγο σε μια ψευδαίσθηση. Γιατί έπρεπε πάντα να του το χαλάνε? Και σε τελική, η εκλογίκευση και ο καθωσπρεπισμός που τον είχαν οδηγήσει? Ήταν ευτυχισμένος? Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε? Αυτή η αντίδραση επιβίωσης καθώς και η επιθυμία να μην δώσει πολύ θάρρος σε αυτά τα εκλογικευμένα κύτταρα και τον καβαλήσουν καμιά μέρα, τον βύθισαν περισσότερο στην νιρβάνα.

Μια νιρβάνα όμως, που έστω και σπασπωδικά, είχε ξενερώσει από την διάγνωση του ζωντανού ακόμα εκλογικευμένου κυταρρικού ιστού. Αν ήταν εδώ θα σας διαβεβαίωνε. Τίποτα χειρότερο από μια θλιβερή νιρβάνα. Αν το τελευταίο προπύργιο ψευδαισθήσεων πέσει, η επαφή με την πραγματικότητα είναι οδυνηρή ακόμα και για τα πιο ανούσια θέματα. Ένα κουνούπι μπορεί να σε αγγίξει και νομίζεις πως σε πατάει ελέφαντας. Ευάλωτος, αδύναμος, και δυστυχής. Ε μα τον Τουτατή καλύτερα να του έπεφτε ο ουρανός στο κεφάλι.

Η νιρβάνα συντηρήθηκε με την καρδιά να βαράει σαν υπερτασικό ταμπούρλο κατά διαστήματα. Και τα λάθη ξεκίνησαν, το ένα πίσω από το άλλο. Δεν έχει σημασία να αναφερθούν. Κάποιοι δεν θα έβλεπαν και πολλά λάθη μέσα σε αυτό το απελπισμένο γαιτανάκι δράσεων και αντιδράσεων. Για αυτόν όμως όλα είναι λάθη. Τώρα τα εκλογικευμένα κύτταρα κρύβονται βαθιά στον εγκέφαλο. Τώρα που δικαιώθηκαν, θα μπορούσαν να καυχηθούν τον θριαμβό τους. Αντ αυτού όμως, φοβούνται. Η καρδιά έκανε πραξικόπημα και έχει στείλει "κοράκια" και ειδικά εκπαιδευμένα κύτταρα να βρουν τα εκλογικευμένα κύτταρα και να τα κρεμάσουν άνευ δίκης.

Θα είναι μια φαντεζί κρεμάλα στην κεντρική πλατεία του εγκεφάλου. Προς παραδειγματισμό οποιουδήποτε άλλου κυτάρρου θελήσει να πουλήσει φτηνή εξυπνάδα. Ίσως θα ήταν καλή λύση και για τους εμπρηστές σε αυτό το φαρ ουέστ που κληθήκαμε να ζήσουμε. Καρδιές και λογιστικοί εγκέφαλοι.

Καταιγίδα

2007-07-20T19:20:00.000+01:00

Τρεις αποχρώσεις τ’ ουρανού διακρίνω τελευταία
Το ωκεάνιο φύσημα σφυροκοπάει την μέρα

Πολλά τα μαύρα σύννεφα για θερινό τοπίο
Μα ήταν κάτι φανερό απ’ το στερνό σου αντίο

Και πιο πολλά τ’ άσπρα, τα σύννεφα της τρέλλας
Που τόσο με θυμώνουνε στο αγνάντεμα της μέρας

Γιατί δεν έχουνε χαρά δεν έχουνε ούτε λύπη
Στο περασμα τους πνίγονται και της καρδιάς οι χτύποι

Και πίσω μια θάλασσα, φουρκίζεται στων νεφελών το βάρος
Στην αποβάθρα του ουρανού είσαι ο μόνος φάρος

Εγώ αυτόν θα αναζητώ σαν λάμψη στο σκοτάδι
Και θα τον βρω, και αν χρειαστεί, θα φτάσω ως τον Άδη

Φαύλος Κύκλος

2007-07-16T10:54:00.000+01:00

Ένα πράγμα που δεν πρόκειται ποτέ να ξεπεράσω, και στο οποίο φοβάμαι πως δεν θα δώσω ποτέ μια αρκετά πειστική ερμηνεία, είναι η τρομακτική ισοπέδωση κάθε έννοιας σοβαρότητας και λογικής στην διερεύνηση φαινομένων και στην αναζήτηση υπευθύνων.

Δεν έχει σημασία αν καίγεται ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου στην Αθήνα, αν χουλιγκάνοι σκοτώνονται μεταξύ τους για μια ιδεολογία χρωμάτων και ατάλαντων ως επί το πλείστον ποδοσφαιριστών, αν μονάχα η Ελληνική κοινότητα ξέρει την έννοια του όρου ΦΥΡΟΜ, αν πεθαίνουν άνθρωποι σε σεισμούς, σε βραχονησίδες, αν, αν, αν....

Πριν λίγο πέθαναν δύο άνθρωποι σαν τα ποντίκια στην φάκα σε ενα δεξαμενόπλοιο στο Πέραμα. Δεν υπήρχαν άδειες ασφαλείας, δεν υπήρχαν έλεγχοι (βάσει ραδιοφωνικών πηγών), μάλλον δεν υπάρχει και τίποτα πέρα της λογικής κορόνα ή γράμματα για τα παιδιά του κατώτερου θεού που κατεβαίνουν στα εφοπλιστικά καζάνια της κολάσεως.

Κάμποσοι άνθρωποι έχουν πεθάνει ή υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες σε διάφορα ατυχήματα – δυστηχήματα τα τελευταία 20 χρόνια στην ναυπικοεπισκευαστική ζώνη Περάματος. Ουπς!!! Πόσα χρόνια καίγονται τα δάση??? Πόσα χρόνια βαυκαλιζόμαστε για το ποια είναι η Ελλάδα, ενώ διπλωματικά παίρνουμε μόνο πίπες από τις ΗΠΑ??? Πόσα χρόνια υπάρχουν ράντζα σε διαδρόμους νοσοκομείων?

Μόνιμη επωδός... Το γαμημένο το κράτος φταίει. Σας βαρέθηκα ρε σούργελα. Εσείς είστε το κράτος. Εσείς ψηφίζετε αυτούς που ψηφίζετε. Εσείς και η τουρκόσπορη κουλτούρα σας που σας καλεί να πηγαίνετε σε κομματικά συνέδρια, να κουνάτε σημαιάκια σε προεκλογικές συγκεντρώσεις, και να έχετε το θράσος να κατηγοράτε την εκάστοτε κυβέρνηση, περιμένωντας η εκάστοτε αντιπολίτευση να γίνει κυβέρνηση για να ξεκαυλώσετε και σεις και τα ρουσφετάκια που έχετε φροντίσει να σχεδιάσετε. Κάποιοι από εσάς είστε επίσης μέλη ενός εκ των εκτενέστερων δημόσιων τομέων αναλογικά στην Ευρώπη. Σταματήστε να μιλάτε για το κράτος λες και είναι μια κακιά μάγισσα ή ένα φάντασμα. Αν το μισείτε τόσο, τότε τουλάχιστον μην επιθυμείτε την διατηρησή του. Αλλά είστε υποκριτές και παρτάκηδες.

Όταν καταλάβουμε ότι οι σχέσεις κράτους – ιδιωτών είναι διεφθαρμένες γιατί εμείς είμαστε βαθιά διεφθαρμένοι (όπως και τεμπελχανάδες), τότε ίσως γίνει κάτι. Αλλά αυτό θέλει αρχίδια και το είδος είναι προς εξαφάνιση στην Ελλάδα.

Υ.Γ: Υπάρχει και τρίτος αγνοούμενος ή νεκρός. Η υστεροφημία των εν λόγω νεκρών δεν θα διαρκέσει πολύ καθώς ο θάνατος αυτός δεν έχει γκλάμουρ .

Πως να φέρεστε σαν πλανητάρχης

2007-07-13T16:22:00.000+01:00

www.wellingtongrey.net

Αρθρο 24 (Προσεχώς Υπό Αναθεώρηση)

2007-07-13T10:39:00.000+01:00

**1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το Κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Η σύνταξη δασολογίου συνιστά υποχρέω- ση του Κράτους. Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Oικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον.

**2. H χωροταξική αναδιάρθρωση της Xώρας, η διαμόρφωση, η ανάπτυξη, η πολεοδόμηση και η επέκταση των πόλεων και των οικιστικών γενικά περιοχών υπάγεται στη ρυθμιστική αρμοδιότητα και τον έλεγχο του Kράτους, με σκοπό να εξυπηρετείται η λειτουργικότητα και η ανάπτυξη των οικισμών και να εξασφαλίζονται οι καλύτεροι δυνατοί όροι διαβίωσης. Oι σχετικές τεχνικές επιλογές και σταθμίσεις γίνονται κατά τους κανόνες της επιστήμης. Η σύνταξη εθνικού κτηματολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους.

3. Για να αναγνωριστεί μία περιοχή ως οικιστική και για να ενεργοποιηθεί πολεοδομικά, οι ιδιοκτησίες που περιλαμβάνονται σε αυτή συμμετέχουν υποχρεωτικά, χωρίς αποζημίωση από τον οικείο φορέα, στη διάθεση των εκτάσεων που είναι απαραίτητες για να δημιουργηθούν δρόμοι, πλατείες και χώροι για κοινωφελείς γενικά χρήσεις και σκοπούς, καθώς και στις δαπάνες για την εκτέλεση των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων, όπως νόμος ορίζει.

4. Nόμος μπορεί να προβλέπει τη συμμετοχή των ιδιοκτητών περιοχής που χαρακτηρίζεται ως οικιστική στην αξιοποίηση και γενική διαρρύθμισή της σύμφωνα με εγκεκριμένο σχέδιο, με αντιπαροχή ακινήτων ίσης αξίας ή τμημάτων ιδιοκτησίας κατά όροφο, από τους χώρους που καθορίζονται τελικά ως οικοδομήσιμοι ή από κτίρια της περιοχής αυτής.

5. Oι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται και στην αναμόρφωση των οικιστικών περιοχών που ήδη υπάρχουν. Oι ελεύθερες εκτάσεις, που προκύπτουν από την αναμόρφωση, διατίθενται για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων ή εκποιούνται για να καλυφθούν οι δαπάνες της πολεοδομικής αναμόρφωσης, όπως νόμος ορίζει.

6. Tα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από το Kράτος. Nόμος θα ορίσει τα αναγκαία για την πραγματοποίηση της προστασίας αυτής περιοριστικά μέτρα της ιδιοκτησίας, καθώς και τον τρόπο και το είδος της αποζημίωσης των ιδιοκτητών.

** Ερμηνευτική δήλωση: Ως δάσος ή δασικό οικοσύστημα νοείται το οργανικό σύνολο άγριων φυτών με ξυλώδη κορμό πάνω στην αναγκαία επιφάνεια του εδάφους, τα οποία, μαζί με την εκεί συνυπάρχουσα χλωρίδα και πανίδα, αποτελούν μέσω της αμοιβαίας αλληλεξάρτησης και αλληλοεπίδρασής τους, ιδιαίτερη βιοκοινότητα (δασοβιοκοινότητα) και ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον (δασογενές). Δασική έκταση υπάρχει όταν στο παραπάνω σύνολο η άγρια ξυλώδης βλάστηση, υψηλή ή θαμνώδης, είναι αραιά.

Πεντέλη - Πάρνηθα - Ραφήνα (Καληνύχτα)

2007-07-11T10:45:00.000+01:00

Ριζοσπάστης: κάτωθεν άρθρο από την 3η Ιούλη.

http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=3/7/2007&id=8786&pageNo=15&direction=1

Στο σημερινό άρθρο της 11ης Ιούλη προστίθενται νέα χαρωπά στοιχεία διαπλοκής...

Καίγονται 11 στρέμματα αναδασώνεται 1

Μετά από κάθε μεγάλη φωτιά η πρώτη λέξη που ακούγεται από τους αρμόδιους των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είναι η ...«αναδάσωση».

«Ενα καινούριο δέντρο θα φυτευτεί στη θέση εκείνου που καίγεται», δήλωνε τον Αύγουστο του 1995 ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, μετά την πυρκαγιά της Πεντέλης που είχε καταστρέψει 76.075 στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων.

«Κάθε σπιθαμή γης θα αναδασωθεί και πάλι», δήλωναν στελέχη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ των οποίων ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης τον Ιούλη του 1998 μετά τη μεγάλη πυρκαγιά της Πεντέλης, που αποτέφρωσε άλλα 90.000 στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων.

«Στη θέση του δάσους θα γίνει δάσος», είχε δηλώσει με στόμφο ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τον Ιούλη του 2005 μετά τη μεγάλη πυρκαγιά στη Ραφήνα.

Την περασμένη Κυριακή, ο Κ. Καραμανλής δήλωσε: «Οπου ήταν δάσος, θα ξαναγίνει δάσος, το λέω και το εννοώ»...

Ποια είναι η πραγματικότητα;

Ανεξάρτητα από το τι λένε και τι εννοούν οι εκπρόσωποι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η πραγματικότητα και τα στοιχεία που αποκαλύπτει ο «Ρ» δείχνουν ότι:

Μόνο 1 από τα 11 στρέμματα που καίγονται από τις καταστροφικές πυρκαγιές αναδασώνεται! Αυτή είναι η αναλογία που προκύπτει από στοιχεία του υπουργείου Γεωργίας που αφορούν όλα τα καμένα δάση και δασικές εκτάσεις της Αττικής κατά την περίοδο 1991-2005 (βλ. πίνακα). Χρονική περίοδο κατά την οποία είχαμε διακυβέρνηση από τη ΝΔ, στη συνέχεια από το ΠΑΣΟΚ και από το 2004 και πάλι από τη ΝΔ.

Επιπλέον, τη χρονική περίοδο 1982-1998 (διακυβερνήσεις διαδοχικά ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) σε ολόκληρη τη χώρα καίγονται 8.751.193 στρέμματα και αναδασώθηκαν μόλις 1.013.024, δηλαδή αναλογία περίπου 1 προς 9.

Ας δούμε πιο συγκεκριμένα:

Το 1995 μεγάλη πυρκαγιά στην Πεντέλη κατέκαψε 76.075 στρέμματα δάσους. Από αυτά έχουν αναδασωθεί μέχρι σήμερα 2.157 στρέμματα. Σημειώνεται ότι στην περιοχή που κάηκε άρχισαν να ξεφυτρώνουν δεκάδες σπίτια.

Το 1998 και πάλι στην Πεντέλη εκδηλώθηκε μεγάλη πυρκαγιά που καταστρέφει 90.000 στρέμματα. Συνολικά στην Αττική κάηκαν 116.297 στρέμματα. Από αυτά αναδασώθηκαν τα 3.483 στρέμματα.

Μερικά χρόνια μετά, ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Κ. Λαλιώτης, με υπουργική απόφαση για την κήρυξη των αναδασωτέων εξαιρεί τεράστιες εκτάσεις. Δύο χρόνια αργότερα, οι υπουργοί ΠΕΧΩΔΕ και Γεωργίας (Λαλιώτης - Ανωμερίτης) υπογράφουν Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο εντάσσονται στο Σχέδιο Πόλης 6.000 στρέμματα στην Πεντέλη, αρκετά από τα οποία είχαν καεί από την πυρκαγιά του 1998. Αξίζει να τονίσουμε ότι μία μόλις μέρα μετά την αποστολή του ΠΔ στο Συμβούλιο της Επικρατείας, εκδηλώνονται πυρκαγιές σχεδόν σε όλη τη χώρα (σ.σ. Σάμος, Ικαρία, Εύβοια, Λάρισα, Πύργος, Κιάτο, Πολύγυρος Χαλκιδικής, Κοζάνη, Χανιά)...

Το 2000 καίγονται συνολικά 36.734 στρέμματα στην Αττική και αναδασώνονται μόνο τα 1.575. Εκείνη τη χρονιά, στα τέλη Αυγούστου, καίγεται ένα κομμάτι της Νέας Πεντέλης που είχε ξανακαεί το 1998.

Τον ίδιο μήνα φορτηγό μπάζωνε καμένες εκτάσεις, ενώ 1.000 στρέμματα από τα καμένα είχαν πουληθεί νωρίτερα από τη Μονή Πετράκη στο συνεταιρισμό «Αγιος Τιμόθεος» με στόχο την οικοπεδοποίηση.

Πώς κουτσουρεύονται οι αναδασωτέες εκτάσεις

Κάθε φορά που καίγεται μια δασική έκταση ή ένα δάσος, οι καταπατητές, εκμεταλλευόμενοι το νομικό πλαίσιο, βγαίνουν κερδισμένοι. Για να προχωρήσει η διαδικασία του χαρακτηρισμού μιας έκτασης ως αναδασωτέας, πρέπει να γίνει αεροφωτογράφηση και στη συνέχεια η λεγόμενη φωτο-ερμηνεία (σ.σ. η ερμηνεία με βάση τις φωτογραφίες για το ποιες εκτάσεις είναι δασικές). Μετά ακολουθεί ο χαρακτηρισμός των εκτάσεων για να οριστούν τα όρια της αναδάσωσης. Τότε, λοιπόν εμφανίζονται κάποιοι που διεκδικούν εκτάσεις (σ.σ. οικοδομικοί συνεταιρισμοί, εκκλησία, καταπατητές κ.ά.) και δηλώνουν ότι τους ανήκει μεγαλύτερο κομμάτι από αυτό που δικαιούνται με βάση τις ιδιοκτησίες τους. Η υπόθεση της διεκδίκησης ακολουθεί τη δικαστική οδό με το αποτέλεσμα να είναι πολύ συχνά υπέρ των καταπατητών ή όσων ενδιαφέρονται να επενδύσουν σε συγκεκριμένες καμένες περιοχές...

Η άλλη περίπτωση είναι οι ίδιες οι υπηρεσίες να εξαιρούν από μόνες τους εκτάσεις από τις αναδασωτέες, με πρόσχημα κάποιες δήθεν ιδιοκτησιακές ασάφειες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εξαίρεση από την αναδάσωση μεγάλου μέρους καμένης έκτασης της Πεντέλης μετά τη φωτιά του 1998 από τον περιφερειάρχη Αττικής, ενώ το ίδιο ακριβώς έγινε και το Σεπτέμβρη του 2005, μετά την πυρκαγιά της Ραφήνας...

Ένοχοι

2007-07-06T22:02:00.000+01:00

Ένοχοι γιατί αποφάσισαν να δουλέψουν στην Ρικομέξ

Ένοχοι επειδή δεν προέβλεψαν ότι θα γινεί σεισμός

Ένοχες και οι οικογένεις που δεν δέχονται ότι το "ατύχημα" οφείλεται σε ατυχή εκτίμηση των θυμάτων

Το παρόν Μπλογκ δεν χαρίζει κάστανα. Μετά την απόφαση του εφετείου καταδικάζουμε τις οικογένειες σε χρηματική αποζημίωση όσων επλήγησαν από συκοφαντική δυσφήμηση. Αφουγκραζόμαστε το υπνωμένο λαϊκό αίσθημα και καλούμε και άλλους επιχειρηματίες να τρέξουν στην δικαιοσύνη σε ανάλογες περιπτώσεις. Αισθανόμαστε περήφανοι που το κυρίαρχο Ελληνικό κράτος και όλες οι εξουσίες του δουλεύουν ρολόι.

Αν οι οικογένειες έχουν τσίπα να αυτοκτονήσουν για το κακό που προξένησαν, ίσως αυτός ο τόπος μακροημερεύσει κάποτε.

Έτσι και αλλιώς, οι νεκροί ποτέ δεν πεθαίνουν

Απαράδεκτος

2007-07-05T08:31:00.000+01:00

Ορισμένες φορές πληγώνουμε (αθελά μας θέλω να πιστεύω) τον ίδιο μας τον εαυτό. Καταρχάς λησμόνησα την εθνική μας εορτή χθες, 4η Ιουλίου, αλλά βαλσάμωσα τις πληγές όταν αντιλήφθηκα πως και οι εντεταλμένοι κυβερνήτες μας ξέχασαν να το κάνουν.

Εκεί όμως που τα δάκρυα χαράκωσαν το προσωπό μου ήταν στο κάλεσμα των πολιτικών ηγετών να κρατηθεί ενός λεπτού σιωπή για την Πάρνηθα από το βήμα της βουλής. Ένιωσα τον βαθύ πόνο για τηνμη κατάρριψη έστω ενός αυθαιρέτου σε Πεντέλη και Υμηττό έδώ και 15 χρόνια, τις ερινύες για την καταστροφή του περιβάλλοντος, την ανδρεία για την ανάληψη ευθυνών αλλά πανω απ'όλα την δέσμευση για ένα καλύτερο αύριο. Ο πόνος πλημμύρισε τον εσωτερικό μου κόσμο και δεν θα σας το κρύψω, με ερέθισε...

Στάθηκα όρθιος, Ατένισα τον ορίζοντα και κράτησα ενός λεπτού μαλακία αντί ενός λεπτού σιγή

Όπου και αν είμαι, η Ελλάδα (θα) με πληγώνει

ΜΑΤ Κατά Εθελοντών

2007-07-04T07:14:00.000+01:00

Ο Γ. Καλαμπαλίκης, 25 ετών, εθελοντής, περιγράφει την τραυματική εμπειρία του στην Πάρνηθα:

«Το θέατρο των εξελίξεων ήταν στην περιοχή του τελεφερίκ, όπου κατέφθασα αρκετά νωρίς (21.00). Ημασταν 5 εθελοντές και 3 αστυνομικά όργανα (ούτε λόγος για πυροσβεστική δύναμη). Είναι πραγματικά συγκινητικό ότι δύο ώρες αργότερα ο αριθμός των εθελοντών είχε υπερπολλαπλασιαστεί. Κάτοικοι της περιοχής έσπευσαν να βοηθήσουν, αλλά και ειδικευμένοι περιπατητές, πολύ καλοί γνώστες της περιοχής. Μάταια προσπαθούσαμε να λάβουμε θετική απάντηση από τους συντονιστές για να συμμετέχουμε ενεργά. Αντιθέτως, μετά την επίσκεψη Πολύδωρα στον τόπο του εγκλήματος (γιατί περί τέτοιου πρόκειται) και τα γιουχαΐσματα των παρευρισκόμενων, εμφανίστηκε μια διμοιρία των ΜΑΤ με σκοπό να αποτρέψει τη συμμετοχή μας.»Μετά από τέσσερις ώρες αναμονής, ήμασταν πλέον πεπεισμένοι ότι δεν είχε νόημα η παραμονή μας. Αραγε ο εθελοντισμός εφαρμόζεται μόνο για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων;

Ή μήπως δε θεωρείται βαρύτατης σημασίας εθνικό γεγονός το ότι καταφέραμε να εξαφανίσουμε την πολύτιμη για τη ζωή όλων Πάρνηθα; Τουλάχιστον ας μην επαναπαυθούμε στο γεγονός της καταστροφής και στην απροθυμία του κράτους ως σύνολο να εκμεταλλευτεί τους ευσυνείδητους πολίτες. Ας προσπαθήσουμε να ενεργοποιηθούμε μέσα από προγράμματα αναδάσωσης, ενάντια σε κάθε μελλοντική απόπειρα οικοπεδοποίησης. Οχι για εμάς, γιατί τα πρώτα αποτελέσματα μιας τέτοιας προσπάθειας θα φανούν μετά από σαράντα και πλέον χρόνια. Αλλά για τα παιδιά μας».

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ- 01/07/2007

ΑΠΟ: http://www.asda.gr/elxoroi/parni8a.htm#πάρνπυρκαγ

ΤΟ ΑΝΩΘΕΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΧΩΡΩΝ" www.asda.gr ΜΙΑ ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ ΠΡΟΣΠΆΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΤΕΡΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

Παθογένεια

2007-07-01T01:57:00.000+01:00

Το πιο εύκολο πράγμα σε μια κοινωνία εντυπώσεων είναι οι ανέξοδες λιτανείες έκπληξης, σπαραγμού, ευαισθησίας και υποσχέσεων για ένα καλύτερο αύριο.

Αυτή είναι η τακτική όλων των ιεραρχικών τάξεων της Ελληνικής κοινωνίας. Από πλούσιους σε φτωχούς, από γραφειοκράτες σε θύματα της γραφειοκρατίας, από δημάρχους σε κλητήρες. Αυτό είναι το μεράκι του Νεοέλληνα. Η αλαζονική συμπεριφορά όταν τον παίρνει και η κωλοτούμπα - μασκαράτα όταν τα πράγματα ζορίζουν. Μέχρι την επόμενη φορά βοηθειά μας.

Όταν πλησίασαν οι Τούρκοι στα Ίμια το έπος του, 40 ξαναζούσε από τις στεντόριες κραυγές των Ελλήνων. Όταν το βραδάκι η διπλωματία είχε πάρει τα ... μου και οι απέναντι είχαν όρεξη να το χοντρύνουν όλοι τρώγαν τα νύχια τους. Όταν το πρωί είχαμε χάσει 2 στρατιώτες όλοι κάναν τσισάκια στα βρακάκια. Και παρότι όλοι προσεύχονταν από μέσα τους να την γλυτώσουμε, η (προκλητική αλλά ειλικρινής τελικά) ευχαριστία στους Αμερικάνους ξύπνησε τους δήθεν Κολοκοτρώνηδες. Οι οποίοι έσβησαν μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα, με το μνημόσυνο στις κηδείες των πεσόντων.

Εγκλήματα κατά μεταναστών, ξυλοδαρμοί, βιασμοί, ένα ανάλαφρο ορντέβρ στο κάτά τα άλλα πολιτικά άνοστο τηλεοπτικό ειδησεογραφικό δελτίο. Όταν έχεις συνειδητά μοιράσει την διακυβέρνηση σε 2 ριζικά διαφθαρμένες ηγεσίες (αποκαλώντας δημοκρατία το πολίτευμα αυτό) θέλεις να γεμίσεις με άλλά θεάματα τις ειδήσεις. Αν έχουν ένα κοινωνικό (άνωθεν παραδείγματα), αστυνομικό (δαιμονοποίηση των Εξαρχείων) ή και αιματοβαμμένο υπόβαθρο (σφαγή στο Ιράκ) τότε τα σουβλάκια και οι πίτσες συναγωνίζονται τους αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ.

Όταν είσαι κωλοτούμπας είναι φυσικό να σαι κωλοτούμπας στα πάντα. Όταν πρώην υπουργός της σημερινής αντιπολίτευσης λέει πρόσφατα ότι εδώ και 3 χρόνια έχουμε καπιταλισμό (ενώ παλιότερα είχαμε ολοκληρωτικό κομμουνισμό μάλλον) ένας άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του και έχει I.Q έστω και 0.01 κάνει μια από τις εξής κινήσεις.

1. Του πετάς Γιαούρτια με πήλινα κεσεδάκια
2. Του παραθέτεις όλο το υβρεολόγιο του Αριστοφάνη
3. Ανακοινώνεις στην ομήγυρη ότι δεν ανέχεσαι τέτοιες παπαριές και φεύγεις.
4. Φέυγεις σιωπηλός, πας σπίτι, κάνεις ένα παγωμένο μπάνιο και υπόσχεσαι να αντιμετωπίσεις την μαλακία που βάραγες τόσο καιρό.

Καθώς ουδείς έκανε κάτι τέτοιο ούτε σε αυτό ούτε σε κανένα παρόμοιο ακροατήριο, εγώ θεωρώ ότι η χώρα μου είναι μια χώρα γελοίων σιχαμερών μικροβίων. Και θεωρώ ότι η έλλειψη πολιτικής συνείδησης αποτελεί δείκτη ευρύτερης προσωπικής ανυπαρξίας, Πολιτική δεν είναι αν τα γκάλοπ ανεβοκατεβάζουν στατιστικά. Πολιτική είναι να έχεις άποψη και ακόμα καλύτερα να ασχολείσαι (όσο πιο ενεργά) με τα κοινά, τα της πολιτείας.

Καθότι η πολιτική συνείδηση στην Ελλάδα είναι υπαρκτή μόνο σε πελατειακό επίπεδο είναι πολύ φυσικό το 90% των πολιτικών ασθενειών να οφείλονται εκεί. Δεν θεωρώ πως η Ελλάδα είναι η ντροπή της μοντέρνας (επίπλαστης) δημοκρατίας. Παρόμοια φαινόμενα εντοπίζονται και αλλού με μόνο πρόβλημα την ψευδεπίγραφη ενσωμάτωση μιας καθαρά τριτοκοσμικής χώρας στην Ευρώπη. Και αυτό σε επίπεδο οργανωτικών δομών, ατομικής συνείδησης και πιθανοτήτων μελλοντικής βελτίωσης.

Η Ελληνική μπλογκόσφαιρα δίνει ένα στίγμα. Ίσως γιατί αποτελείται από μεμονωμένες, άγνωστες μεταξύ τους μονάδες που θεωρητικά έχουν καλές προθέσεις. Λέω θεωρητικά γιατί είναι μαθηματικά βέβαιο πως όλοι όσοι ανέβασαν ένα ποστ για την Αμαλία, για τον βασανισμό των κρατουμένων, για την Πάρνηθα δεν είναι a fortiori παναγίες. Αν ήταν, η χώρα δεν θα ήταν χωράφι όπως λέει ο Πανούσης. Μέσα στην παθογένεια της καθημερινότητας τέτοια γεγονότα μπορούν να αποτελέσουν και λανθάνουσες ευκαιρίες για ξεκαρδιστικό (πίσω από δακρύβρεχτο) χαβαλέ. Ίσως είμαι πολύ καχύποπτος αλλά έχω λόγους.

Η Ελληνική μπλογκόσφαιρα δείχνει καλές προθέσεις γιατί είναι χύμα και ασυντόνιστη. Αν οργανωθεί πιθανότατα να παρουσιάσει και άλλες γραικό-παθογένειες. Ίσως πάνω στην οργάνωση (που πρέπει να ξεκινήσει εκ του μηδενός) να θυμηθεί κάποιος ότι έχει να πιει έναν φραπέ. Ίσως όμως και όχι. Θεωρώ όμως πως σε μια χώρα πολιτικά νεκρή και κοινωνικά βουτηγμένη στα σκατά μια πρόταση μπορεί να έλθει από εκεί που δεν το περιμένει ουδείς.

Υ.Γ: Ξαναδιαβάζω το κείμενο και φοβάμαι πως αμπελοφιλοσοφώ. Διάβασα όμως ένα κείμενο που πραγματικά με έκανε να αισιοδοξώ στο μπλογκ τ0υ Μάνου Αντώναρου. Η Πάρνηθα θα ξανανιώσει, το ίδιο και ολόκληρος ο πλανήτης. Απλά πρέπει εμείς να την πουλέψουμε. Όσο το περιβάλλον προστατεύεται από τις Μάρκετινγκ προπαγάνδες τύπων όπως ο Αλ Γκορ όλα θα πάνε κατ ευχήν. Η ώρα που ο ανθρώπινος νταβατζής θα εξοριστεί από το (νοικιασμένο) σπίτι του δεν αργεί.

Και στην άλλη ζωή φιλόσοφοι, ιστορικοί, περιβαλλοντολόγοι, επιστήμονες της γενετικής, νευρολόγοι, κοινωνιολόγοι και άλλοι θα έχουμε άπλετο (και άπλυτο) χρόνο να συνυπογράψουμε ένα best seller μεγαλύτερο και από την Βίβλο.

Την Παθογένεια της Ανθρώπινης Μαλακίας

Θερμή παράκληση στον Karl Marx και τον Πλάτωνα να μου κάνουν την τιμή να γράψω το case study

"1828-2008: Μια Φορά Ραγιάς, Ραγιάς για Πάντα

-Η Επιτομή της Νεοελληνικής Μαλακίας"

Ζωντανοί-Νεκροί

2007-06-29T03:37:00.000+01:00

ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΘΑΛΑΜΟ ΑΕΡΙΩΝ.

ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΡΗΜΑΓΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ.

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΚΑΙ ΜΟΛΥΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ.

ΠΕΡΙΤΕΙΧΙΣΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ.

ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΕΘΑΙΝΩΝΤΑΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.

ΑΝΑΠΟΛΩΝΤΑΣ ΤΟ ΕΝΔΟΞΟ (?) ΠΑΡΕΛΘΟΝ.

ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΟΚΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.

ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΡΑΓΙΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ.

ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΜΑΘΑΝ 120 ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΩΝ ΠΛΥΝΤΗΡΙΩΝ.

ΕΔΩ ΚΑΙ 15 ΧΡΟΝΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΔΑΣΩΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ.

ΚΑΙ Ο ΤΩΡΙΝΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΓΟΡΕΥΕΙ ΠΕΡΙ

ΔΑΣΟΦΥΛΑΚΩΝ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ.

Η ΠΕΝΤΕΛΗ ΔΕΝ ΔΙΔΑΞΕ ΚΑΝΕΝΑΝ.

ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΠΩΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ

ΤΗΝ ΤΣΟΥΓΚΡΑΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΞΥΣΙΜΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ.

ΑΛΛΑ ΕΦΕΔΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΟΥΤΕ ΛΟΓΟΣ.

ΜΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΚΟΣ...

ΤΟΥΣ ΚΑΛΕΣΑΝ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ...

PRE-ACTIVE GREEK GOVERNMENTS...

ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΟΥΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΤΣΕΜΗ ΟΜΩΣ.

---------

ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΟΥΤΑΝΑΣ ΓΙΟΙ ΠΟΥ ΕΚΑΨΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ

ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ.

Ο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΠΛΟΥΤΟΣ ΡΑΓΙΑΣ

ΠΟΥ ΘΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΜΕΖΟΝΕΤΤΑ ΦΤΑΙΕΙ?

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΠΙΣΙΝΑ

ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΩΝ ΠΕΥΚΩΝ?

Ο ΙΔΙΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΟΥΡΑΓΕ ΣΕ ΚΑΝΑ ΠΕΥΚΟ

ΕΧΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΚΟΙΛΑΡΑ ΝΑ

ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΨΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΠΥΡΕΣ

ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΤΑΒΕΡΝΑ ΣΤΟΥΣ ΘΡΑΚΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ?

ΞΕΡΩ, ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ.

ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΛΕΦΤΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΘΑ ΚΑΝΑΜΕ.

ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥΛΗΜΕΝΩΝ, ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ

ΑΠΛΑ ΖΗΛΕΥΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ.

ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ.

ΑΠΛΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΠΟΙΝΗ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΤΕΣ.

ΘΑΝΑΤΟΣ

--------

ΚΑΛΟ ΣKATOΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Μπλουμ

2007-06-27T18:15:00.000+01:00

Τον έβλεπε να χάνεται στο μονοπάτι που οδηγεί στο κανάλι αγκομαχώντας να κρατήσει την τσάντα και το ποδήλατο μαζί. Χαμένος στις σκέψεις του απαντούσε σχεδόν αυτόματα στις τελευταίες ερωτήσεις του Νοτιοκορεάτη. Είχε συνηθίσει άλλωστε. Δεν ήταν δυνατόν να σκεφτεί σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα, εκτός της μητρικής του. Δεν μπορούσε αλλιώς να δώσει μορφή και νόημα στην υπαρξή του και στις σκέψεις του, αν είχαν νόημα φυσικα. Και έτσι το μυαλό επέτρεπε στο στόμα να κάνει την βρώμικη δουλειά της επικοινωνίας γρήγορα και αθόρυβα. Η αυτοσυγκέντρωση στα κατάστιχα της παράνοιας και των αναμνήσεων δεν επιτρέπει ούτε λεπτό αφαίρεσης.

Το ποδήλατο διέγραφε πια την αναμενόμενη κατεύθυνση. Άλλη μια από εκείνες τις στιγμές που κοιτώντας τον μακρινό η κοντινό ορίζοντα νιώθεις ότι οι σκέψεις σου έχουν μια υπερβατική αξία. Δυστυχώς όμως, ακόμα και στην παράνοια ισχύει μια μορφή μεταφυσικής αξιοκρατίας. Η ψευδαίσθηση αυτή δεν κρατάει για πολύ γιατί το παρελθόν διδάσκει πόσες ανούσιες σκέψεις έχουν παραχθεί. Και σαν μαγνήτης σε τραβάει μόνο σε εκείνες τις σκέψεις που θέλησες πολύ να έχουν κάποια αξία. Σε προστατεύει επιτιθέμενη καταπάνω σου. Δεν σε αφήνει να γεμίσεις το μυαλό με ανούσιες σκέψεις, ώστε να γυρνάς μόνο σε αυτές που σε κατατρόπωσαν.

Το κανάλι αδειανό. Σχεδόν δηλαδή. Στην άλλη άκρη, δυο μπόμπιρες περπατούν αμέριμνοι. Ο ένας κάνει στην άκρη να περάσει ο Νοτιοκορεάτης. Τα φράκταλς του μυαλού αποθανατίζουν την γεωμετρία του χώρου. Δεν χωράνε και οι τρεις στην ίδια ευθεία. Κάποιος πρέπει να αλλάξει θέση. Ο μπόμπιρας ανακαλύπτει τον Ουίνστον Τσόρτσιλ μέσα του. "H tan h epi tas" pou tha elege kai to Leonidas". "God save the queen" προσεύχεται ευλαβικά ο δεύτερος μπόμπιρας. Και όπως ο Κρόμγουελ αποκεφάλιζε τους αντιβασιλικούς στον εμφύλιο, έτσι και αυτοί πετάνε τον σχιστομάτη ποδηλάτη μέσα στο κανάλι για να αναλύσει το ποσοστό του πε χα και άλλων περισσότερο μολυσματικών χημικών στοιχείων.

Η νιρβάνα διαλύεται. Ο παρατηρητής κατεβαίνει ωσάν τον Κεντέρη με αναβολικά. Οι μπόμπιρες απομακρύνονται τρέχοντας από εκεί που ερχόντουσαν. Ο Νοτιοκορεάτης παρότι έκπληκτος αποφασίζει να μην συνεχίσει τα υδροβιολογικά του πειράματα ελλείψει πειραματικών σωλήνων. Ο θυμός και η έκπληξη είναι πολύ φτηνά συναισθήματα. Η παράνοια μπορεί να αντιπαρατεθεί μόνο με μιας άλλης μορφής παράνοια. "Why did they do that?"αναρωτιέται το θύμα, όσο μια πάπια συλλογίζεται πως ακόμα και το κανάλι υποφέρει πλέον από συνωστισμο.

Τα λόγια του David Harvey (The Urban Experience) αντηχούν εντυπωσιακά στο φρικαρισμένο σύνολο. "The language of any question has the awkward habit of containing the elements of its own response". Και μια μελωδία παρμένη από τα Πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας ολοκληρώνει το μοτίβο.

Η ζωή δεν είναι πάντα τόσο τραγική.

Είναι σχεδόν πάντα όμως, τόσο γελοία.

Εναλλακτικό Ξεκίνημα (Update)

2007-06-25T14:33:00.000+01:00

Edgar Degas: Jockeys Before the Start

Claude-Joseph Vernet: La Nuit, un Port au Clair de Lune

J.M.W. Turner: The Sun rising through Vapour’

Όταν μόλις 2 λεπτά μετρημένα από τον εργασιακό-σπουδαστικό χώρο έχεις την δεύτερη σημαντικότερη γκαλερί της πόλης σου είναι μια ευτυχής συγκυρία. Το Barber Institute of Fine Arts φιλοξενεί μερικά αξιοσημείωτα έργα όπως τον παραπάνω πίνακα του Γκογκίν (The Bathers). Εκτός αυτού, αποτελεί τον καλλιτεχνικό πυρήνα του πανεπιστημίου συνεργαζόμενο με την σχολή καλών τεχνών και οργανωνοτας σεμινάρια, εκτακτες εκθέσεις και εκδηλώσεις, καθώς και συναυλίες κλασικής μουσικής.

Μέρες σαν και αυτή που είμαι πιο χαλαρός, καθότι παιδευόμουν όλο το ΣΚ, ξεκινάω από εκεί μπας και πάει καλά η εβδομάδα. Αλλά ακόμα και αν δεν πάει, το Barber Institute of Fine Arts παραμένει στις προτεραιότητες μου και αναμφισβήτητα στο τοπ 3 των περιφεριακών έλξεων.

Hilarious

2007-06-24T03:47:00.001+01:00

Αναδημοσίευση Ενός Βιασμού

2007-06-23T18:59:00.000+01:00

Αναδημοσίευω το εν λόγω κείμενο για δύο και μόνο λόγους

Ο πρώτος είναι ότι αποτελεί το μόνο κείμενο που κατά καιρούς ξαναδιαβάζω από το μπλογκ.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι 7 μήνες μετά τον παρτουζοβιασμό που συγκλόνισε το μαλακισμένο πανελλήνιο (για 2 τέρμενα μόνο) αγνοώ αν υπάρχει η παραμικρή δικαστική εξέλιξη και θα ήθελα αν κάποιος έχει τύχει να μάθει κάτι να το μοιραστεί. Ο μικρός Άλεξ, η Αμαλία ύπάρχουν σε banner στην μπλογκόσφαιρα αλλά ίσως θα ήταν τραγικό να ισχυριστεί οποιοσδήποτε ότι αυτοί έφυγαν νωρίς!!! Θυμάμαι πολύ καλά πόσο θυμωμένος ήμουν την 01/11/2006 και προτιμώ να μην το ξεχάσω. Και εύχομαι ότι καλύτερο σε αυτή την κοπέλα. Δεν είμαι τόσο μεγαλόψυχος για να ευχηθώ το ίδιο και για τους θύτες...

Τιτλος: Προσεχώς Βουλγάρες

Αυτό έλεγε η προφητική ταμπέλα κάπου στην Ελληνική Μακεδονία όταν οι ήρωες της ταινίας "Βαλκανιζατέρ" ξεκίναγαν το οδοιπορικό τους προς την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.

Χρόνια μετά, 2 τινά υπάρχουν.

Η Μακεδονία δεν είναι μόνο Ελληνική. Και οι Βουλγάρες ήρθαν.Άλλες για να βρουν άλλες συντρόφισες στα κόκκινα φανάρια της Φυλής. Άλλες για να κρατήσουν συντροφιά σε μοναχικούς και ξεχασμένους ανθρώπους σε αφιλόξενα κωλόμπαρα. Και άλλες σαν παιδιά ενός κατώτερου θεού για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους και να πάρουν το μερτικό στην ζωή.

--------------------------------------------------------

Τυπικό επαρχιακό χωριό: Ο εκμοντερνισμός δεν ήρθε μέσω μια κοινοτικής βιβλιοθήκης ή μέσω ενός θερινού σινεμά. Έφτασε μέσω της τηλεόρασης που αν δεν ξέρεις και πολλά μπορεί να σε πείσει ότι η Τατιάνα είναι κοινωνιολόγος και ο Γεωργίου οδοντίατρος. Λίγο Mad, λίγες ειδήσεις και λίγο σοφτ πορνό (εκτός αν είσαι προύχοντας με καλωδιακή) και συμμετέχεις και συ (ισότιμα) στην πολιτιστική παγκοσμιοποίηση.Συγκεκριμένα σήριαλ στην τηλεόραση σου διδάσκουν ότι το σεξ είναι κάτι πολύ εύκολο στις μέρες μας. Και η γυναίκα είναι πολύ πρόθυμη (η πολύ ψώλα ενίοτε) για να ικανοποιήσει κάθε φαντασίωση. Αν μάλιστα υπάρχουν και στοιχεία που την κατατάσσουν σε ένα κατώτερο κοινωνικό στρώμα (εθνότητα, χρώμα) τότε το γαμήσι των πληβείων μπορεί να πάρει και την μορφή παρτούζας. Δεν βαριέσαι. Όταν παντρευτούμε θα είμαστε τύποι και υπογραμμοί. Άλλωστε γιατί ο πατέρας μας πίπωνε την οικιακή βοηθό στα παρτέρια και η μάνα κρυφοκοίταγε τον καλλίγραμο αλβανό εργάτη και όχι τις πατσές (του ίδιου) πατέρα????
-----------------------------------------------------

Σχολείο επαρχιακό: Ύπολογιστές, εργαστήρια φυσικής & χημείας, γήπεδα ποδοσφαίρου, μπάντμπιντον, τάεκ βοντο, υπηρεσίες στήριξης των παιδιών και του πουλιού το γάλα. Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός. Σεμινάρια σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης 2 φορές τον χρόνο. Και δωρεάν παροχη προφυλακτικών για αποφυγή της όποιας ντροπής (καθώς ή περιπτερού στην κεντρική πλατεία του χωριού έχει να δει χαρά στα σκέλια της από την ανατίναξη της γέφυρας του γοργοποτάμου ή μήπως του London Bridge και κοιτάει με μίσος όποιον οραματίζεται το σεξ (ασφαλές ή μη).
------------------------------------------------------

Παρέα: Ομάδα ατόμων με αρκετές κοινές καταβολές και βιώματα - που αν σε ένα μικροαστικό περιβάλλον ξεπερνάνε την πλήξη με ανεπάλληλους ηδονιστικούς καφέδες - σε ένα μικροχωριανό περιβάλλον τραβάνε μαλακία 5 φορές την ημέρα. Ένας συνήθως είναι λιγότερο ζώο από τους υπόλοιπους. Αλλά εξίσου δειλός. Ανίκανος να ορθώσει το αναστημά του ακολουθεί την μαλακία των υπολόίπων γιατί δεν πρέπει να τον απορρίψουν. Αν τυχόν τα έχει και με μια ομορφούλα βουλγάρα... Ίσως πρέπει να την μοιραστεί μαζί τους....

------------------------------------------------------

Βιασμός: Πράξη καταγράψιμη σε κινητό τηλέφωνο από κάποιο πυροβολημένο κοράσιο (της λαμπρής ελληνικής φυλής). Λογικά καταγράφει το γεγονός από φόβο μήπως δεν μάθει ποτέ πως είναι να τον τρως (ο τοπικός μπουκ την παίζει 1.33 να πάρει την θέση της περιπτερού του χωριού σε μια δεκαετία). Ο άνθρωπος δεν πέθανε μέσα της γιατί απλά δεν είχε γεννηθεί ποτέ. Η παρέα τελείωνει. Τα ευαίσθητα ζώα αναρωτιούνται μήπως το χόντρυναν λίγο. Τα εντελώς καμμένα θα έχουν να λένε μια ιστορία στα εγγόνια τους. Η ζωή θα επιβραβεύσει περισσότερο την δεύτερη κατηγορία.... Η Βουλγάρα? Καλά αυτή δεν είναι θύμα. Είναι θύτης. Στην πυρά στην πυρά....

------------------------------------------------------

Κοινωνία: Το σύνολο των ζώων που λέγονται άνθρωποι. Αναστατωμένοι τοπικοί παράγοντες, Πολιτική σπέκουλα, ακαδημαικοί με βαρυσήμαντα κοινωνικά άρθρα, πεσωπιάστηδες δημοσιογράφοι, και αγανακτισμένοι ιερείς. Ζώα πολύ πιο κτηνώδη από έναν πεινασμένο κροταλία. Και μια ευαισθησία που δεν κρατάει ούτε 10 μέρες. Μέχρι το επόμενο θύμα που γεννιέται θύτης χωρίς ποτέ να μάθει το γιατί...

------------------------------------------------------

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ: Η ΚΟΠΕΛΑ ΑΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΠΕΙΔΗ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΛΕΤΑ...

Ε ΡΕ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΒΛΗΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΦΥΛΑΚΗ...

ΤΟ ΧΑΜΟΥΡΕΜΑ Η ΤΟ ΝΑ ΜΟΥ ΠΙΑΣΕΙ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΞΙΣΣΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΜΕ ΒΙΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΒΓΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΟΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΑ ΚΙΟΛΑΣ...

ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΕΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ.

ΤΙ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΑΛΩ.

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΡΑΓΕ???

ΣΙΧΑΜΑΤΑ... ΟΙ ΕΡΙΝΥΕΣ ΘΑ ΣΑΣ ΚΥΝΗΓΑΝΕ ΑΙΩΝΙΑ

Όσκαρ Ουάιλντ Speaking

2007-06-21T15:26:00.000+01:00

Οι ατάκες του αλησμόνητες. Η γλώσσα του τσακίζει κόκκαλα.

A little sincerity is a dangerous thing, and a great deal of it is absolutely fatal

A man can be happy with any woman as long as he does not love her. :-)

America is the only country that went from barbarism to decadence without civilization in between. ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

I always like to know everything about my new friends, and nothing about my old ones.

I think that God in creating Man somewhat overestimated his ability.

The secret of life is to appreciate the pleasure of being terribly, terribly deceived

Children begin by loving their parents; as they grow older they judge them; sometimes they forgive them

Anybody can sympathise with the sufferings of a friend, but it requires a very fine nature to sympathise with a friend's success

There are many things that we would throw away if we were not afraid that others might pick them up

http://www.quotationspage.com/

Αποκέντρωση

2007-06-20T15:11:00.000+01:00

Και το ερώτημα είναι τόσο απλό.

Η μεταφορά του Υπουργείου Παιδείας στο Μαρούσι θα σημάνει αποσυμφόρηση του Κέντρου καθώς μαζί με το Μέγαρο Μαξίμου ήταν οι βασικότεροι στόχοι των εκάστοτε διαδηλωτών?

Ρε δεν μεταφέρουν και την Βουλή και όλα τα Υπουργεία στην Θεσσαλονίκη. Να μην γκρινιάζουν οι άλλοι για την Ελλάδα των 2 ταχυτήτων (0+0=2 Μητσοτακικά Μαθηματικά) και να επιτευχθεί το μεγαλύτερο επίτευγμα στην ιστορία του παγκόσμιου αστικού σχεδιασμού σε θέματα αποκέντρωσης. Αντί να φύγουν οι άνθρωποι να φύγουν οι υπηρεσίες. Και έτσι κάποιοι (αρκετοί) άνθρωποι θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν.

Άντε να δω και διαδηλωτές να στριμώχνονται στον ΗΣΑΠ της Αττικής ή της Βικτώριας (μαζί με Νιγηριανούς με τις τεράστιες τσάντες) για να προλάβουν το συλλαλητήριο στο Μαρούσι.

Όπως Παλιά

2007-06-19T21:38:00.000+01:00

Ελλαδιστάν? Υπάρχουν και Χειρότερα..

2007-06-18T19:17:00.000+01:00

Γυρνάω από το Πανεπιστήμιο. Έχει τελειώσει η βροχή και στην εστία κάποιοι ετοιμάζονται για μπάρμπεκιου. Ένας Αμερικάνος μαλλούρας με κοιτάει και μου λέει "I like Greek cops" με χαμογελάκι. Το βίντεο έχει φτάσει μέχρι και σε Νοτιοκορεάτικες Ιστοσελίδες.

Σοβαρά σκέφτηκα από μέσα μου Μεγάλε!!! Για έλα λίγο μαζί μου. Κάτι τέτοια ξοφλημένα λούμπεν προλεταριάτα μου φτιάχνουν την διάθεση. Πως τα βλέπεις τα πράγματα στην Μέση Ανατολή τον ρωτάω. Το ότι η κυβερνησή σας κατηγορείται πλέον ανοιχτά για την χρηματοδότηση (νέων) εξτρεμιστικών ομάδων που στόχο έχουν ή να αποσταθεροποιήσουν όλη την περιοχή ή να επιβάλουν τις συνεργάσιμες μαζί τους ελίτ, έχει υποπέσει στην αντιληψή σου?

Το Foreign Affairs το γνωρίζεις του λεω? Ναι μου λέει. Συγχαρητήρια του λέω. Μήπως έχει τύχει να διαβάσεις τo πολύ πρόσφατο άρθρο του μαύρου υποψήφιου των Δημοκρατικών (που είναι υγιείς φιλελεύθεροι και καλά - γέφυρα με προηγούμενα ποστ) Μπάρακ Ομπάμα.

http://www.foreignaffairs.org/20070701faessay86401/barack-obama/renewing-american-leadership.html

Πραγματικά του λέω αισθάνομαι ανακούφιση τώρα που η Χίλαρι και ο Ομπάμα έχουν τόσο αγνές διαθέσεις για τον κόσμο. Νιώθω μια ασφάλεια βρε παιδί μου. Καυλώνω με την αγνοτητά τους. Μόνο που θα ήθελα να μου εξηγήσεις κάποια μέρη του άρθρου του αν μπορείς, εσύ (του λέω) που δεν είσαι με τον Μπους δηλαδή...

COMMON SECURITY FOR OUR COMMON HUMANITY

At moments of great peril in the last century, American leaders such as Franklin Roosevelt, Harry Truman managed both to protect the American people and to expand opportunity for the next generation (Ναγκασάκι - Χιροσίμα δηλαδή και προσέξτε... Οι τρεις είναι Δημοκρατικοί, κρατάω ένα σεβασμό για τον Κένεντυ αλλά ως εκεί...)

Today, we are again called to provide visionary leadership. This century's threats are at least as dangerous as and in some ways more complex than those we have confronted in the past. They come from weapons that can kill on a mass scale and from global terrorists who respond to alienation or perceived injustice with murderous nihilism (Τα οποία Η Αμερική πουλάει εδώ και εκεί και κυρίως στα άλλοτε φιλαράκια της Οσάμα και Σαντάμ)

The Bush administration responded to the unconventional attacks of 9/11 with conventional thinking of the past, largely viewing problems as state-based and principally amenable to military solutions. It was this tragically misguided view that led us into a war in Iraq that never should have been authorized and never should have been waged. In the wake of Iraq and Abu Ghraib, the world has lost trust in our purposes and our principles. (Σωστή τακτική - λάθος μέθοδοι, ποιοτική η διαφορά των μεν και των δε)...

After thousands of lives lost and billions of dollars spent, many Americans may be tempted to turn inward and cede our leadership in world affairs. But this is a mistake we must not make. America cannot meet the threats of this century alone, and the world cannot meet them without America.

ΑΛΛΑ ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Enhancing our military will not be enough. As commander in chief, I would also use our armed forces wisely. When we send our men and women into harm's way, I will clearly define the mission, seek out the advice of our military commanders, objectively evaluate intelligence, and ensure that our troops have the resources and the support they need. I will not hesitate to use force, unilaterally if necessary, to protect the American people or our vital interests whenever we are attacked or imminently threatened.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

Δεν είναι σωστό σε ένα τέτοιο περιβάλλον να κάνεις μαθήματα ιστορίας, για αυτό και συγκράτησα την οργή μου μπροστά στον απόγονο του Γούντστοκ. Απλά του είπα ότι εγώ ντρέπομαι για το μπουρδέλο από το οποίο προέρχομαι αλλά όσο αυτός δεν είναι σε θέση να καταλάβει πόσο τεράστιο είναι το δικό του μπουρδέλο, τότε καλύτερα να βρει κανέναν άλλον ελληναρά χαζοβιόλη να κάνει χαβαλέ μαζί του.

Υ.Γ: Μετά από αυτό το άρθρο εγκατέλειψα κάθε εκδοχή να τελείωσω το αφιέρωμα (έστω και καυστικό στον νεο-φιλελευθερισμό). Αφήνω τους ιδεολόγους στα Ηλύσια Πεδία τους και μένω μόνος μου να αναρωτιέμαι γιατί η ανθρωπότητα είναι τόσο πολύ βουτηγμένη στα σκατά

Πιο Μαλακά

2007-06-11T14:07:00.000+01:00

Θα πω ένα τραγούδι στο πιάνο
Για αυτά που κανείς δεν τολμά
Και αν πω κατιτί παραπάνω
Να μου φωναξετέ μαλακά, πιο μαλακά, πες τα τουλάχιστον πιο μαλακά

Ο πολιτικός στο μπαλκόνι
Μιλάει και λέει πολλά
Και ο κόσμος που ακόυει πελάγώνει
Και λέει από μέσα του μαλακά, πιο μαλακά, βγάλε το λόγο σου πιο μαλακά

Μας είπανε ότι τα ράντζα
Θα φύγουν απ’τις κλινικές
Και θα χουν κρεβάτια καβάντζα
Για να ξαπλώνουμε μαλακά, πιο μαλακά, να μας ξαπλώνουνε πιο μαλακά

Μην τρέμεις για την εφορία
Γιατί μόνο αυτή σ’αγαπά
Δώς της λοιπόν τα στοιχεία
Να σε γραπώσουνε μαλακά, πιο μαλακά, καν τις δηλώσεις σου πιο μαλακά

Με λόγια και λόγια και λόγια
Σε φέρανε τούμπα ξανά
Και ενώ σου την κάναν λαμόγια
Πάλι τους πίστεψες μαλακά, πιο μαλακά, πάλι τους πίστεψες πιο μαλακά

Μου λες να σε ξαναψηφίσω
Γιατί μου χεις φτιαξει πολλά
Την ψήφο μου για να τιμήσω
Είναι απαραιτητο μαλακά, πιο μαλακά, να σου την ρίξω εγώ μαλακά

(Χάρρυ Κλυν - Μαλακά / ή οπου άλλου γουστάρετε βάλτε τον τόνο)

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΠΟΥ ΣΕ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΝΤΕΓΡΑΨΑΝ ΣΥΝΘΗΜΑ ΑΝΤΙΠΑΛΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΥΣ

ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΜΗΝ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ (το σκυμμένο) Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑ......ΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

ΚΥΝΗΓΑΝΕ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, ΤΑ ΛΗΓΜΕΝΑ ΓΑΛΑΤΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΑΝ ΟΙ ΜΑΝΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΤΑ ΚΥΝΗΓΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ...

Good Luck Mr. Robinson

2007-06-10T02:55:00.000+01:00

Ο ραδιοφωνικός σταθμός ΣΚΑΙ ακολουθώντας λίγο το μοντέλο του BBC επιτρέπει στους επισκέπτες του να ακούνε εκπομπές παλιότερες που έχουν μπει στο αρχείο του σταθμού. Όντας κάτι παραπάνω από εθισμένος στην Ελληνοφρένεια, εδώ και καιρό έχω αρχίσει να τσεκάρω και άλλες εκπομπές όπως το χωρίς σύνορα του κυρίου Χατζηστεφάνου που με έχει κερδίσει απόλυτα με το καυστικό του χιούμορ, τις ιστορικές (ραδιοφωνικές αρχειακές) αναδρομές του και την επίκαιρη ανάλυση των σημερινών διεθνών πολιτικών θεμάτων. Θα την συνιστούσα άνετα σε οιονδήποτε όμως δεν έχω σκοπό να το γυρίσω στην διαφήμηση. Αντ αυτού, θα σας μεταφέρω, όπως την άκουσα από την εκπομπή, την ιστορία μιας μυστηριώδους ατάκας του Νιλ Άρμστρονγκ..

Όταν ο διάσημος αστροναύτης στις 21/07/1969 πάτησε το πόδι του στο φεγγάρι η συγκίνηση αφορούσε τους πάντες, εκτός ίσως από τους επιτελείς της αρκούδας που έβλεπαν την προηγούμενη επιτυχία του Γκαγκάριν να σβήνει απότομα, όπως τα κεράκια που οι μαυροφορούσες στις εκκλησίες τα πετάνε λες και το κερί δεν συμβολίζει τίποτα. Όσο νεκραναστήθηκε η ψυχή νεκραναστήθηκε. Στην μπάντα έχουν άλλα κεριά και άλλες ψυχές σειρά. Για πόσο άραγε??? Ίσως για αυτό και οι Σοβιετικοί μετέπειτα βγάλαν την θεωρία περί της εικονικής επίσκεψης στην σελήνη. Δεν θσα ταν και δύσκολο για το Χόλυγγουν άλλωστε...

Ο Αρμστρονκ αποχαιρετώντας το φεγγάρι και το φιλοθέαμονο κοινό ψέλισε διάφορες ατάκες όμως όταν είπε "καλή τύχη κύριε Ρόμπινσον" ουδείς μπορεί να ήξερε ποιον εννοούσε. Το 1995 σε μια συνέντευξη τύπου ξαναρωτήθηκε για την περιβόητη ατάκα και δέχτηκε να απαντήσει καθώς ο κύριος Ρόμπινσον είχε πλέον πεθάνει...

"Το 1938 στο σπίτι μου (suburbia βιλίτσα με κήπο για μπάρμπεκιου όπου θα συζητούσαν το ρεύμα του Ναζισμού ενώ τελίκα μόνο η Ευρώπη έφαγε την πατάτα - άσχετη παρέκβαση αλλά δεν μπορώ να μην σκιαγραφήσω το ιστορικοπολιτικό περίγραμμα)... Τι ήθελα να πω????

Πάμε πάλι... "Το 1938 στο σπίτι μου παίζαμε μπάσκετ με έναν κολλητό μου μικρά παιδάκια. Κάποια στιγμή πέταξα την μπάλλα πολύ δυνατά και αυτή πέρασε μέσα από ένα παράθυρο στην κατοικία των Ρόμπινσον. Δεν είχα το κουράγιο να πάω να την ζητήσω, γιατί φώναζαν όμως ο κύριος Ρόμπινσον προσπαθούσε να ηρεμήσει την συζυγό του. Τότε άκουσα την κυρία Ρόμπινσον να του λέει"

"Τσιμπούκι??? Η μόνη πιθανότητα να σου πάρω τσιμπούκι είναι όταν αυτό το κωλόπαιδο πάει στο διάστημα"

Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται....

Ηθικό δίδαγμα:

Ότι και να σέρνει ένα καράβι, για μια πεολειχία ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει στο φεγγάρι.

Ή στην χειρότερη να προσποιηθεί ότι έφτασε (Προσθήκη της Σοβιετικής έκδοσης)

Και αυτή η φράση θα μπορούσε να αποτελέσει και το τέλος του ψυχρού πολέμου.

Μόνο ο Λούις Άρμστρονγκ με την τρομπέτα του

λείπει να τραγουδά για τον κύριο Ρόμπινσον:

"Heaven, I am in heaven,

And my heart beats so that I can hardly speak..."

Βαριά Κόπωση

2007-06-08T17:32:00.000+01:00

Να πως περνάνε τις ώρες τους οι άνθρωποι του πνεύματος και του οινοπνεύματος

http://majman.net/fly_loader.html

Πάντειο Τζακούζι

2007-06-07T16:45:00.000+01:00

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20070607&nid=4917385&sn=ΕΛΛΑΔΑ

Μόνο Σκουπίδια Μόνο Πλαστικά σε Θάλασσες και Ακτές

2007-06-05T00:48:00.000+01:00

Το Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών δημοσίευσε έρευνα για τα κατάλληλα και τα ακατάλληλα νερά των περιοχών περιφερειακά της Αττικής. Και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η μελέτη αυτή είναι αφιερωμένη "σε όλους τους Έλληνες πολίτες εν'όψει της Παγκόσμιας Ημέρας Προστασίας του Περιβάλλοντος στις 5 Ιουνίου".

Τα συμπεράσματα και οι προτροπές δείχνουν το σοβαρό της κατάστασης αλλά για πολίτες και κράτος που το hiking σε σωρούς σκουπιδιών ανά την πόλη είναι συνήθης δραστηριότητα, η χαμηλή ποιότητα των θαλασσών δεν νομίζω να τους κόψει την φόρα... Οι πίνακες με τα επιτρεπόμενα και τα μη επιτρεπόμενα κωλοβακτηρίδια θα χαλάσουν τον ύπνο πολύ λίγων.

Το μεγάλο ερώτημα για την κατάντια είναι πλέον. Φταίει το σχολείο ή η οικογένεια για την έλλειψη ανατροφής. Γιατί η αξιοπρεπής συμπεριφορά δεν προϋποθέτει ευγενή μόρφωση...

Δείτε την μελέτη και τους κατατοπιστικούς χάρτες στο άνω link στο τμήμα ΕΡΕΥΝΕΣ - ΜΕΛΕΤΕΣ

Υ.Γ: Και ένα αντίο στον πολύ μεγάλο Σωτήρη Μουστάκα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ

2007-06-01T14:53:00.000+01:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...» (Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com/, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη.

Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:*

ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ*

ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.*

ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά.

Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων (Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

Η Πόλις Εάλω - Άκου τον Σάλο

2007-05-29T16:19:00.000+01:00

Η κατεξοχήν μέρα που η εθνική λιγοψυχία και έλλειψη ταυτότητας περισσεύουν. Όχι η μόνη μέρα βέβαια... Η μέρα που αν αναφερεις ως θέμα συζήτησης την άλωση οι μισοί θα σε πουν Χριστοδουλικό φερέφωνο με εθνικοαπελευθερωτικές τάσεις. Απομεινάρι μιας συντηρητικής μπεσαμέλ σε ένα απαρέγκλιτα προοδευτικό παστίτσιο πολιτικοκοινωνικών ουτοπιών.

Η μέρα που αν ΔΕΝ αναφέρεις την άλωση οι άλλ0ι μισοί θα σε αποκαλέσουν κομμουνιστή, εθνοπροδότη και ότι κρύβεις στο μαξιλάρι τα απομνημονεύματα του Μάο. Ίσως ότι έχεις πάρε δώσε και με τον Επαναστατικό Αγώνα. Μόνιμη επωδός τους... Θα μεγαλώσεις και θα καταλάβεις. Ο εθνοπατριωτισμός ωρίμασε μέσα τους με την λαμογιά και την ρεμούλα.

Στα τσακίδια και οι δυο. Κομπλεξικοί, υποκριταί και φαρισαίοι.

Η πόλις εάλω αλλά είναι εντελώς αμφίβολο αν ποτέ κανένας άκουσε τον σάλο.

ATHENS 2007

2007-05-23T14:13:00.000+01:00

Νεο-Φιλελευθερισμός: Part Two

2007-05-20T23:45:00.000+01:00

Συνεχίζουμε την ανάλυση του νεο-φιλελευθερισμού βάσει των βασικών χαρακτηριστικών του όπως έχουν σκιαγραφηθεί από τον Καθηγητή Κόλιν Χέι, Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, στο βιβλίο του “Political analysis: a critical introduction, 2002, Hampshire: Palgrave Macmilan”. Λόγω του ότι οι επόμενες κατηγορίες χαρακτηριστικών είναι πολυάριθμες, θα τις παραθέτω ανα δυάδες προχωρώντας σε σχολιασμό της εκάστοτε διαρχίας.

KEY ASSUMPTIONS

1) Individuals and states, though rational, have the capacity to solve problems through collective action.
2) International cooperation for mutual advantage is both desirable and possible

Μεικτός καπιταλισμός μου μύρισε στο καζάνι. Άνθρωποι και κρατικοί θεσμοί ας αγκαλιαστούμε υπό τις ιαχές για περισσότερη ελευθερία στην λειτουργία της αγοράς, την εξάντληση των φυσικών πόρων, την ιδιωτικοποίηση ακόμα και των δημόσιων αγαθών, αλλά πάντα με στόχο την πρόοδο (Attention) και την ευημερία . Διαλιέχτε, διαλιέχτε... Όλοι θα φάτε καλά... Όλα αυτά μάλιστα μπορούν να γίνουν γόνιμα και σε ένα διεθνές επίπεδο με τον κόσμο να γινεται μια αγκαλιά και να λέει ‘Let’s give peace a chance’, με τον Stevie Wonder να αναρωτιέται γιατί ο θεός δεν τον άφησε να δει αυτό το μεγαλείο.

Ας χαλαρώσουμε. Αυτά δεν γίνονται ούτε στα κλασσικά εικονογραφημένα. Κάθε ιδεολογία πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις εκάστοτε συνθήκες. Ο Χίτλερ το έκανε τόσο καλά που έπεισε κάμποσα εκατομμύρια να κινηθούν εναντίον όλων. Οι νεο-φιλελευθεριστές στα 1970 δεν βλέπουν που πάει ο κόσμος? Δεν βλέπουν ότι και η παραμικρή ανάφλεξη στην Μέση Ανατολή με τους τότε απανωτούς πολέμους (που ποτέ δεν θα σταματήσει) κάνει την οικονομία να τρέμει με κάμποσα ρίχτερ... Δεν βλέπουν ότι πέραν Ευρώπης-Βορείου Αμερικής γίνεται το έλα να δεις... Μα τι βιαστικός που είμαι.. Φυσικά και το βλέπουν... Αλλά εχουν έτοιμο το επιχείρημα (ή το άλλοθι)...

«Individuals and states, though rational...»

Μια ολόκληρη θεωρία βασίζεται σε πιο πήλινα πόδια και από τη Οθωμανική αυτοκρατορία. Τα κίνητρα που κινητοποιούν το άτομο να εμπλακεί στην οποιαδήποτε ενέργεια δεν βασίζονται αποκλειστικά στην λογική και στην εξωνυχιστική εξέταση όλων των παραγόντων που μπορεί να οδηγήσουν τον ίδιο τον φορέα ή τους γύρω του από την απόλυτη επιτυχία έως την απόλυτη καταστροφή. Έτσι είναι ο άνθρωπος είτε τζογάρει σε μια Λιντς με κακή απόδοση, γιατί δεν μπορεί να διανοηθεί ότι θα πέσει στην Λιγκ 1 (όπως ο υποφαινόμενος), είτε πάει και ακούει τον εκάστοτε αετονύχη χρηματιστή και τζογαροεπενδύει σε μετοχές που μπορεί να έχουν από μηδέν έως 100% ρίσκο, είτε ξέρει ότι θα χάσει την αξιοπρεπειά του αλλά παλεύει να πείσει μια γυναίκα ότι πεθαίνει για αυτή (πάλι ο υποφαινόμενος – ποιος είμαι ο πούστης!!!)

Σε επίπεδο εθνών... Μα the fall and decline οποιασδήποτε Ρωμαικής αυτοκρατορίας είναι αποτέλεσμα και του συνδρόμου του ισχυρού να υποτιμάει τους γύρω του. Εδώ, ακόμα και η Ελλαδίτσα του Βενιζέλου έχοντας μόλις καταφέρει να ανακτήσει τον μεγαλύτερο όγκο των κανονικών της συνόρων θέλησε να κάνει σαχ ματ ανακτώντας όλη την “Μεγάλη Ελλάδα”. Οι μόνοι rational παράγοντες στην Μικρασιατική καταστροφή (που λειτούργησαν τότε και σαν διεθνική κολεκτίβα με πρωταρχικό στόχο τα γαμημένα πετρέλαια της Μοσούλης και της Μέσης Ανατολής) είναι οι αξιότιμοι σύμμαχοι που κάνουν Ελλάδα και Τουρκία μπαλάκι του πινγκ πονγκ και ο Κεμάλ που σήμανε αντεπίθεση όταν ήξερε την απόλυτη εξάντληση των Ελλήνων. Αν υπήρχε το παραμικρό rationality στην ιστορία των εθνών, η Ελλάδα δεν θα ήταν αυτό το μαύρο χάλι που είναι σήμερα.

Μπορεί τα επιχειρήματα του νεοφιλελευθερισμού να κυμαίνονται σε μια διαφορετική βάση όμως το rational choice theory θεωρείται πλέον εντελώς συντηρητική προσέγγιση σε πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες. Αλλά και όταν μιλάμε για τις ΗΠΑ η το Ηνωμένο Βασίλειο, το rationality ήταν μέρος της αποικιοκρατικής κουλτούρας είτε θύματα ήταν οι ζουλού στην Αφρική, είτε οι αβοριγινοί στην Αυστραλία, είτε οι Σίου, οι Απάτσι και οι Κομάντσι στην άγρια δύση. Σαν το παλιό καλό σύνθημα... «Προχωράμε και γαμάμε και το κύπελλο (πρώτες ύλες – γεωστρατηγικός έλεγχος) είναι κοντά ή μπροστά». Η λογική του σοκ και δέος είναι παμπάλαιη και η εκλογίκευση αυτής της λογικής του ισχυρού με βρίσκει να ωρύομαι. Αλλά στο μεταπολεμικό κόσμο μπορεί να υπάρξει λογική. Και μπορεί να υπάρξει χωρίς ακόμα και την ουσιαστική συμβολή του κράτους πρόνοιας. Μέσω ποιων?

3) Actors other than states – Multinational corporations, religious and nationalist movements – play a central role in international events

Οι πολυθνικές, οι θρησκείες (οι πρώτοι businessmen δηλαδή από τον καιρό της βασίλισσας Χατσεψούτ στην Αίγυπτο) και οι διεθνείς οργανισμοί θα δώσουν την λύση. OECD, WTO, IMF, World Bank, UN και δεν συμμαζεύεται σε συνεργασία με θρησκείες, αιρέσεις, την Κόκα Κόλα και τους συνεχιστές της θα φέρουν την ευημερία. Ήρθε η ώρα να φάμε με χρυσά μαχαιροπήρουνα. Πράγματι τώρα μπορώ να κοιμάμαι ήσυχος. Η καταναλωτική και ηθική κουλτούρα έχει βρει τους διαμορφωτές της και η τεχνολογικη και παραγωγική εξέλιξη που πραγματοποιείται βαφτίζεται πρόοδος. Ο άνθρωπος έχει πάψει να είναι το κέντρο του ενδιαφέροντος αλλά όλοι γνωρίζουν ότι ένας δυσαρεστημένος άνθρωπος δεν είναι καλός καταναλωτής. Θετικά και αρνητικά φαινόμετα κάνουν την εμφανισή τους. Από την Trash TV και την εκταταμένη πουλημένη δημοσιογραφία που καταναλώνεται εύκολα, από τα fast food που αν και αγχωτικά (όντας fast) και ανθιγυεινά επίσης καταναλώνονται εύκολα, από την ταύτιση με ανύπαρκτες ιδεολογίες όπως το ποδόσφαιρο (αυτό και αν καταναλώνεται εύκολα), από τον πλανήτη τον ίδιο που οι άμεσα επόμενες γενιές θα χρησιμοποιούν τον αόριστο του ρήματος καταναλώνω, στο Ίντερνετ και στην δυνατότητα του να ταξιδεύεις ανά τον κόσμο σχετικά εύκολα. Ασχετα με το ότι ο τουρίστας παγκοσμίως δεν έχει αναπτύξει το αίσθημα του σεβασμού για τα μέρη που επισκέπτεται, και πως να το κάνει αυτό όταν δεν μπορεί να σεβαστεί τον ίδιο τον εαυτό του.

΄Όταν λεω τα ίδια πράγματα προφορικά, οι εκάστοτε ακροατές αρνούνται να καταλάβουν ότι εγώ δεν λέω οτι δεν υπάρχει εξέλιξη. Απλά μην συγχέεται την εξέλιξη με την πρόοδο γιατί για να υπάρχει πρόοδος πρέπει το ισοζύγιο οφελών και ζημίας της εξέλιξης να είναι θετικό. Καλώ οποιονδήποτε να αντικρούσει με στοιχεία αυτή την διαπίστωση. Συμπερασματικά, πρόοδος και εξέλιξη αλλαξοκωλιάζονται ενώ κουβαλάνε διαφορετικά νοήματα ενώ όποιος έχει αντίθετη άποψη βαφτίζόταν κομμουνιστής ή καταντάει περιθωριακός, ώστε και σε ιδεολογικό επίπεδο τα πράγματα να λειτουργούν ομαλότατα.

4) States cannot be conceptualised as unified actors but are themselves multi-centric and subject to a variety of competing domestic and international pressures

Επιτέλους μια αξιοπρεπής δήλωση. Σε μια πολύπλοκη και παγκοσμιοποιημένη κοινωνία υπάρχουν αμέτρητα και πολυάριθμα συμφέροντα που εκφράζονται από ένα σωρό διαφορετικές οργανωτικές δομές (ποικίλες εκφράσεις κρατικής εξουσίας από τα υπουργεία ή δευτερεύοντα ινστιτούτα μέχρι την τοπική αυτοδιοίκη, ιδιωτικός φορέας, συλλογικοί φορείς, σωματεία εργατών, εθελοντικές πρωτοβουλίες στις οποίες εγώ δεν θα περιελάμβανα το ηθικό φιάσκο των εθελοντών του 2004). Πλουραλισμός, ναι ωραία... Και διεθνής πλουραλισμός... Πραγματικά αυτό είναι μια προοδευτική αντίληψη των πραγμάτων και οφείλουμε να ρωτήσουμε δίχως άλλο... Σε μια κοινωνία εκλογικευμένων διεθνών αγγέλων, ποιος κρατάει το μαχαίρι και το πηρούνι?

5) Power, within the international system, is diffuse and fluid.

Δεν λαμβάνουμε απάντηση. Πλουραλιστική κοινωνία, πλουραλιστική οικονομία, άρα και πλουραλιστική διασπορά της δύναμης. Φτάσαμε και στις αντιφάσεις λοιπόν.

Σε μια κοινωνία εκλογικευμένων ατομικών και συλλογικών φορέων (που μέσω των εκάστοτε πράξεων επιθυμούν μεγιστοποίηση των ιδίων οφελών) η δύναμη είναι διεσπαρμένη γενικά και αόριστα. Όταν όλοι οι άνθρωποι είχαν σφεντόνες κάποιος ανακάλυψε φεριππήν το μαχαίρι για να ισχυροποιηθεί έναντι των άλλων (εκλογικευμένη δράση). Η ίδια η εκλογικευμένη δράση δημιούργησε μια αλλαγή ισορροπίας δυνάμεων και αυτή είναι και η ουσία της ανθρώπινης εξέλιξης. Πως είναι δυνατό η δύναμη να διαχέεται (diffuse) αφού η ίδια η φύση των εκλογικευμένων δράσεων οδηγεί σε πόλωση της δύναμης προς όφελος κάποιων. Στην πραγματικότητα η δύναμη είναι ρευστή γιατί μπορεί να κερδιθεί ή να χαθεί (συνήθως από κάποιον άλλο εξίσου ή νέο ανερχόμενα ισχυρό παράγοντα) αλλά diffuse δεν μπορεί να είναι όσο μεγαλώνουν οι ανισότητες μεταξυ αστικων τάξεων και μορφωτικών επιπέδων.

Πόσο μάλλον σε διεθνές επίπεδο με τον δυτικό κόσμο να στέλνει ότι παπαριά του είναι άχρηστη σαν ελεημοσύνη στον τρίτο κόσμο αλλά να μην θέλει καν να ακούσει το χάρισμα των χρεών για τα οποία φταίνε και οι ίδιες αποικιοκρατικές δυνάμεις και τα τοκογλυφικά (ε συγνώμη χρηματοπιστωτικά) ιδρύματα τους. Η δύναμη πάντως για να είναι diffuse και fluid στο θεωρητικό μοντέλο προφανώς δεν μπορεί να επιβληθεί δια της βίας, βάσει και των αρχών της ελευθερίας (όπως θα εκφράστηκε στο Αμερικάνικο Σύνταγμα του 1776 προφανώς) και της φιλελεύθερης οικονομίας....#

6) Liberal democratic states do not wage war upon one another (the doctrine of the democratic peace)
7) Military force is by no means the only, or the most effective, instrument of foreign policy.

Ακάκιε... Τον καφέ της παρηγοριάς θα ζήταγε ο Βέγγος εδώ

Τα συμπεράσματα δικά σας. Δεν μπαίνω καν στον κόπο να σχολιάσω τις δύο αυτές αρχές του νεο-φιλελευθερισμού που μοιάζουν με κακόγουστο ανέκδοτο βάσει των έως τώρα εκφραστών του...

Θα έχουμε και τρίτο μέρος...

And when the broken hearted people living in the world agree,
there will be an answer, let it be.
For though they may be parted there is still a chance that they will see,
there will be an answer. let it be..Let it be, let it be....
(John Lennon)

Νεο-Φιλελευθερισμός Part One

2007-05-18T00:58:00.000+01:00

Προς τιμήν ενός τυπά με τον οποίο είχα την εκτενέστερη μπλογκoσυζήτηση της μέχρι τώρα πορείας μου, αποφάσισα να ασχοληθώ με το τι είναι ο νεο-φιλελευθερισμός.

Ναι αγαπητά μου παιδιά, σήμερα δεν έχει μπουτάκια και βυζάκια, ή ποιήματα που αυτές για τα οποία τα γράφαμε μας αντιμετώπιζαν σαν νούμερα. Βέβαια, καθότι δεν είμαι ειδικός, θα δανειστώ την βοήθεια του Κόλιν Χέι, καθηγητή στο τμήμα Διεθνών Σπουδών του πανεπιστημίου μου, και του βιβλίου του "Political Analysis: a critical introduction, 2002, Hampshire: Palgrave Macmillan".

Στο εισαγωγικό κεφάλαιο ο Χέι παρουσιάζει διάφορες πολιτικές θεωρίες καθώς και θεωρίες διεθνών σχέσεων, παραθέτωντας εκτενείς πίνακες με τα χαρακτηριστικά της κάθε προσέγγισης. Λόγω χώρου, εκθέτω τα στοιχεία μόνο του νεοφιλελευθερισμού, δίνωντας (εμ πως αλλιώς) την καυστική αλλά όχι κακοπροαίρετη κριτική μου. Θα κινηθούμε σε ένα κυνικό ύφος, έτη φωτός πίσω από το αντίστοιχο του Κόλιν Χέι.

Εισαγωγή

Το κακό όταν ξεκινάς μια έρευνα θεωριών πολιτικής οικονομίας είναι πόσα παρακλάδια συναντάς που για να τα καταλάβεις χρειάζεσαι 2-3 διδακτορικά. Ο κλασικός φιλελευθερισμός βάσει της wikipedia έχει 8 παρακλάδια, ένα εκ των οποίο και ο νεοφιλελευθερισμός. Και μετά λέμε για τα ΜΛ ΚΚΕ, ΛΜ ΚΚΕ, ΚΚΕ ΜΛ κ.ο.κ.

Πολύ γενικά, οι βασικές ιδέες του Φιλελευθερισμόυ και του Νεοφιλελευθερισμού σχετίζονται με τα κλασσικά έργα των Άνταμ Σμιθ και Τζον Στιούαρτ Μιλς, βρίσκουν απήχηση στο Κευνησιανό κράτος πρόνοιας του μεταπολεμικού δυτικού κόσμου και απηχούν κηρύγματα όπως ελευθερία, ανοιχτή (laissez-faire) οικονομία, και φιλελεύθερη δημοκρατία. Το σημείο στο οποίο ο νεοφιλελευθερισμός μεταλλάσεται σε συντηρητικό φιλελευθερισμό ή νεο-συντηρητισμό δεν θα με απασχολήσει εδώ.

Έτσι, ακόμα και αν φαινομενικά τούτη η συσχέτιση παρουσιάζει μεγάλη σημασία στην παρούσα εποχή εξαιτίας του ότι αυτές οι δύο ιδέες αντικατοπτρίζουν τα μεγάλα κόμματα στις προηγμένες χώρες (είτε ξεκάθαρα στις ΗΠΑ, είτε ενδόμυχα σε χώρες όπως η Γαλλία και η Αγγλία και η Ελλάδα – ω ναι – που οι σοσιαλιστές έρχονται όλο και πιο δεξιά), νιώθω την ανάγκη να μην εξετάσω την πολιτική και διεθνή διάσταση του νεο-φιλελευθερισμού ως την εναλλακτική διατύπωση του νεο-συντηρητισμού.

Αντιθέτως, θεωρώ πως αυτά όλα είναι ωραία για να γεμίζουν σελίδες βιβλίων και άρθρων. Τα προβλήματα σήμερα είναι τόσο απτά που τα άπειρα συνέδρια όπου διανοούμενοι κηρύττουν τις απόψεις τους είναι πηγές πνευματικής τροφής, τείνουν όμως να εντάσσονται στην κλάσσική ψευδοιντελιτζέντσια των σοφών. Τα κοινά του νεο-συντηρητισμού και του νεο-φιλελευθερισμού a fortiori είναι πολλά, και χωρίς να έχω πρόθεση να ισοπεδώσω το ένα ή το άλλο δεν θα σταθώ στις διαφορές τους.

Ως εκ τούτου, θα αντιμετωπίσω τον νεο-φιλελευθερισμό ως μια θεωρητικά πιο προοδευτική προσέγγιση στην πολιτική οικονομία και τις διεθνείς σχέσεις όπως εμφανίστηκε από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 μέχρι και τα τέλη του 20ου αιώνα. Δεν θα του χαριστώ όμως στα καθαρά αποικιοκρατικά αγκάθια που κουβαλάει είτε αυτά είναι κατάλοιπα του κλασικού φιλελευθερισμού είτε επιταγές της Αμερικανικής πολιτικοστρατιωτικοοικομικής επέκτασης, οι οποίες τον κάνουν τόσο δύσκολο να διαχωριστεί επί του παρόντος από τον νεο-συντηρητισμό.

Και αυτό στα μάτια κάποιου σαν εμένα που έχω διαβάσει 2-3 πράγματα αλλά δεν θα κάτσω να τραβήξω τις κοτσίδες μου για να δω αν στα σημεία εκφράζει κάτι πιο προοδευτικό. Και επίσης θα υιοθετήσω την θέση του Κόλιν Χέι αναφορικά με την ιστορική (και όχι απαραίτητα θεωρητική) συνέχεια στην σχέση ιδεαλισμού-νεοφιλελευθερισμού.

Οι όμορφες ουτοπικές γέφυρες, όμορφα καίγονται... Και μετά ξαναχτίζονται

Aims / Contributions of Neo-Liberalism:

1) To counter the state-centrism of realism and neo-realism and to reinsert economic dynamics into international relations.
2) To explore the possibilities for cooperation within the international systems.
3) To explore the implications of a more flexible and positive view of human nature.

Οι συγκεκριμένοι στόχοι του Νεο-φιλελευθερισμού είναι εξαγνισμένοι, όπως και κάθε πολιτικής θεωρίας που θέλει να σέβεται τον εαυτό της. Η αντιθεσή του με το συντηρητικότατο κινήματος του ιδεαλισμού που δεν οδήγησε και σε μεγάλα επιτεύγματα την ανθρωπότητα, πλην δύο παγκοσμίων πολέμων, είναι ουσιαστική εκ πρώτης όψεως αν και ο Χέι αντιμετωπίζει τον νεο-φιλελευθερισμό ως την συνέχεια του ιδεαλισμού. Ας μην μπλέκουμε όμως τα μπούτια μας τόσο νωρίς. Επι του παρόντος, οι εν λόγω στόχοι είναι συμβατοί με τις μεταπολεμικές αντιλήψεις, έστω και και αν γίναν πιο έντονες μετά την οικονομική κρίση του 1970 λόγω μιας σειράς οικονομικών φαινομένων που ξεφεύγουν του γνωστικού μου πεδίου για να καταπιαστώ μαζί τους επαρκώς.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η δυναμική της οικονομίας εις βάρος ενός δυσκίνητου κράτους, η διεθνής συνεργασία, και μια πιο θετική απεικόνιση του homo malakius ή economicus αποτυπώνουν πολύ φυσιολογικά τις ελπίδες για καλύτερες μέρες μετά την σφαγή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μια σημείωση μόνο... Η διατύπωση του νεοφιλελευθερισμού κατ’ εμέ υπό αυτές τις αγνές συνθήκες θα είχε νόημα μόνο δίχως την συνάντηση της Τεχεράνης και την Συμφωνία της Γιάλτας το 1945 αρκετά χρόνια πριν. Εκεί δηλαδή που υπογράφηκε η ύπαρξη πόλωσης για τουλάχιστον 40 χρόνια. Εκεί που τα επιτελεία της πόλωσης αποφάσισαν να χωρίσουν στρατιωτικά, οικονομικά, και τσεπο-ιδεολογικά τον πλανήτη. Το 1970, πέραν των οικονομικών καπιταλιστικών σχέσεων που θεωρούν ακόμα πιο επιτακτική της laissez faire νοοτροπίας και την ολική απόσυρση του κράτους, ο κόσμος ιδεολογικά περιμένει πότε θα αρχίσει η μαζική ανταλλαγή βομβών για να γλυτώσουμε. Κίσσινγκερ, πύραυλοι της Κούβας πιο πριν ή ακόμα και Κορέα, Βιετνάμ, γιατί όχι και η Ελλάδα, αποτελούν τρανταχτά παραδείγματα πως οι ιδεολογίες δεν χτίζονται...

Οι ιδεολογίες επιβάλλονται.

Ο αντικεντρισμός, η διεθνής συνεργασία, και η πίστη στην ανθρώπινη λογική είναι ευφάνταστα και καθόλου κολάσιμα παραδείματα προοδευτικής σκέψης. Το πόσο μπορούν να επιτευχθούν με δεδομένο (κατ’εμέ) τον έμφυτο ανθρωπινό εθισμό στην δύναμη και τα πλούτη σε ατομικό ή και συλλογικό επίπεδο υπόκειται μάλλον σε φιλοσοφική ή και θρησκευτική ανάλυση. Εδώ θα περιοριστούμε στην κριτική μιας θεωρίας...

Η οποία καλώς ή κακώς ταυτίζεται με αυτή ρεαλιστών και μαρξιστών φιλοσόφων που δεν τα βάζουν a priori με τον νεο-φιλελευθερισμό αλλά με την λογική ότι ο Homo Economicus είναι απόλυτα εκλογικευμένος (rational) και όχι παρτάκιας και φιλάργυρος όπως εγώ τουλάχιστον τον αντιλαμβάνομαι... Ακόμα και ο Άνταμ Σμιθ το είχε διαγνώσει άλλωστε :-)

To be continued...

Ρίμπο

2007-05-13T03:05:00.000+01:00

Δεν θα μπορούσα να μην αποτίσω φόρο τιμής σε αυτόν τον μάγο. Ίσως είναι λίγο υποκριτικό να το κάνω τώρα που φεύγει ώστε και η ομάδα με τις λαχανί φανέλες να έχει μια πιθανότητα να συναγωνιστεί τον αιώνιο στο πρωτάθλημα της συμφοράς. Όμως ο Ριβάλντο είναι ένας από αυτούς που πήγαν μπροστά το άθλημα.

Κυρίως γιατί ήρθε στο ποδοσφαιρικό Τιμπουκτού και έδωσε ότι είχε τιμώντας το παχυλό του συμβόλαιο. Είναι φυσικό όταν έχει συνηθίσει ένα σωρό λαμόγια να παίρνουν τα κερατά τους χωρίς να ξέρουν αν η μπάλλα έχει αέρα ή πανί να είσαι επιφυλακτικός για όλα. Ο Ριβάλντο όμως ήρθε, πορώθηκε με την νέα του ομάδα (όσο γραφικό και αν φαίνεται αυτό) και έβγαλε το παντεσπάνι του γουστάρωντας ότι έκανε. Ξέρω άπειρους ανθρώπους που θα θέλαν να κάνουν το ίδιο και δεν τα καταφέρνου.

Η ομάδα όμως που έφερε την νέα εποχή στο ποδοσφαιρικό στερέωμα με μαέστρο τον θωμά, τσιφλικά τον γιώργο το δεξί χέρι του προέδρου, και ένα σωρό μικρόβια με μαύρες φανέλες έδειξε το επιπεδό της. Τους συγχαίρω γιατί οδεύουν με μαθηματική ακρίβεια στην επίτευξη του μεγαλύτερου ονείρου τους. Την επιτυχία μια εκτός έδρας νίκης. Που θα συμβεί με αντίπαλο την πρωταθλήτρια των Νήσων Φερόε στον πρώτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λίγκ το 2012 ή 2015.

Ο Ριβάλντο έκλαψε, συγκινήθηκε και άλλα πολλά. Έχει 5 κουτσούβελα, 2 γυναίκες (η δεύτερη είναι φανερό πως ξιφούλκησε την πρώτη), σίγουρα κανά ασκέρι πίσω στην Βραζιλία ταλαίπωρων συγγενών που θα τον έχουν πάτερ φαμίλια. Έχει δει πολλά και από τη καλή και την ανάποδη. Και έχει κάνει λάθη. Αλλά ο καλλιτέχνης καθαγιάζεται κατά την ύστατη πτώση του. Ο Ζιντάν έγινε μύθος κουτουλωντας εκείνο το ρεμάλι, Ο Μπάτζιο χάνωντας ένα πέναλτι στον τελικό του 1994, ο Μαραντόνα παίζωντας και χάνωντας εναντίον της χώρας που τον έκανε πλούσιο και της μαφίας που θα τον ήθελε λίγο πιο του χεριού της.

Ο Ριβάλντο δεν είχε τέτοιες ακρότητες. Κάθε φορά όμως που ήταν ψιλονεκρός η ανάσταση ήταν εκεί γιατί ο ίδιος ήξερε ότι ήταν ζωντανός. Έφυγε από την Μπαρτσελόνα με το πιο γνωστό του ψαλίδι που έσωσε το γόητρο και την έξοδο στο Τσαμπιονς Λιγκ (photo). Στην Μίλαν πήρε ένα Τσάμπιονς Λιγκ και νομίζαμε πως ήρθε εδώ για να πάρει τίποτα πετροδόλλαρα όπως άλλοι συναδελφοί του κάνουν σε αγώνες μαϊμού επίδειξης στα αραβικά πρωταθλήματα.

Μας έκλεισε το στόμα και τώρα φεύγει...

Και σιγά μην ξανάρθει. Μας μένει ο εκάστοτε Κορδονούρης. Και αυτός μας αξίζει

Στον πάτο του κουβά είναι η ουσία

2007-04-28T00:39:00.000+01:00

Χθες στο δωμάτιο του Ιορδανού φιλαράκου μου εδώ ήταν ένας κολλητός του που μένει σε κοντινό διαμέρισμα. Μπαίνωντας στο δωμάτιο κάτι δεν πήγαινε καλά. Η μπόχα από τα τσιγάρα που καπνίζει ο Κάλεντ κάθε μέρα δεν υπήρχε. Ο φίλος του με κοίταξε στα μάτια. Τώρα που το κοψα εγώ θα το κόψει και αυτός. Ο θεός είναι μεγάλος.

Με δυσκολία συγκράτησα το χαχανητό μου που πήγαζε από την ταινία blood diamonds με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο που είχα δει λίγα λεπτά νωρίτερα. Εκεί ο θεός δεν ήταν μεγάλος αλλά ο φιλος του Κάλεντ τον είχε βρει και μου αποκάλυψε ότι πλέον ότι έλεγε ήταν τα λόγια που είχε βάλει μέσα του ο Ιησούς. Υπάρχουν και χριστιανοί στην Ιορδανία.

Μην βιαστεί κανένας να υποθέσει ότι θα ειρωνευτώ τον φίλο του συγκατοίκου μου. Ακόμα και αν ήμουν έτοιμος να τον ρωτήσω αν ο Ιησούς υποστηρίζει την σωτηρία της Λιντς στην Τσαμπιονσιπ ή την πρόκριση της Όλνταμ για τα πλει οφ της Λιγκ 1 αυτό δεν συνεπάγεται ειρωνία. Μάλλον έκπληξη και δυστοκία να βρω κάτι έξυπνο να πω.

Ο Αλ Μπάντι όταν επι χρόνια βασανιζόταν από την οικογένεια και το ευρύτερο περιβάλλον του στο πιο πετυχημενο κωμικό σήριαλ όλων των εποχών (Married with Children) είχε αναρωτηθεί για την ύπαρξη του θεού. Well my friends, the best sign for the existence of God is that there is no sign... Αυτή η ατάκα δεν είναι απλά γροθιά στο κατεστημένο. Αυτή η ατάκα αποτελεί την απόλυτη ένδειξη πίστης χωρις να είναι καλουπωμένη μέσα σε ευαγγελικές (ή και παραευαγγελικές) περικοπές, αιρετικές προσεγγίσεις ή και φαινόμενα που παραπέμπουν σε ειδωλολατρεία (η λατρεία στο χρήμα φεριππήν).

Ο Φάτελ ισχυρίζεται (και το διασταύρωσα προσωπικά) πως εδώ και ένα μήνα τον κάναν όλοι πέρα. Στην αρχή της χρονιάς ο τύπος είχε κάνει 3 πάρτυ στο φλατ του με ιδία πρωτοβουλία (ελάχιστοι έχουν μπει στον κόπο να κάνουν έστω και ένα) και οι κοπέλες γύρω του ήταν μία και μία. Ο καράφλας τις τράβαγε σαν το μέλι και είχε κερδίσει τον σεβασμό όλων. Ξαφνικά όμως όλα κόπηκαν. Δεν ήξερα. Υπέθεσα ότι είχε φύγει για την χώρα του. Και όμως...

Άρχισε να μου μιλαει για το mountain Athos. Θα πάει να μείνει εκεί για λίγο. Και τα μαθήματα, τον ρώτησα. Αυτά ειναι piece of cake όσο εχω το holy spirit μέσα μου ήταν η αποκρισή του.

Δεν είμαι σε θέση να τον ειρωνευτώ. Ξέρω άλλους (εμου συμπεριλαμβανομένου) που ερμηνεύουν την πασχαλινή κατάνυξη μεσα από τον ανταγωνισμό στην κατανάλωση κοψιδίων ή την αναζητούν στο ερειπωμένο ηχείο του επιταφιου που η μεγαλύτερη ενορία των Βαλκανίων δεν το αλλάζει επι χρόνια, δίνοντας στο Ω γλυκύ μου Έαρ έναν χαρακτήρα παράνομης συχνότητας στα βραχαία. Οι δήθεν χριστιανοί είναι η μόνη χειρότερη φάρα από τους δήθεν αριστερούς. Και πολύ συχνά συμπίπτουν κιόλας.

Αυτό μου θυμίζει και την ιστορία του Άγιου Διονυσίου, του πρώτου αρχιεπίσκοπου του Παρισιού, που όταν τον αποκεφάλισαν οι Ρωμαίοι πήρε το κεφάλι του στα χέρια του (ωραίος θρύλος !!!!) και περπάτησε μέχρι το σημείο που βρίσκεται η εκκλησία του. Το άγαλμα με τον τύπο που κρατάει το κεφάλι του είναι από τα must της πόλης του φωτός και της Παναγίας των Παρισίων. Αυτός πήρε το κεφάλι του, ο Ιησούς πήρε το σταυρό και τα βάσανα της ανθρωπότητας, όι υπόλοιποι τι άλλο παίρνουμε πέραν του τρίτου του μακρύτερου?

Περιτρυγιρισμένος από 36 βιβλία (μετρημένα), καμιά 100αριά άρθρα, κάτι μαυρισμένα αχλάδια, ένα κουπόνι που σημαδεύει την νίκη της Λιντς και της Όλνταμ (στα υπόψη και η Γουέστ Χαμ), ένα φωσφοριζέ μαρκαδόρο που τελείωσε μα τον Τουτατή, και τις προσευχές του Κάλεντ (αυτός είναι μουσουλμάνος) από το διπλανό δωμάτιο δηλώνω ότι ακόμα και το τρίτο το μακρύτερο να πάρω (σε οποιοδήποτε επίπεδο) δεν θα ξαναφρικάρω με την πάρτη μου. Μπορεί κάποια (πολλά) πράγματα να με ξεπερνάνε, μπορεί να υπάρχουν όνειρα που δεν θα γίνουν πραγματικότητα αλλά εάν δίνεις τον καλό σου εαυτό το ηθικό (θα) παραμένει ακμαιότατο. Και αναπάντεχα ο χρόνος μπορεί να δικαιώσει την πρόσκαιρη ατυχία ή αποτυχία. Μπορεί να δικαιώσει αυτό που έμοιαζε με τραγωδία πριν από λίγο.

Καλός άνθρωπος (με κοινωνικά κριτήρια) δεν σημαίνει και καλός χριστιανός. Αυτό είναι το σημαντικότερο πράγμα που θυμήθηκα αυτές τις μέρες. Το θέμα είναι να μην το ξαναξεχάσω.

Στον πάτο του κουβά είναι η ουσία. Γιατί εκεί βρίσκεται η γνώση που θα κάνει την ανηφόρα πιο συστηματική.

Υ.Γ: Το δωματιό μου δεν έχει την αισθητικη του αντίστοιχου του Βαν Γκονγκ όμως νιώθω πως κινείται σε ένα παράλληλο σύμπαν. Το κοίταζα επί ώρα στο Παρίσι και οι χρωματισμοί του είναι παντοδύναμοι.

Respectzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Αίμα

2007-03-29T20:32:00.000+01:00

Α: Που σαι βρε παλιομαλάκα?
Β: Εδώ γαμάω την μάνα σου όπως θα γίνει και στο Βόλλευ μεθαύριο.

Α: Τι είπες ρε πουτάνας γιε? Θα σας βάλουν τους δονητές στον κώλ0 σας τα κορίτσια μας...
Β: Είσαι μεγάλυτερος μαλάκας και απο την αρχιτσιμπουκομαζώχτρα τον προεδρό σας.

Α: Σκατά στα μούτρα σου παλιομουνόπανο. Πίπα κώλο σας παίρνουμε όποτε μας καυλώσει.
Β: Για αυτό μωρή λουλού εσύ και οι κότες οι συναδελφοί σου έχετε να μας συναντήσετε κανά δυο βδομάδες. Ακόμα δεν έχετε καθαρίσει από το τελευταίο γαμήσι που σας ρίξαμε...

Α: Τι λες μωρή σκατόπουστρα? Μιλάς εσύ που σε ρώτησαν τι ομάδα είσαι και είπες ψέμματα επειδή οι κλασομπανιέρες οι φίλοι σου σε εγκατέλειψαν.
Β: Είχαν πάει να γαμήσουν την μάνα σου...

Α: Τουλάχιστον η δικιά μου δεν το έκανε με τον γαλατά όταν ήμουν μικρός για να μου δώσει λίγο γάλα.
Β: Αλήθεια τι έγινε με τον Τάκη?

Α: Σαν τι θες να έγινε? Τον παράτησε η δικιά του και έφυγε με έναν φλώρο.
Β: Πουτάνες

Α: Καριόλες ξεσκισμένες. Σαν τις βολλευμπολίστριες σας που θα τις πάρουμε όλες από τον κώλο.
Β: Χύσε στον τάφο της γιαγιάς σου βρε παλιομαλάκα. Το αφεντικό μου έπρηξε τα παπάρια σήμερα. Ήθελα να πάρω ένα δοκαρι να παίξω μπέιζμπολ με το κεφαλι του.

Α: Θες να τον γαμήσουμε ρε μαλάκα?
Β: Δεν θέλω βοήθεια από αδελφάρες.

Α: Εγώ φταίω που είμαι καλός άνθρωπος.
Β: Την Πέμπτη τι θα γίνει? Βάλτε κράνη κουφάλες? Και τρεχάτε...

Α: Μην σε βρω στο δρόμο μου μαλάκα. Δεν θα σε λυπηθώ.
Β: Εγώ θα σε βρω γιατί το χρωστάω στην μάνα σου.

Α: Άντε γαμήσου.
Β: Μόνο μαζί σου....

Ανίδεοι Διοικητές

2007-03-29T15:13:00.000+01:00

Ειλικρινά δεν έχω ακούσει πιο προκλητική ατάκα εδώ και καιρό. Είναι ασύλληπτο το ότι βγήκε από το στόμα ενός εκ των πρώτων τη τάξει υπουργών και πιο πολύ την μπλογκόσφαιρα απασχολεί παρά οποιονδήποτε άλλο.

Δεν έχω να προσθέσω κάτι ουσιαστικό καθώς και δεν ξέρω λεπτομέρειες των συσσωρευμένων σκανδάλων αλλά και γιατί αυτή φαίνεται να είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι.

Τι άλλο πρέπει να είπωθει δηλαδή για να πεθάνει η ελπίδα. Ανίδεοι διοικητές και πάπαλα. Τιμωρία καμιά. Ίσως μόνο κάτι συμβολικό για τους εντελώς άμεσα εμπλεκόμενους. Ποιος διόρισε τους διοικητές? Ποια είναι η πολιτική ευθύνη? Γιατί ακόμα δεν έρχονται αποδείξεις στο φως για όσα οι παρόντες κυβερνητικοί κατέγγελαν στο παρελθόν?

Αφελείς ερωτήσεις. Το έργο λαμβάνει τέλος με αυτό που σερβίρεται έτοιμο εδώ και χρόνια. Παράνοια που ομοιά της δεν συναντάται πουθενά αλλού.΄

Ειναί κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια... Ο βοριάς θα τα κάνει συντρίμμια κομμάτια...

Beyond Silent Observation

2007-03-25T21:09:00.000+01:00

Το παρακάτω απόσπασμα είναι εισαγωγικό σημείωμα από ένα βιβλίο ποιοτικής κοινωνικής έρευνας που μελετάω τελευταίως. Αφορά την αξία των συνεντεύξεων ως μέθοδος έρευνας, αλλά έχει και περαιτέρω νοήματα αν το ψάξει κάποιος. Μου άρεσε πάρα πολύ και σας το μεταφέρω...

After much cloistered study, three youths came before Halcolm to ask how they might further increase their knowledge and wisdom. Halcolm sensed that they lacked experience in the real world, but he wanted to have them make the transition from seclusion to stages.

During the first stage he sent them forth under a six-month vow of silence. They wore the identifying garments of the muted truth-seekers so that people would know they were forbidden to speak. Each day, according to their instructions, they sat at the market in whatever village they entered, watching but never speaking. After six months in this fashion they returned to Halcolm.

“So”, Halcolm began, “you have returned. Your period of silence is over. Your transition to the world beyond our walls of study has begun. What have you learned so far?”

The first youth answered: “In every village the patterns are the same. People come to the market. They buy the goods they need, talk with friends and leave. I have learned that all markets are alike and the people in markets always the same”.

Then the second youth reported: “I too watched the people come and go in the markets. I have learned that all life is coming and going, people forever moving to and from in search of food and basic material things. I understand now the simplicity of social life.”

Halcolm looked at the the third youth: “And what have you learned?”

“I saw the markets and the same people as my fellow travellers, yet I know not what they know. My mind is filled with questions. Where did the people come from? What were they thinking and feeling as they came and went? How did they happen to be at this market on this day? Who did they leave behind? How was today the same or different for them? I have failed. Master, for I am filled with questions rather than answers, questions for the people I saw. I do not know what I have learned.”

Halcolm smiled. “You have learned most of all. You have learned the importance of finding out what people have to say about their experiences. You are ready now to return to the world, this time without the vow of silence”.

“Go forts now and question. Ask and listen. The world is just beginning to open up to you. Each person you question can take you into a new part of the world. The skilled questioner and attentive listener know how to enter into another’s experience. If you ask and listen, the world will always be new”.

From Halcolm,s Epistemological Parables,

Patton, M.Q, 2002, Qualitative research and evaluation methods (3rd ed), Thousand Oaks: Sage Publications

Έθνος Παραπληγικών

2007-03-23T16:05:00.000Z

Αναρωτιέται κανείς που πάνε και τα βρίσκουν...

Μια γενιά αριστερών αγωνιστών/ριών που κυνηγήθηκαν και βίωσαν την αίσθηση του να είσαι ανεπιθύμητος ως εκεί που δεν πάει έχουν δώσει την σκυτάλη σε ένα συνοθήλευμα κοπρολάγνων που αρνούνται (σκοπίμως και ιδιοτελώς κατ’ εμέ) να καταλάβουν που και σε ποιον αιώνα βρίσκονται.

Η ιδεολογία της αριστεράς έχει ένα βαθύ και πλούσιο θεωρητικό υπόβαθρο. Ένα υπόβαθρο που η προσφορά του είναι ανεκτίμητης αξίας γιατί στήριξε αγώνες, ανέδειξε συχνά φωτεινούς (αλλά και όχι τόσο φωτεινούς άλλες φορές) ηγέτες, και τελικά αποτέλεσε επί μακρώθεν το αντίπαλο δέος στην λαίλαπα της χρηματοοικονομικής υλιστικής αξιόλογησης της ζωής και στην σταδιακή απαξίωση κάθε κοινωνικής-περιβαλλοντικής αξίας..

Όμως το πολιτικό (και όχι το ιδεολογικό) παιχνίδι χάθηκε. Ήμουν πολύ μικρούλης και πολύ χαζούλης όταν πρωτοείδα εκείνη την σκατόφατσα τον Γιέλτσιν λίγο μετά την πτώση του σιδηρούν παραπετάσματος. Δεν μου φάνηκε τότε περίεργο ότι κάποιοι χαίρονταν και κάποιοι λυπόντουσαν. Το ίδιο συνέβη και την 11/09. Στα τελευτάια χρόνια της Αρκούδας ο κόσμος λοιμοκτονούσε. Όταν λοιμοκτονείς τα βιβλία και οι θεωρίες δεν σε χορταίνουν. Ειδικά μάλιστα όταν μαθαίνεις μέσω σημάτων μορς η ινδιάνικων καπνών (όπως σήμερα στην Κούβα) ότι στον υπόλοιπο κόσμο επικρατεί έστω και μια επίπλαστη μαζική ροή αγαθών.

Οι θεωρητικοί της Αριστεράς πέρασαν μεγάλο λούκι. Ακόμα και οι μετα-Μαρξιστές που αναγνώριζαν τα επίκτητα μειονεκτήματα του μοντέλου που είχε δοκιμαστεί δεν είχαν πολλές επιλογές. Σταδιακά και πάλι, συγγράματα νεο-Μαρξιστών όπως ο Γκράμσι επαναμελετήθηκαν ώστε να φέρουν μια νέα βάση στην σκέψη ώστε μετά το πολιτικό να μην χαθεί και το ιδεολογικό παιχνίδι. Οι θεωρητικοί αυτοί βάλαν νερό στο κρασί τους αλλά ταυτόχρονα με την ανάδειξη άλλων κινημάτων (για το περιβάλλον, για την ισότητα των γυναικών, για την φυλετική ισότητα) βρήκαν ισχυρούς συμμάχους, γίναν λιγότερο αρτηριοσκληρωτικοί και κατέχουν και πάλι σήμερα την μερίδα του λέοντος στα έστω και δημοσιοιδιωτικά πανεπιστήμια της Αγγλίας.

Το μοντέλο είναι πλέον γνωστό. Η ιδιοκτησία του κεφαλαίου δεν μπορεί να χτυπηθεί ριζικά. Η κινητοποίηση όμως δίαφορων ομάδων της κοινωνίας στα τεκταινόμενα και η διαφοροποίηση του ρυθμιστικού χαρακτήρα της κρατικής εξουσίας για την εξισσορόπηση της δύναμης του ιδιωτικού τομέα μπορεί να φέρουν λύσεις. Το πείραμα είναι στην αρχή και όσο οι ανισότητες μεγαλώνουν φαίνεται αποτυχημένο εκ της γενέσεως. Και ακόμα και οι θεωρητικοί πολλάκις το παραδέχονται.

Την ίδια ώρα όμως στο μικρό γαλατικό χ... Συγνώμη παρασύρθηκα.... Στο αθάνατο μπουρδέλο η Ελλάς από την μία τα λαμόγια και από την άλλη όσοι δεν έφαγαν ακόμα όσο θα ήθελαν δίνουν μάχη χαρακωμάτων σε πολιτικό, θεωρητικό, ιδεολογικό, ακόμα και σε ποδοσφαιρικό επίπεδο.

Είναι οι αριστερές μασωνίες που αφού (σωστά) προσπαθούν να αποκαλύψουν την απάτη του κρυφού σχολειού θέλουν κατόπιν να μας πείσουν πως ο διαφωτισμός, Ευρωπαικός και Ελληνικός, έφερε μια αριστερή νοοτροπία στις εκάστοτε αστικές ή κατατρεγμένες τάξεις. Και πως η Εκκλησία φεριππήν είναι ο ίδιος ο Βελζεβούλ μεταμφιεσμένος. Είστε ξεκούμπωτες ρόμπες κύριοι... Το βιβλίο που δίνει το έναυσμα για τον Διαφωτισμό στην Μεγάλη Βρεττανία είναι ο πλούτος των Εθνών του Άνταμ Σμιθ που μόνο τον σοσιαλισμό δεν διακηρρύσει (σχετικό ποστ εδώ). Είστε ρόμπες γιατι στα απομνημονεύματων πολλών οπλαρχηγών που έχω την τιμή να διαβάζω εδώ και χρόνια πουθενά δεν αναφέρει ότι οι πούστηδες οι παπάδες ήταν σαμποτέρ της επανάστασης. Βεβαίως, δεν αναφέρεται επίσης αυτός ο γλοιώδης τραμπουκισμός ότι η επανάσταση ήταν θεόπνευστη. Αλλά το ράσο του αρχιεπισκόπου και το ράσο του Σταλινιστή είναι της ίδιας μπίχλας.

Και οι εθνοπατέρες να θέλουν να μας πείσουν για τα χερουβείμ και τα σεραφείμ που έδιωξαν τον τύραννο. Ούτε κουβέντα για τους 2 εμφυλίους στην επανάσταη, για τον εξοβελισμό του Υψηλάντη, για την δολοφονία του Οδυσσέα, για το ξεπούλημα του Καραισκάκη, για την καταδίκη του Γέρου του Μοριά, για το ξεπούλημα της Ελλάδας από Μαυροκορδάτους-Κωλλέτηδες (πως λέμε Νταλαραίους- Νικολοπουλαίους)

Η Ελλάδα έχει εκπνεύσει προ καιρού. Και οι μεν και οι δε είναι χούλιγκανκς του χειρίστου είδους. Δείτε πως συμπεριφέρονται ακόμα και έγκριτοι πανεπιστημιακοί είτε της μιας είτε της άλλης πλευράς σε εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις. Ή Ελλάδα βρίσκεται σε γαμημένο εμφύλιο από τα γενοφάσκια της. Και απλά τον κρύβει μέσα από και καλά ένδοξες στιγμές. Δείτε εδώ...

Περσικοί Πόλεμοι (490 – 479 π.χ) – Πελοππονησιακός Πόλεμος (431-404 π.χ).

Αυτοκρατορία Μεγάλου Αλεξάνδρου – Διαμελισμός από Σελευκίδες, Πτολεμαίους και άλλους αμέσως μετά τον θανατό του.

Βυζαντινή αυτοκρατορία (καλά εδώ γινόταν της μουρλής συνεχώς αλλά η αιματοβαμμένη εικονομαχία 762-843 μ.χ είναι τυπικό δείγμα Ελληνικής παραφροσύνης).

Επανάσταση του 21 (1821-1829) – 2 εμφύλιοι κατά την διαρκειά της, αν θυμάμαι καλά 1) 1823-1824, 2) 1825-1826.

Απελευθέρωση Μικράς Ασίας & Θράκης 1919-1920 (Συνθήκες Λονδίνου και Παρισιου) – Μικρασιατική Καταστροφή και παιχνίδι κουμπαρων μεταξύ βασιλικών-βενιζελικών, δίκη και εκτέλεση των έξι, εθνικός διχασμός 1922-1923

Έπος του 40 και αντίσταση επί κατοχής (1940-1945) – Εμφύλιος (1945-1949)

Πολυτεχνείο (1973) – Μεταπολιτευτικό (δημοκρατικό μέσω των media) μπουρδέλο

Και εις άλλα με υγεία εκεί στον τάφο που θάψαμε τα όνειρα και την συνειδησή μας επί γενιές...

Κάφτε το μνημείο του Αγνώστου στρατιώτη αφού σας ενοχλεί τόσο αριστερές μαριονέτες. Και χτίστε το μνημείο του αιώνιου μαλάκα...

Μαρτυρία

2007-03-17T05:10:00.000Z

Το μπλογκ του ΠρέζαTV αναδημοσιεύει την επιστολή του Δημήτρη Αναστασίου, ενός εκ των 49 που συνελήφθηκαν στα πρόσφατα γεγονότα της φοιτητικής πορείας.

http://prezatv.blogspot.com/2007/03/h.html
Άσχετα με το ποια είναι η αποψή μου, η μαρτυρία αυτή αξίζει να διαβαστεί. Η προσωπική μου παρουσία σε πορείες, αγωνιστικές εκδηλώσεις ή όπως αλλιώς αποκαλούνται δεν είναι εκτεταμένη και ίσως η αποψή μου δεν χρήζει και ιδιαίτερης αξίας (ως πιθανού πολίτη του καναπέ, του γραφείου και της ανάγνωσης).

Πλην όμως είναι φανερό πως μια μερίδα του πληθυσμού δεν αντιλαμβάνεται τον χώρο και τον χρόνο. Και αυτά δεν είναι μόνο τα κόμματα της αριστεράς. Είναι μια ολόκληρη γενιά που θέλει να διεκδικήσει κάτι καλύτερο από το παρόν μπουρδέλο αλλά αγνοεί εκ των προτέρων πως μπορεί να γίνει αυτό... Για αυτό και ζητάει από τα κόμματα εξουσίας να αρχίσουν να μοιράζουν λεφτά στην παιδεία... Έλα Γκαργκάνα... Τύπωσε μου 15 δισεκατομμυρια Ευρώ...

Να ντυθεί δηλαδή ο Μανολιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς. Τα κόμματα που εκφράζουν τον φιλελευθερισμό να βοηθήσουν την κρατικοποίηση.... Την πίτα την θέλετε την με πολύ τζατζίκι ή χωρίς?

Αλλιώς τι? Σύγκρουση μέχρις εσχάτων? Και η δημοκρατία??? Καλά λέω και καμιά μαλακία που και που να περνάει η ώρα...

Θα επανέλθω, απλά ελπίζω αυτοί που τρώνε ξύλο σήμερα να μην μας διοικήσουν όπως αυτοί που τρώγαν ξύλο κάποτε...

Αυτοί οι ίδιοι που νομιμοποίησαν και μεταμφίεσαν τα ματ σαν αρειανούς ώστε να βαράνε σήμερα από παιδιά μέχρι συνταξιούχους.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΡΩΓΑΝ ΞΥΛΟ ΚΑΠΟΤΕ... ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΞΕΡΟΥΜΕ

Έχει πάτο ο κουβάς τελικά???

Καταναλωτικό Πάσχα

2007-03-13T23:59:00.000Z

Ακούω την εκπομπούλα μου στο ραδιόφωνο και ξαφνικά πετάγεται διαφήμιση...

Πάσχα... Χαρά, γιορτή, φίλοι, συγγενείς, παπούτσια για τα βαφτιστήρια, λαμπάδες (τρανσφόρμερς ή πανάθα?), ε ανοίγει και ο καιρός να μην πάμε κανένα ταξιδάκι...

Για αυτό η Τάδε bank σας σκέφτεται γιατί και εμείς είμαστε άνθρωποι, σαν εσάς... Και σας προσφέρουμε το τάδε ανοιξιάτικο δάνειο...

Κυριέ Μπαμπινιώτη σας θερμοπαρακαλώ. Αφαιρέστε την λέξη τσίπα από το ελληνικό λεξικό - και γρήγορα που να μας πάρει ο διάολος.

Τα σέβη μου

Ελληνοφρένεια και άλλα

2007-03-13T00:49:00.000Z

Τελείωνοντας ένα κρίσιμο report βρήκα χρόνο να βάλω επιτέλους κάποια links από άλλα blogs στο template. Καθαρή τεμπελιά με καθυστερούσε τόσο καιρό. Αυτά τα πρώτα είναι ενδεικτικά και θα ακολουθήσουν και άλλα.

Αναφορικά με το πρώτο blog, η Ελληνοφρένεια είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή σάτιρας που παρουσιάζει εδώ και και χρόνια ο Θύμιος Καλαμουκης στον ΣΚΑΙ. Η σάτιρα της εκπομπής δεν είναι απλά καυστική και αποτελεί καθημερινή μου προτεραιότητα ο συντονισμός με την ιστοσελίδα του ΣΚΑΙ κατά τις 1.00 κάθε βράδυ που μεταδίδεται η επανάληψη της. Πρόσφατα ξεκίνησαν και τηλεοπτική version, για την οποία πληροφορίες μπορείτε να βρείτε από το εν λόγω blog.

Αναφορικά με προφορικά ερριστικά σχόλια που έλαβα για το ποστ των 300, η κυβέρνηση του Ιράν αντέδρασε έντονα στην προσέγγιση της ταινίας. Δεν θα μου φανεί περίεργο να λάβω απάντηση του τύπου "ποιος τους χέζει αυτούς του βάρβαρους"...

Για τον Ελληναρά που ζεί στην φραπεδοπαναθηναικοολυμπιακοπασοκικονεοδημοκρατική καψουλά του το να υπάρχουν και άλλοι λαοί με ευαισθησίες είναι μάλλον πρωτάκουστο...

Δεν πειράζει κύριοι, πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά σας θα είναι...

Δεν είναι βόας δεν είναι κροταλίας

2007-03-10T02:35:00.000Z

Είναι ο κακομοίρης ο Ξέρξης...

Που στο εντυπωσιακό αλλά εκνευριστικά χολυγουντιανό κόμικ του Φράνκ Μίλερ είναι σαν τον Γιουλ Μπρίνερ λίγο πριν γίνει ιεροφάντης της θεάς Κάλι. Καλό το πολεμικό όργιο των Σπαρτιατών αλλά και λίγο σεβασμός στους Πέρσες δεν θα έβλαπτε. Οι Αθάνατοι Ζόμπι... Και ούτε καν χορτοφάγα ρε παιδί μου. Σε μια χιλιετηρίδα από τώρα στην ταινία για την σφαγή στα Δερβενάκια οι Γενίτσαροι θα είναι Γκρέμλινς ή Τρολς.

Λέω χολυγoυντιανό κόμικ γιατί την ταινία δεν θα καταδεχτώ να την δω. Ζώντας σε μια κραιπάλη μελέτης και ουτοπικής αποχαύνωσης το να χάσω ένα τρίωρο για να δω το κόμιξ εν κινήσει και τον Στέλιο λοχαγό των Σπαρτιατών πάει πολύ. Τα σπρώχνω όλα στην Ρόδεραμ που λέει ο λόγος όπου από έγκυρες πληροφορίες μαθεύτηκε ότι ο προπονητής ειδοποιήθηκε από τον κηπουρό της Καρλάιλ ότι ο Μάνατζερ της Τορκί, 5ος μπατζανάκης του κεμπαμπτζή του γηπέδου της Σρούσμπερι (το αριστερό βρε μαλάκες όχι το δεξί), ζήτησε δανεικό από τον ξάδελφο του προπονητή της Πορτ Βέιλ (που του πηδάει και την γυναίκα) έναν επιθετικό αλλά αυτοί αρνήθηκαν γιατί θα πάνε στο Ρόδεραμ αποδεκατισμένοι. Έχω τέτοια πληροφόρηση και θα πάω να χάσω τον χρόνο μου με τον Λεωνίδα και τους 300??????

Βέβαια καταλαβαίνω την κάβλα των άχρηστων. Τα ανέραστα κοριτσάκια που θα ξαναδούν τέτοια χτισμένα κορμιά??? Εγώ προσωπικά αν γεννιόμουν στην Σπάρτη μάλλον θα κατέληγα στον Καιάδα. Αλλά για κάτι αντιεξουσιάστριες του κώλου (τα ενιάμερα βεβαίως βεβαίως) και λοιπές δροσερές υπάρξεις λίγο κρασί λίγο θαλασσά και το αγορί μου (αν σφάζει και καμιά 500αριά ζόμπι) και είμαστε κουλ. Για τους πατριδοκάπηλους κάθε είδους δεν το συζητάω καν. Ζήτω η Ελλάς. Και από πίσω ο αείμνηστος Κούρκουλος να φωνάζει...

Σταματήστε το κάρβουνο... Όχι άλλο κάρβουνο... Όχι άλλο καψιμο

Γαμώτο μήπως θα έπρεπε να ψάλλουν τον ακάθιστο ύμνο (βοηθειά μας) οι Σπαρτιάτες πρίν την μάχη? Και να τελείωνε η μάχη με το Εν τούτω νίκα...

Επειδή όμως η ιστορία είναι ιστορία καλό θα ήταν να επισημάνουμε πως αν και η μάχη στις Θερμοπύλες είναι απόλυτα η κορυφαία στιγμή των Περσικών Πολέμων, εντούτοις κάποια πράγματα τείνουν να ξεχαστούν. Οι απώλειες του Ξέρξη ήταν φοβερές όμως η τελική νίκη των Ελλήνων κρίθηκε στην θάλασσα και όχι στην ξηρά. Όσες απώλειες και αν είχε στις Θερμοπύλες, ο Ξέρξης είχε υπόδουλους στρατιώτες στην διαθεσή προς σφαγή του όπως sprites και peasants εμείς σήμερα στα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Και αν ο Ευρυβιάδης δεν άκουγε τον Θεμιστοκλή και παρέτασε τα Πελοππονησιακά στρατεύματα στον Ισθμό και όχι τα πλοία στην Σαλαμίνα τότε ουαί τοις ηττημένοις. Οι Σπαρτιάτες όπως και οι Αθηναίοι ήταν τυπικοί Έλληνες. Ικανοί για το καλύτερο και για το χειρότερο. Είναι οι Αθηναίοι που θα εκμετταλευτούν την ναυτική υπεροπλία τα επόμενα χρόνια για να φτιάξουν την πρώτη Ιμπεριαλιστική αυτοκρατορία και να στέλνουν χρυσάφι στην μητρόπολη για να τρώει το νέφος στην μάπα ο Παρθενώνας σήμερα. Και είναι οι ξεφτύλες γόνοι του Λεωνίδα που θα υπογράψουν την Ανταλκίδειο Ειρήνη 100 χρόνια αργότερα... Αλήθεια τα αναφέρει ποτέ κανείς αυτά σε μια ιστορική και καλά παραγωγή??? Ή απλά δίνεις θέαμα σε μια ψυχοπαθολογικά καταναλωτική μάζα που είτε αίμα είτε σπέρμα το καταπίνει με ακόρεστη δουλοπρέπεια.

Ναι λοιπόν θα τα σπρώξω στην Ρόδεραμ. Αποδέχομαι οποιαδήποτε κριτική. Αλλά δεν καταδέχομαι να μιλήσω με κανένα ρεμάλι που λόγω μερικών ποπ κορν σε κάποιο μεταμοντέρνο και άχρωμο village θα ανακαλύψει την Ελληνική ιστορία και θα χειροκροτήσει όπως χειροκροτούσαν τα ζώα στο τέλος του safe sex (ήμαρτον θεέ μου έχω κάνει μαλακίες αλλά αυτή είναι ίσως η χειρότερη)...

Και να θυμάστε ότι όσο σφάζονται τα ζόμπι ο Θεμιστοκλής ψάχνει τρόπο να παγιδεύσει τα περσικά πλοία στον Ευβοικό κόλπο ώστε να χτυπηθούν από την καταιγίδα. Ο Θεμιστοκλής βρίσκεται στο χωριό Ελληνικά κοντά στην Χαλκίδα ενώ τα πλοία του Ξέρξη κοντά στην Αιδηψό στο χωριο Βασιλικά. Η ναυμαχία στο Αρτεμίσιο είναι ....

ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠ

ΦΙΛΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΤΑΙΝΙΑ ΠΑΜΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΒΕΡΤΗ, ΠΕΤΡΕΛΗ, BEYONCE, ΝΑ ΦΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΕΘΝΙΚ ΦΑΓΗΤΑ, ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΝΑ ΣΤΡΙΦΤΟ....

ΟΤΑΝ Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΣΤΟ ΑΡΤΕΜΙΣΙΟ ΓΙΝΕΙ ΧΟΛΥΓΟΥΝΤΙΑΝΗ ΠΑΠΑΡΙΑ ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΗΣ. ΜΗΝ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΟΛΥΓΟΥΝΤΙΑΝΟ ΑΛΛΑ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ... ΤΟ CONCEPT ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΣΑΣ ΤΟ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΠΙΑΤΕ ΟΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΠΙΕΙ ΚΑΙ Η ΠΟΡΤ ΒΕΙΛ (ΚΑΙ Η ΚΟΥ ΠΟΥ ΡΟΥ)

Πηγή http://www.usu.edu

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΗΓΗ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΞΕΡΟΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΣΘΜΟ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ. ΩΡΑΙΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ.... ΑΣ ΚΑΙΓΟΤΑΝ Η ΑΘΗΝΑ (ΠΟΥ ΤΗΝ ΘΥΣΙΑΣΕ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ Ο ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ) ΚΑΙ ΑΣ ΦΥΛΑΓΑΝ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΠΟΝΗΣΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΙΛΩΤΕΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥΣ...

ΚΛΑΣΙΚΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Υπάρχω

2007-02-28T01:44:00.000Z

Ζαμαν Φου

2007-02-19T15:51:00.000Z

Ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσω την blogοσφαιρα για ένα ευσεβές χρονικό διάστημα.

Στο ξεκίνημα του δεύτερου έτους της περιπετειάς μου στο Μπέρμιγχαμ οι επιτηρητές μου (μάλλον ο ένας εκ των δύο καθώς ο βασικός έχει εξαφανιστεί εδώ και καιρό για λόγους που δεν γνωρίζω) μου γύρισαν το παραμύθι σε μια λογική ότι ναι μεν διαβάζω ναι μεν συμμετέχω κανονικά στις προβλεπόμενες δραστηριότητες, πλην όμως δεν έχω καταφέρει να χτίσω το θεωρητικό υπόβαθρο για να ξεκινήσω την πρωτογενή έρευνα.

Αυτό είναι κάτι που δεν με ξάφνιασε αλλά σαφώς ήρθε σε αντίθεση με τις προηγούμενες επαινετικές αξιολογήσεις. Είμαι υποχρεωμένος να εξαντλήσω όλες τις πιθανότητες που έχω για να σώσω την παρτίδα ώστε ακόμα και αν πέσω (γιατί τίποτα στην ζωή δεν είναι δεδομένο) να πέσω αξιοπρεπώς.

Το μπλογκ αυτό δημιουργήθηκε σε μια περίοδο, που πέρα από την ανάλειψη ενός τεράστιου ρίσκου και δέσμευσης, έτυχε να περάσω την εντονότερη συναισθηματική ύφεση της ζωής μου. Μια κατηφόρα που πλέον την θυμάμαι και γελάω με την ξεφτίλα μου. Αν έχω γίνει ακόμα πιο κυνικός δεν το ξέρω. Αν έχω κάποιο τραύμα που θα με κυνηγάει και πάλι δεν το ξέρω. Το μόνο θετικό από αυτή την ιστορία είναι ότι επέδειξα άγνοια φόβου. Έπαιξα όλα μου τα χαρτιά΄(χωρίς στρατηγική ίσως) - ακόμα και όταν το παιχνίδι είχε τελειώσει βάσει της Γερουσίας των Σοφών - και βίωσα την ήττα όσο πιο πολύ πήγαινε.

Ίσως δεν είναι αυτή η στόφα που κάνει τους νικητές. Ίσως είναι φτηνό το αλλοθί μου, πως και να έχεις την στόφα δεν λέει τίποτα καθώς μόλις αναγνωριστείς ως νικητής είναι στατιστικά βέβαια πως θα καβαλήσεις το καλάμι. Ίσως, ακόμα πιο απλά, η διαφορά μεταξύ φιλοσοφίας και αμπελοφιλοσοφίας δεν είναι τόσο μεγάλη, ώστε ακόμα και ο Σωκράτης να την μνημονεύει.

Όμως εγώ δεν ήρθα εδώ για ν'αποδειξω κάτι σε κάποιον. Ήρθα γιατί μια πτυχή της ελληνικής ξεφτίλας σχετίζεται με το γνωστικό μου αντικείμενο και θεώρησα πως η μέχρι τώρα ΜΗ διερευνησή της είναι αξιοσημείωτη έλλειψη...

Βέβαια δεν διεκδικώ δάφνες αθωότητας. Υπήρχαν στιγμές που η ματαιοδοξία φούντωνε στην σκέψη ενός δημοσιευμένου άρθρου σε μεγάλο περιοδικό ή στην σκέψη του να τελειώσεις και να αναγνωρίζεσαι από κάποιους που τώρα ούτε την χλέπα τους δεν καταδέχονται να πετάξουν. Σε περιόδους καταιγιστικής μαλακίας διάβαζα και ξαναδιάβαζα ποστ του εν λόγω μπλογκ λες και διάβαζα το Δι ευχών των αγίων πατέρων ημών.

Η ματαιοδοξία όμως κουμαντάρεται ως ένα βαθμό... Και για αυτό ακόμα και αν αποτύχω πάλι υπόλογος μόνο στον εαυτό μου θα είμαι. Οι άλλοι ... Να ταν και άλλοι.

Ένα δάκρυ θηλυκό δεν δακρύζει να με σώσει
Και είναι ελεύθερη και κρύα και αχαλίνωτη η πτώση
(Goin through, Ημισκόυμπρια και TXC)

Κλείνωντας, ένα σημαντικό ίσως λάθος είναι πως ερχόμενος στο Μπέρμιγχαμ δεν είχα θέσει σχέδια για μια καριέρα. Και ίσως η έλλειψη ενός μακροπρόθεσμου στόχου δεν με βοήθησε να ξεπεράσω την συναισθηματική φόρτιση όταν΄έμεινα πίσω. Έτσι και αλλιώς συνεχώς μελετούσα αλλά το πρόβλημα ήταν ότι στο τέλος της ημέρας δεν είχα την βραχυπρόθεσμη [ηθική] ανταμοιβή που ονειρευόμουν. Και αυτό μπορεί και να μου έχει κοστίσει αρκετά...

Εμπάσει περιπτώση όμως δεν έχω τους οραματισμούς που άλλοι άνθρωποι θέτουν. Το καταλαβαίνω ακόμα και από τον τρόπο που παίζω στοίχημα.

Άλλοι θα σκότωναν να παίζουν μονά αποδεκτά. Αν παίξω ένα παιχνίδι και κερδίσω θα γουστάρώ. Αν παίξω όμως 3-4 παιχνίδια σε συνδυασμούς θα νιώσω μεγαλύτερη ηδονή αν πιάσω τα 3 σε έναν συνδυασμό και απλά πάρω πίσω το κεφαλαιό μου (λόγω χρηματικής κατανομής των στοιχημάτων) παρά αν έπαιζα ένα παιχνίδι που θα μου απέδιδε ένα στάνταρ κεφάλαιο και με λιγότερο ρίσκο.

Αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί από αθωότητα, ανωμαλία έως και ανωριμότητα. Σίγουρα έχω πολλά να μάθω ακόμα για τον εαυτό μου. Και σίγουρα ήρθα εδώ εχοντας μια καβάντζα από πίσω μου γιατί τα αρχίδια θα μου είχαν κοπεί πολύ πριν μπω στο πρώτο αεροπλάνο.

Όμως δεν γουστάρω τις καταχρήσεις και θα διατηρήσω μια συντηρητική πολιτική σε όλους τους τομείς όχι γιατί δεν γουστάρω τους προοδευτικούς και τα ανοιγματά τους. Αλλά γιατί η μεγάλη πλειοψηφία όσων φέρουν προοδευτικές ιδέες συνειδητά η ασυνείδητα τις συνδέουν με το χρήμα. Και εμένα διαχρονικά αυτό με κούραζε. Πέραν του ότι οι προοδευτικές θεωρίες καυτηριάζουν την έννοια του χρήματος. Ως εκτούτου οι δήθεν προοδευτικοί επίσης έχουν πολλά ακόμα να μάθουν και για τον εαυτό τους και για τις θεωρίες που ξεφτυλίζουν, καπελωνοντάς τες...

Το μπλογκ θα ανανεώνεται κατά διαστήματα. Και θα ανανεώνεται γιατί αποτελεί το προσωπικό μου ημερολόγιο. Το ημερολόγιο που ποτέ δεν είχα γιατί δεν με ενδιέφερε να έχω. Και θα υπάρχει και στις νίκες και στις ήττες...

Ερωτική Ραψωδία

2007-02-16T22:44:00.000Z

Μέσα στην παρακμή που διέπει την Ελληνική τηλεόραση, το σεξ και τα ψέμματα (και γιατί όχι και οι βιντεοταινίες) αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για απείρου κάλλους δρώμενα. Αν βάλεις μάλιστα και μια πολιτική δόση μέσα στο σενάριο έχεις χτυπήσει θεαματικότητα μεγαλύτερη και από τον Μικρό Άλεξ (εσύ πέθανες νωρίς...).

Ο Διοικητής του ΙΚΑ (διοικητή έχουν τα μπατσικά αλλά όσο δουλεύει το ένα τόσο δουλεύουν και τα άλλα) απεβίωσε με κάποιον τρόπο επειδή κατά πάσα πιθανότητα ήλθε σε ρήξη με τον επίδοξο και αφιονισμένο κερατά. Ένας 65χρονος μπορεί να καταρρεύσει και χωρίς να χτυπηθεί αλλά δεν με αφορά το κομμάτι αυτό. Ούτε το γεγονός ότι ένα πολιτικό πρόσωπο της εθνικοφρονούσας παράταξης υπέπεφτε σε μοιχεία. Αυτά είναι αστεία πράγματα γιατί όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ ότι οποιος παντρεμένος/η δεν ξενοπήδιέται φέρει στάμπα μαλάκα όπως αυτός που δεν φοροδιαφεύγει, αυτός που δεν μισεί τους αλβανούς κλπ κλπ. Η γκετοποίηση στην Ελληνική κοινωνία είναι σαφώς πιο διακριτική αλλά πολλαπλάσια σε υποκρισία.

Τι ήθελε ο Διοικητής σε τούτο το κονάκι? Να ξεβουλώσει το σωληνάκι? Και τόση τρέλλα ποια τρέχοντας από το ΙΚΑ να πάει σπίτι και μετά στην ερωτική οικοδομή? Ούτε οι πρωτοερωτευμένοι δεν κάνουν έτσι...

Μήπως ο φάκελος, το μπουρνούζι και άλλα σημειολογικά αντικείμενα, που σπερμολάτρες δημοσιογράφοι προσπαθούν να εξιχνιάσουν υιοθετώντας διαλεκτική Σέρλοκ Χολμς με λίγο από Ηρακλή Πουαρό, κρύβουν το δέντρο από το δάσος. Είχε καπνίσει όλη την πίπα ή όχι? Δεν ξέρω αλλά αν ήμουν διοικητής του ΙΚΑ φαντάζομαι ότι θα ήθελα να είχα άπειρες γκόμενες για να ξεχνάω τον ρόλο μου. Αν ήμουν τίμιος για να ξεχνάω που έμπλεξα. Αν όχι, για να πνίγω την αδυναμία μου.

Μήπως ο έρωτας ήτο Πλατωνικός?? Κάποιοι έχουν απλά ξεχάσει αυτού του είδους την απιστία... Δεν ξέρω για σας αλλά το εξωγαμιαίο σεξ δεν νομίζω ότι είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για μια σχέση ή ένα γάμου.... ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΩ... Δεν λέω ότι δεν είναι πρόβλημα... Αλλά δεν είναι το μεγαλύτερο. Και το κατάλαβα μια φορά και έναν καιρό που έκανα έρωτα.

Εκεί που παρέδιδα επιεικώς μαθήματα σεναριακού επιπέδου (χειροκρότημα) πέτυχα (έτσι νομίζω τουλάχιστον) την ολοκλήρωση της συντρόφου μου. Η γυναικεία ολοκλήρωση συνοδεύεται από κάποιες ενδείξεις, μία εκ των οποίων λατρεύω, αλλά ας μην ξεφεύγω. Η προσωπική μου αυταρέσκεια ήταν αυξημένη αλλά για αρκετή ώρα παρατηρούσα την κοπέλα μου. Πάντα μετά το σεξ έχω πολυλογία και βγάζω λόγους βαρυσήμαντους. Λέγοντας περί της αξίας που είχε η Κβαντική θεωρία στην τεχνική που ακολούθησα και αναμειγνύοντας κάποιες σάλτσες φυσικής, Αριστοτελικής φιλοσοφίας και καταλήγωντας στον Νεύτωνα και στον Πύργο της Πίζας η κοπέλα μου πέθανε στα γέλια και ας έλεγα μαλακίες.

Εκείνη την ώρα το γέλιο της και η ευεξία της οφειλόταν και στην σωματική της διάθεση. Οκ. Αλλά όταν κάποιος σου γελάει με οτιδήποτε του λες τότε έχεις κερδίσει το μυαλό του. Αν ήμουν για πάντα με αυτή την κοπέλα δεν θα με ανησυχούσε περισσότεροτο το ενδεχόμενο να τελείωσει με κάποιον άλλο (ΟΧΙ ΟΤΙ ΘΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ - ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΓΚΑΟΥ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ). Αυτό που πραγματικά θα με ανησυχούσε θα ήταν αν έδινε ένα παρόμοιο γέλιο σε κάποιον άλλο γιατί πλέον δεν θα ήταν δική μου....

Και επειδή ο διοικητής δεν μου έκανε για Πήτερ Νορθ (ήμαρτον τι γράφω σήμερα) θέτω απλά και μια λιγότερο τραγελαφική εκδοχή. Τώρα βέβαια ο διοικητής μπορεί να πήγε να εισπράξει τα κοινόχρηστα (αγαπημένη φαντασίωση) ή να παραδώσει τα εναπομείναντα ένσημα...

Μοιχοί, αλιβάνιστοι, θύματα παιδεραστίας, 14χρονοι αντιεξουσιαστές με μολότοφ στα χέρια.

Το ψηφιδωτό της τηλεοπτικής παράνοιας χωράει κάθε πικραμένο. Και ως αμιγώς σοσιαλιστικό δεν χαμπαριάζει σε αστικές διαφορές. Ο 14χρονος αντιεξουσιαστής με την μολότοφ μπορεί να έριχνε καμία μολότοφ στα γραφεία του ΙΚΑ, με τον διοικητή να δραπετεύει με το ελικόπτερο των αδελφών Παλαιοκώστα και να πετάνε μαζί στους ουρανούς για να βρουν τον μικρό Άλεξ...

Μακρια από την ένοχη μαλακία...

Επιμύθιο: Κάθε πίπα πρέπει να τελειώνει

Τα 100 πρώτα χρόνια είναι δύσκολα

2007-02-13T23:05:00.000Z

Δίχως καμία αίσθηση αριστερής προσέγγισης ο γνωστός σε όλους Οργανισμός Οικονομικής Ανάπτυξης και Συνεργασίας δημοσίευσε την ετήσια αναφορά του για την πορεία σημαντικών δεικτών των χωρών μελών του, συμπεριλαμβάνοντας και μια φωτιά και λαύρα σελίδα για την Ελλάδα.

Το εκνευριστικό σε τέτοιες μελέτες δεν είναι η προσήλωση ή ακόμα και ψύχωση σ΄ έννοιες όπως αγορά, ανταγωνισμός ή η παντελής αποχή άλλων λέξεων τύπου πρόνοια. Και δεν είναι εκνευριστικό γιατί όπώς κάποιοι διαβάζουν πουλημένες αθλητικές φυλλάδες, και μάλιστα γουστάρουν, έτσι και γω δεν περιμένω κάτι διαφορετικό από τον ΟΟΑΣ. Αντίθετα, η χειραγώγηση που τέτοια έγγραφα γνωρίζουν από τους εκάστοτε κυβερνώντες είναι άξια να στείλει κάποιον στο τρελλοκομείο.

Όταν κάποτε κάτι πράσινα ανθρωπάκια κυβερνούσαν τον τόπο και οι (όχι αριστερές) αναφορές του ΟΟΑΣ εξυμνούσαν την αρχή των (αντιλαικών κατ' άλλους) μεταρρυθμίσεων τότε όλα αποτελούσαν μια φυσιολογική ροή. Σήμερα που το παρόν PDF είναι σαν να λέει ξαναψηφίστε τα μπλε ανθρωπάκια ή ίδια πηγή και η ίδια αναφορά δεν αποτελούν σημείο αναφοράς για τα πράσινα ανθρωπάκια. Βέβαια πράσινα και μπλε ανθρωπάκια δεν διαφέρουν σε τίποτα απλά επειδή έχω μάθει να σέβομαι τις ΠΗΓΕΣ (έστω και τις αντιλαικές) επισημαίνω την γελοιότητα.

Απο κει και πέρα αλλαγή του συνταξιοδοτικού, ΟΛΙΚΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΦΟΡΕΑ, και μεταρρύθμιση στην παιδεία (το άρθρο 16 δεν νομίζω να απασχολεί τον ΟΟΑΣ) αποτελούν τα σημεία κλειδιά. Προσθέτω και τις δηλώσεις Γκαργκάνα για την διατήρηση της πολιτικής που θα ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη, άσχετα αν αυτή δεν αντικατοπτρίζεται στους πολλούς, και το γλυκό έδεσε.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι αυτό το PDF για όσους το τυπώσουν θα αποτελέσει ένα ωραίο κωλόχαρτο (ειδικά σε illustration hewlett packard χαρτί). Όχι γιατί δεν καταλαβαίνουν τι λέει αλλά γιατί στην Ελλάδα ζούμε στην κοσμάρα μας. Δεν έχουμε ιδέα τι θέλουμε εκτός από το να είμαστε αραχτοί και λάιτ. Αυτό δεν είναι καθόλου άσχημο. Αλλά είναι πλέον απλά ανέφικτο. Έτσι και αλλιώς με τους αλλοδαπούς να είναι οι μόνοι που δουλεύουν σοβαρά (και ακόμα πολλές φορές μαύρα), με την κουλτούρα να σβήνει υπό το βάρος της αμερικάνόφερτης σαβούρας σε κάθε επίπεδο η Ελλάδα μπορεί και να σβήσει αργά και σταθερά. Και ίσως εν τέλει αυτό να είναι το καλύτερο...

Αυτά που ζητάνε οι διεθνείς οργανισμοί και τα οποία εφαρμόζονται στο εξωτερικό στην Ελλάδα δεν μπορούν να εφαρμοστούν όσοι τεχνοκράτες και αν χρησιμοποιηθούν, όσοι έλληνες και αν σπουδάσουν στο εξωτερικό. Και οι μαλάκες ΔΗΘΕΝ αριστεροί ας μην χαρούν πιστεύοντας πως η Ελλάδα αντιστέκεται συνειδητά στην λαίλαπα του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης. Η Ελλάδα θα μείνει πίσω γιατί η νοοτροπία των πολιτών της δεν συμπίπτει σε τίποτα με αυτή των περισσότερων δυτικοευρωπαικών χωρών. Και αυτό φυσικά δεν είναι απαραίτητα κακό. Όμως επειδη δεν μπορείς να τραβάς μαλακία μια ζωή και να ζεις στην απομόνωση, ή θα μάθεις να συνεργάζεσαι με άλλους ή θα αυτοκτονήσεις. Αν ξαναγίνει Οκτωβριανή επανάσταση δεν θα ξεκινήσει από τα μπαρ των Εξαρχείων, το δωματιάκι της Ορίτζιναλ ή την γιάφκα της Δαμάρεως. Αν ξαναγίνει δεν θα ξεκινήσει από την Ελλάδα.

Θα γίνεις Ευρώπη??? Πως??? Με πορδές δεν βάφονται αυγά. Κάποιος πρέπει να βάλει στο μυαλό του πολίτη πως η λέξη αξιοπιστία πρέπει να γίνει το μπιμπερό του. Ποιος θα του το πει όμως? Οι αξιόπιστοι πολιτικοί που τον κοροιδεύουν επί δεκαετίες αφηνωντάς τον να κλέβει ψίχουλα όσο κάποιοι τρώνε με 10 κουτάλες? Οι καθηγητές ανώτατης εκπαίδευσης που για να αποφύγουν κάθε μορφή αξιολόγησης θα σκότωναν και την μάνα τους??? Ο πολιτικός τύπος που είναι πιο χρωματισμένος από τον ποδοσφαιρικό?

Όσοι θέλουν να κοροιδεύουν τον εαυτό τους δικαιωμά τους. Ιδεολογίες, κινήματα - συνδικαλιστικά (χαχαχαχα) και μη, σε μια εποχή που ουδείς ενδιαφέρεται για τα πάθη της προχουντικής Ελλάδας. Τα παιδάκια δεν ξέρουν τι είναι το 1821, όποιος νομίζει ότι θα μάθουν ποτέ ότι τον Ζαχαριάδη τον ψιλοπούλησε η ΕΣΣΔ είναι ή γραφικοί ή γλαφυροί. Ο ΟΟΑΣ δεν είναι ο 666. Είναι οι προτάσεις του για να μην μείνεις πιο πίσω. Δεν θέλουμε??? Ας βρούμε τα αρχίδια να αλλάξουμε τους κυβερνώντες και να πούμε ένα όχι μεγαλύτερο του 1940. Αν όμως δεν γίνεται, τουμπεκί ψιλοκομμένο και ας δουλέψουμε μπας και κάποια άλλη γενιά περάσει καλύτερα. Το να ευαγγελίζεσαι όμως αριστερά μανιφέστα μόνο και μόνο για να επιμηκύνεις την μιζέρια είναι έγκλημα.

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ. ΤΟ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΟΤΙ ΔΗΛΩΝΕΙΣ ΕΙΣΑΙ. ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.

Για όσους δεν προφέρουν το Ρ

2007-02-04T00:44:00.000Z

Βαρύ Πεπόνι

2007-01-31T17:10:00.000Z

Μάλλον βαριά πίτσα έπρεπε να είναι ο τίτλος αλλά δεν πειράζει.

Πέρα της προσωπικής μου διατριβής είμαι υποχρεωμένος να κάνω και κάποιες εργασίες ερευνητικών μαθημάτων ώστε να πάρω κάποια έξτρα μόρια. Στην εργασία της στατιστικής που κάνω τώρα έχω τα στοιχεία της απογραφής μιας συγκεκριμένης περιοχής της Αγγλίας και προσπαθώ να βρω και να ερμηνεύσω τους συσχετισμούς μεταξύ μεταβλητών όπως ανεργία, μη ιδιοκτησία αυτοκινήτου ή στέγης, οικογένειες που έχουν έναν γονέα και γενικά να βρω ποια εκ των 10 συνοικιών της εν λόγω περιοχής φαίνεται να παρουσιάζει τα πιο ανησυχητικα δεδομένα.

Αυτός ο τύπος εργασίας που δεν βασίζεται στην στείρα συλλογή και ερμηνεία άρθρων είναι σαφώς πιο ελκυστικός αλλά και πιο κοπιώδης. Τελοσπάντων, χθες έπεσα με τα μούτρα και με πήρε το βράδυ. Βαριόμουν να ετοιμάσω οτιδήποτε για φαί και παρήγγειλα μια πίτσα με ανανά (!) και ένα σκορδόψωμο. Βλέποντας και τα ρεπορτάζ του συνεδρίου στο Παρίσι για το κλίμα παγκοσμίως και έχοντας τον Ιορδανό συγκάτοικο να προφητεύει (!) ότι η αυριανή μέρα στο Μπέρμιγχαμ δεν θα ήταν και η πιο νορμάλ θεώρησα πως επήλθε το πλήρωμα του χρόνου. Έπεσα για ύπνο γύρω στις 4.

Έλα όμως που ο ανανάς με ψιλόθέρισε. Ξυπνάω απότομα ενώ τα πουλιά κελαηδούσαν και τρέχω βουρ στο μπάνιο. Έμεινα κανά μισάωρο μέσα. Τόση διαύγεια πνευματική χρόνια είχα να ζήσω. Ανέλυσα κάθε θέμα που με έκαιγε, όσο στο παχύ έντερο οι αντιεξουσιαστές ανανάδες τα κάναν γυαλιά καρφιά με τους σκορδοψωμοματατζήδες (ονειρεμένη φρουτοπία).

Ο τύπος που κατέστρεψε τον ερωτά μου είναι κάτοικος μιας εκ των πιο χάι συνοικιών της suburbia της Αθήνας. Ξεκαθαρίζω ότι αυτό δεν αποτελεί κανενός είδους μομφή προς την κοπέλα. Αν πίστευα ότι έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο αυτός ο παράγοντας θα ήμουν τελείως μαλάκας να την σκέφτομαι, έστω και ολοένα λιγότερο πλέον. Ο τύπος μάλλον είναι προικισμένος γενικότερα (if you know what i mean) αλλά και αυτό δεν έχει να λέει. Σταματάω να ασχολούμαι με τα συν και τα πλην των άλλων. Ήρθε η ώρα να κάνω αυτοκριτική....

ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΧΑΛΑΝΕ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΩΝ... ΗΤΑΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΕΙΠΝΟ (ΑΠΟ ΤΙΣ 6.00 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ) ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 5.30. ΤΑ ΛΕΜΕ ΤΟ ΒΡΑΔΑΚΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Part two: Στο πανεπιστήμιο δεν συνάντησα άτομο που να έδειξε να απασχολείται από τα γεγονότα στην ευρύτερη περιοχή του Edgbaston. Δεν εκπλήσσομαι βέβαια. Κάποια θέματα θεωρούνται ταμπού για συζήτηση. Και μην θίξεις επίσημα τις ΗΠΑ. Υπάρχει πνευματικό άσυλο εντός του campus. Δεν γαμιούνται οι μαλάκες...

Πήγαμε για δείπνο σε ένα κινέζικο εστιατόριο μεσαίας προς ψηλής κατηγορίας. Και όπως κάθομαι και κοιτάω να βρω κανά καλό κρασί σχετικά φτηνό ακούω τις παραγγελίες των ποτών....

Αγγλίδα: Coke no ice,
Πακιστανοαγγλίδα χορτοφάγος (Α ρε ταλιμπάν...): Coke no ice,
Αμερικανίδα: Coke with ice (μιλάμε για μεγάλη πρόοδο),
Άγγλος: Coke with ice,
Αραβοαφρικάνος: Do you have fresh juice (somebody shoot me)... it doesnt matter, coce no ice...

Ούτε μπύρα δεν πήρε ένας από αυτούς έτσι για να σπάσει την μονοτονία... Τι να πεις με αυτά τα άτομα. Είναι ωραίοι. Είναι σχετικά κουλ. Σίγουρα το διδακτορικό έχει πολτοποιήσει άλλες διαστάσεις της ζωής του. Αλλά δεν είναι στην ηλικία μου οι περισσότεροι. Να είσαι 30-4ο και στο εστιατόριο coke και χωρίς πάγο πάει πολύ. Η συζήτηση ήταν άκρως βαρετή. Το ότι 8 άτομα συνελήφθησαν ως τρομοκράτες κανά 2 χιλίομετρα από το πανεπιστήμιο δεν απασχόλησε κανέναν. Ψιλά γράμματα. Το όραμα του πανεπιστημίου και το μέλλον της σχολής μας απασχόλησαν σε κάποιο βαθμό. Σίγουρα είναι καλύτερα από το να έχεις το χάος της Αθήνας. Αλλά διάολε πηγαίνωντας έξω αναζητάς μια άλλη επαφή με τον συνομιλητή σου.

Πήρα την αγγλίδα και πήγαμε για μια μπύρα σε μια ψιλοβρωμερή παμπ μετά. Είναι πολύ γλυκιά και ήσυχη κοπέλα. Ευτυχώς είναι με άλλον και δεν την σκέφτηκα ποτέ διαφορετικά. Ναι θα πει κάποιος αυτό θα σε εμπόδιζε. Η άλλη είναι εδώ και 13.5 μήνες αγκαζέ και εσύ στον κόσμο σου.

Ναι ρε στον κόσμο μου.... Γιατί ο κόσμος μου είχε χρώμα επειδή την σκεφτόμουν. Γιατί ήμουν έτοιμος να εγκαταλείψω τα πάντα για χάρη της. Πωπω ρε μεγάλε δακρύσαμε ...

(Αυτός ο εσωτερικός διάλογος αποτυπώνει το μέγεθος της παράνοιας, νομίζω)

Και όμως οι ανανάδες μου δείξαν την αντικειμενική πραγματικότητα. Η εν λόγω κοπέλα είναι όμορφη, πολύ όμορφη. Πως είμαι εγώ εμφανισιακά... Ε κάπως προς το ακριβώς αντίθετο.

Αυτό ούτε στιγμή δεν με εμπόδισε να παίξω μπάλλα. Αλλά υπάρχουν και άλλα κενά. Γενικά είμαι ψιλοκαλλιεργημένος. Αν η ξεφτυλισμένη η Δρούζα έκανε την εκπομπή για τον καρκίνο όσο ο πατέρας μου ψυχοραγούσε δεν θα έτρεφα φρούδες ελπίδες. Αλλά θα γέμιζα με ακόμα περίσσοτερη όργη από όση νιώθω τώρα... Γιατί όμως?

Γιατί δεν είμαι ήρεμος. Γιατί η παράνοια που κυκλοφορεί άπλετη εκεί έξω μου τρυπάει τον εγκέφαλο. Και όσο καλλιεργημένος και αν εισαι αν η οργή θολώνει την σκέψη είτε στα σοβαρά είτε στα ασήμαντα τότε οι άλλοι δεν σε παίρνουν στα σοβαρά. Στην προσπαθειά μου να την κερδίσω έβγαλα όλα τα χαρτιά στην φόρα. Ξέχασα πως τα μισά από αυτά θα με έκαιγαν.

Γιατί το παιχνίδι θέλει και βουντού. Όχι μόνο να προσέχεις τις αρνητικές εξάρσεις σου. Αλλά και να φυλάς τα καλά χαρτιά σου ώστε η άλλη (αν την ενδιαφέρεις έστω και λίγο) να ερεθίζεται από το στοιχείο της καινούριας έκπληξης. Σκατά... Απλός θνητός είμαι. Δεν είμαι ο στρατηγός Αιζενχάουερ...

Δεν την ενδιέφερα ποτέ ούτε μια στάλα. Και δεν παραθέτω τα στοιχεία που το αποδεικνύουν γιατί ντρέπομαι για τις μπλογκομούτζες που θα μαζέψω. Το μόνο γαμημένο στοιχείο που αφέθηκε ως παρακαταθήκη είναι ότι επειδή την συγκίνησε το πάθος και η προσπαθειά μου θέλησε να με απελευθερώσει από τα δεσμά μου για να μην χάσω το δρόμο μου και να μην πάει πίσω το διδακτορικό.... ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ...

ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΡΕΕΕΕΕ ...

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΞΕΡΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ...

ΚΑΙ ΤΟ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ....

ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΟΥ ΚΟΠΕΛΙΑ ΝΑ ΠΗΔΗΞΩ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ...

ΘΑ ΤΗΝ ΕΧΩ ΠΡΟΣΚΕΦΑΛΟ...

Το θέμα είναι μήπως έχει δίκιο... Δεν μπορώ είτε τώρα είτε σε εύλογο χρονικό διάστημα να της χαρίσω το lifestyle που της προσφέρει ο άλλος. Και επαναλαμβάνω δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Όμως όταν χάνεις και στα σημεία και στο γενικό παιχνίδι όλα σου φταίνε. Φοβάμαι πως ακόμα και εγώ να μουνα στην θέση της τον άλλο θα διάλεγα. Για ένα καλύτερο παρόν. Και όχι για ένα αβέβαιο μέλλον.

Δεν τελειώσαμε... Όποιος βρει το κουράγιο να διαβάσει ως εδώ κερδίζει την .... αμέριστη συμπαθειά μου... To be continued...

Ήταν ποτέ αρκετά τα λεφτά Άρη?

2007-01-31T02:54:00.000Z

Για κάποιους ποτέ δεν θα είναι...

Αλλά αυτό είναι δικό τους πρόβλημα...

Καλό ταξίδι

Δεμένος Χειροπόδαρα

2007-01-24T17:36:00.000Z

Η αναγνώριση της ανυπαρξίας μας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εξημέρωση της ματαιοδοξίας αλλά και κάθε άλλης μορφης προσωπικής μακαριότητας που μας σημαδεύει κάθε μέρα. Αυτό δεν σημαίνει πως αγνοούμε τον εαυτό μας. Έτσι και αλλιώς, σε ένα κόσμο ατομιστικά ωφελιμιστικό ένα τέτοιο μήνυμα θα ισοδυναμούσε με πορεία σε βαθιά ομίχλη. Αντίθετα, αυτοπροστατευόμαστε και απέναντι στις ερινύες που τόσο εύκολα εμφανίζονται από το πουθενά και απέναντι στις πιθανές ατυχίες που μας χτυπάνε.

Χάνοντας χρόνο, φαιά ουσία, ακόμα και κάποιους ελάχιστους υλικούς πόρους για έναν ατελέσφορο έρωτα, κατέληξα πως όταν αναρωτιόμουν γιατί θέοι και άνθρωποι δεν συμμαχούν για την επίτευξη του ονείρου μου ήμουν τουλάχιστον γραφικός. Όχι γιατί εθελοτυφλούσα μπροστά σε τόσα άλλα προβλήματα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα τόσο σε μακροοικονομικό όσο και σε μικροοικονομικό επίπεδο και που απλά δεν συγκρίνονται με το δικό μου. Προσδοκώντας όμως στο ενδιαφέρον, την κατανόηση ή ακομα και την ουσιαστική συμπαράσταση τρίτων, ξέχασα ότι το πρόβλημα είναι μόνο δικό μου. Θεώρησα πως κάτι θα φεγγαρόλουζε τις αγνές (επιμένω) προθέσεις μου χαριζοντάς από ιερότητα ως οικουμενικότητα στο ονειρό μου.

Πλανιόμουν πλάνην οικτρά. Αναμειγνύοντας ψυχολογικά κάθε άτομο που τύχαινε να μου μιλάει, ναι μεν εξωτερίκευα την λύσσα μου και εκτωνονόμουν αλλά έχανα την ουσία. Όταν στηρίζεσαι στους τρίτους αποδέχεσαι ότι είσαι ενεργό μέλος μιας κοινωνίας που μπορεί να σε στηρίξει και να την στηρίξεις. Όμως, καλώς ή κακώς, κάτι τέτοιο απέχει παρασάγγας από την προσωπική μου ερμηνεία για την ζωή. Μέχρι τώρα σπάνια κοίταγα πίσω. Έβαζα το κεφάλι κάτω και βουρ για τον εκάστοτε στόχο. Στην πραγματική στραβή όμως κόλλησα τόσο που άρχισα να ψάχνω στηρίγματα. Ουδείς μπορεί να μας πείσει ότι πριν κοιτάξει ο Ορφέας πίσω η Ευρυδίκη τον ακολουθούσε με την άδεια του Πλούτωνα. Και τα δράματα βασίζονται κυρίως στην τραγική ειρωνεία.

Η αναγνώριση της ανυπαρξίας είναι και ένα στοιχείο που σε κρατάει σε εγρήγορση. Όχι για να φτάσεις στην ύπαρξη έτσι όπως παρουσιάζεται στους φιλικούς κύκλους, στην τηλεόραση, στο σύγχρονο lifestyle. Αλλά γιατί όταν κοιτάς ψηλά μια αλήθεια υπάρχει μόνο και ούτε τα χρήματα και τα αγαθά όλου του κόσμου δεν μπορούν να την εξαγοράσουν.

"Καλλιτέχνης θα πει όλα όσα δεν είσαι και όλα όσα μιμείσαι"
(Νότης Σφακιανάκης)

Για μια μεγάλη περίοδο ξέχασα να αναλύσω τι δεν είμαι αλλά πάνω απ' όλα καταδέχθηκα να μιμούμαι τους βάρβαρους. Προσδοκώ να μην επαναλάβω το ίδιο λάθος στο μέλλον.

Δια ταύτα

2007-01-23T14:03:00.001Z

Πάει ο παλιός ο χρόνος.

Καλύτερα... Επιστροφή στη συγγραφή. Επιστροφή στην πραγματικότητα

Κανένας δεν αγοράζει σπίρτα σήμερον :-(

2006-12-14T23:06:00.000Z

Φτάσαμε αισίως μερικά βήματα και από το φετινό χριστουγεννιάτικο πανηγυράκι. Ευχές, δώρα (κυρίως δώρα), και χαρούμενες μασκαράτες, από αυτές που νομίζεις ότι έχουν παραγγελθεί εκ των προτέρων για να πλαισιώσουν την περίσταση.

Στο όνομα του Χριστού γίναν τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Δεν είναι λοιπόν καθόλου προτότυπη για τα ανθρώπινα δεδομένα η ισοπέδωση της επετείου της γεννησής του.

Κατ εμέ όλα ξεκινάνε από το γεγονός πως η θρησκεία δεν πληρεί πλέον τις προϋποθέσεις για να εντρυφήσει στον άνθρωπο την ελπίδα. Βέβαια, κάθε μέρα που ο ήλιος ανατέλλει θεωρητικά όλα μπορούν να πάνε καλύτερα αλλά πέρα από την ανάγκη του ανθρώπου να μην κατθλίβεται, δεν βλέπω που έχει βάση αυτό. Κάθε μέρα είναι καλή για το καλύτερο και το χειρότερο, επομένως η ελπίδα συμπορεύεται με την απελπισία σε ένα ματς που κανείς δεν ξέρει πότε θα σφυρίξει την λήξη το κοράκι (ο θεός στις διάφορες εκδοχές του, η φύση, το σύμπαν, I don’t know). Αν είσαι σε θέση να το αντιμετωπίσεις με επάρκεια και αξιοπρέπεια τότε η αισιοδοξία είναι απλά το άλλοθι της υπεκφυγής στην αναζήτηση λύσεων.

Όμως, η θρησκεία ως ανθρώπινο κατασκεύασμα θα μπορούσε την διαλεκτική της αγάπης, αν όχι να την επιβάλει, τουλάχιστον να παλεύει κάθε λεπτό και κάθε στιγμή ώστε να την ισχυροποιήσει. Εκεί είναι δυστυχώς που χωλαίνει το πράγμα. Στην κοινωνία της πληροφορίας (ή και της υπερπληροφόρησης) μια ματιά στα ποτισμένα με αίμα κατορθώματα των θρησκειών και κοιτώντας τον καταγάλανο ουρανό η έμφυτη ελπίδα συναντά την έμφυτη απελπισία. Η θρησκεία συνεχίζει να κατέχει την ρυθμιστική και ηθικολογική της αξία, όμως τα ανθρώπινα πεπραγμένα την καθιστούν ολοένα πιο αδύναμη.

Φτάνοντας στα Χριστούγεννα, η αδυναμία είναι περισσότερο από ενοχλητική. Γιόρταζε κόσμε. Επειδή ο γιος του θεανθρώπου έφερε την ελπίδα. Και μαζί κατανάλωσε. Δεν μας έχουν δείξει ακόμα την Παναγία με ένα μπιπερό Κόκα – Καριόλα μέσα στον Αχυρώνα, αλλά είναι δεδομένο πως το παραμύθι του Άη Βασίλη είναι η εκατολογική ονείρωξη κάθε φοιτητή του μάρκετινγκ. Μια κάπα, ένας σάκος, ένας σκούφορς (όχι απαραίτητα κόκκινα – πολύχρωμα όπως πλέον και τα Πασχαλινά αυγά) και από λαγουδάκι του Πλεϊμπόι και Πανάθα μασκότ μέχρι Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που μοιράζει σοκ και δέος στους κάθε λογής τρομοκράτες. Μόνο ο Μπιν Λάντεν δεν έχει ντυθεί Άη Βασίλης αν και πληρεί κάποιες προϋποθέσεις (σκούφος – μούσι).

Διέξοδος... Καμία. Όλοι είμαστε ενταγμένοι μέσα σε κοινωνικές δομές. Είναι δύσκολο για τον κάθενα να ξεκινήσει την δική του επανάσταση. Όταν είναι Σάββατο βράδυ, λες όλοι είναι έξω (που δεν είναι αλλά η μαζική συσπείρωση των μονάδων επιτυγχάνεται μέσω του μηδενισμού του ατόμου) εγώ γιατί όχι? Θα ταν ποτέ δυνατόν να μείνεις τελείως ανεπηρέαστος από το κλίμα... Μόνο αν ήσουν μοναχός ή αν είχες τσακωθεί με όλο τον κόσμο. Αλλά ακόμα και τότε η φτιασιδωμένη αγάπη θα ξεχειλίσει και θα σε συνεπάρει στην μάζα. Το πλούσιο χριστουγεννιάτικο τραπέζι των φτωχών εργαζομένων του Σκρούτζ ουδείς μας λέει αν εξακολουθεί να είναι πλούσιο και μετά τις γιορτές.

Για αυτό και το Πάσχα και την 25η Μαρτίου και το Halloween και τα χριστούγεννα το μόνο παραμύθι που με συγκινεί είναι το κοριτσάκι με τα σπίρτα.. Ούτε ωραιοποιεί όυτε παραμυθιάζει. Παρά μόνο λέει όλη την γαμημένη αλήθεια. Όσο καλά (ή κακά) και αν πηγαίνουν τα πράγματα για μας πάντα υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού. Και η ελπίδα η δικιά μας για την ζωή δεν συναγωνίζεται ούτε στο ελάχιστο την δική τους απελπισία. Και η μόνη λύση είναι να πάψουμε να κοιτάμε την πάρτη μας και να σκύψουμε στους γύρω μας. Και αυτό είναι ένα παραμύθι που διαβάζεται 365 μέρες τον χρόνο.

... "The Christmas lights rose higher and higher, till they looked to her like the stars in the sky. Then she saw a star fall, leaving behind it a bright streak of fire. “Someone is dying,” thought the little girl, for her old grandmother, the only one who had ever loved her, and who was now dead, had told her that when a star falls, a soul was going up to God.

She again rubbed a match on the wall, and the light shone round her; in the brightness stood her old grandmother, clear and shining, yet mild and loving in her appearance. “Grandmother,” cried the little one, “O take me with you; I know you will go away when the match burns out; you will vanish like the warm stove, the roast goose, and the large, glorious Christmas-tree.” And she made haste to light the whole bundle of matches, for she wished to keep her grandmother there. And the matches glowed with a light that was brighter than the noon-day, and her grandmother had never appeared so large or so beautiful. She took the little girl in her arms, and they both flew upwards in brightness and joy far above the earth, where there was neither cold nor hunger nor pain, for they were with God"...

The little match-seller (1846) Hans Kristian Andersen

http://hca.gilead.org.il/li_match.html

Η Ώρα της Nyx

2006-12-11T16:09:00.000Z

Όταν κάποιος σου λέει τι καλά είναι αυτά που γράφεις δεν θέλεις και πολύ να πιστέψεις (αν είσαι φύσει καχύποπτος ειδικά) ότι ακούς άλλο ένα ωραίο ποίημα.

Αν όμως αυτός ο κάποιος φτάσει στο σημείο να σου εμπιστευτεί είτε τις σκέψεις του είτε έν προκειμένω ένα κειμενό του.... τότε το πράγμα αλλάζει.

Χωρίς πολλές σαλτσες σας παραδίδω στα χέρια της Νyx
--------------------------------------------------------------------

Σίγουρα μίλησες για το θίμα των διαπροσωπικίν σχέσεων κάποια στιγμή στην παρέα σου η ακομα και σε συζητήσεις με μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους. Τα σχόλια δεν ήταν και τοσο καλά, άστο μην το ψάχνεις πάνε κατα διαολου, που πήγανε τα χρόνια που γνώριζες το παιδί απο τη γειτονιά σου θα μας πουν οι παλιότεροι.

Αναρωτιόμαστε γιατι συνέβη; ποιοι ειναι οι παράγοντες που κάνουν όλο και πιο δύσκολο να γνωρίσουμε το συνανθρωπό μας, να τον αγαπήσουμε, να μπορέσουμε να μοιραστούμε μαζί του πράγματα. Οι παράγοντες πάρα πολλοί και ο καθένας θα έχει να μας πει σίγουρα πάνω από έναν. Εγώ όμως θέλω να θέσω το εξής συγκεκριμένο ερώτημα.

θα έτυχε να ακούσετε οτι κάποιος φιλος έκανε σχέση με κάποια αλλόδαπη κοπέλα απο Αλβανία, Βουλγαρία κτλ, και χωρίς ο προβληματισμός να εχει βάσεις ρατσισμού η κάτι τέτοιο άκουσα ελληνίδες να ξεστομίζουν με έναν εύλογο αυθορμητισμό, μα καλά χάθηκαν οι Έλληνιδες, μα καλά τι έχουν το μέλι αυτές κι εγώ με τοσα προσόντα δεν μπορώ να βρω εναν άνθρωπο της προκοπής;

Γιατί οι Έλληνες στρεφουν όλο και περισσότερο το ενδιαφέρον τους σε αλλοδαπές κοπέλες παρόλο που λόγω της ελληνικής κοινωνίας όπως είναι διαμορφωμένη σήμερα δεν νιώθουν και τόσο άνετα με αυτό; Στις περισσότερες περιπτώσεις έρχονται σε αντιπαραθέσεις με την οικογενειά τους η τους φίλους τους λόγω της σχέσης τους αυτής. Ενα ερώτημα ειναι γιατί αντιμετωπίζει ετσι η ελληνική κοινωνιά αυτές τις περιπτώσεις, θέμα που θα χρειαστεί πολλες σελιδές......... εδώ όμως θα δώσω την προσωπική μου διαπίστωση και απάντηση στο γιατι στρεφουν οι Έλληνες το ενδιαφερόν τους ολο και περισσότερο σε αλλοδαπές αντί των ελληνίδων.

Μήπως εμείς οι Έλληνίδες κάπου απο την εφηβία μας και μετά αρχάσαμε να παραμυθιαζόμαστε απο τα media και οχι μονο, για το ποιος και τι ειναι ο ιδανικός άνθρωπος για την “κλάση μας”; Ποια ειναι τα πρότυπα ανδρών που πλασάροντε σήμερα στην Ελλάδα; Μήπως είμαστε πολύ απασχολημένες φτιάχνοντας το φανταστικό μας ιδανικό ανδρα βάσει των προτύπων που μας πλασάρανε για να δώσουμε σημασάα στον “Βαγγελη απο τα Πατήσια με το Honda Civic’ που προσπαθεί να μας προσεγγίσει;

Τι όμως έχει σημασία όταν μιλάμε για ανθρώπους ,το περιτύλιγμα η το εσωτερικό;

Μήπως τελικά ξεχάσαμε ποιες ειναι οι ανάγκες μας απο το άλλο φύλλο; Πόσο θα μας κοστίσει εσωτερικά αν ο Βαγγέλης απο τα Πατήσια δεν ειναι ντυμένος γιάπης, δεν ειναι μοντέλο ουτε γυμναστής, δεν εχει ΒMW Z4 δεν ειναι προϊστάμενος σε γνωστή πολυεθνική εταιρία, δεν ειναι μέλος στη Mensa αλλα μας αγαπάει και μας καταλαβαίνει; Άραγε θα μπορούσε να τα έχει ολα αυτα μαζι ενας θνητός; Του δώσαμε την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε η είμασταν αρκετά ψωνάρες για να του πούμε γεια γιατι δεν ήταν μέσα στα standards μας και τον απορρίψαμε πριν καν ανοίξει το στόμα του. Καλό θα ηταν λοιπόν την επόμενη φορά που θα μας πει ο φίλος μας ότι έκανε σχέση με μια αλλοδαπή να μην κοιτάξουμε τα καλίγραμμα πόδια της και να πουμε απο μέσα μας οτι ειναι ολες μπαρόβιες και πουτανάκια ουτε να πούμε μα καλά ειναι μαλάκας αλλα να αναρωτηθούμε εγώ πόσο πολύ το έχω καβαλήσει το καλάμι, ο φανταστικός μου εραστής η συνάνθρωπος βρίσκεται κάπου εδώ κοντά σε αυτόν τον πλανήτη ή είναι μόνο ένα προϊόν της δικής μου χολιγουντιανής ταινίας.

Νyx

Ήφαιστος has never been in the fucking fashion

2006-12-01T03:15:00.000Z

Στο σκοτεινό εργαστήρι του μονάχος ξενυχτά
Ο Ήφαιστος σιδηρουργός σμιλεύει την φωτιά

Του Αχιλλέα τ’άρματα θωρεί με δυσπιστία
Γιατί ως θεός γνωρίζει της μοίρας τα βιβλία

Άραγε που να τριγυρνά τώρα η Αφροδίτη
Σύζυγος που του πέτυχε γυναίκα για το σπίτι

Ο Ήφαιστος δεν γνώριζε τα βάσανα του Ιώβ
Όμως πικρά διδάχτηκε τι είναι tainted love

Ω κούτσαυλε δασύτριχε που ορέγεσαι της ομορφιάς το αμπέλι
Την Αφροδίτη δεν περπάτησες μια νύχτα στον Πετρέλη

Μονάχα λίγα γράμματα, δώρα ευτελή και άνθη
Που ενίοτε σου φόρτωναν και ως δικά σου λάθη

Ήφαιστε μην αγκομαχάς και τράνταζε το αμόνι
Την μοναξιά σου δεν μετρά γιατί δεν έχει μείνει μόνη

Και φυσικά δεν το τολμά γιατί είναι πεπεισμένη
Πως η ρουτίνα είναι σοφή πεπατημένη

Μην την ξεσυνερίζεσαι και μην την καταριέσαι
Γιατί εσύ θ’ αγαπάς και όταν δεν αγαπιέσαι

Άτιτλο

2006-11-26T00:14:00.000Z

Οι χείμαροι των φύλλων τινάζονται διαρκώς
Ουδείς αναρωτιέται το τι το που και πως

Στους πέντε ανέμους χάνονται μέσα στην ερημιά
Ανθρώπων κοινωνία πατήματα βαριά

Και όπως η έκτη αίσθηση ξυπνάει ξαφνικά
Εκδίκηση σημαίνουν χειμώνα στην καρδιά

Τον ήλιο όταν συνάντησα για πρώτη μου φορά
Δικαίωμα αναζήτησα και γω για την χαρά

Το κόκκινο το στέμμα του φίλησα ταπεινά
Το πάθημα του Σίσσυφου ξέχασα βιαστικά

Την ύβρη επλησίασα ζητώντας λίγο φως
Τα φύλλα κοροιδεύουνε που είμαι πιο ωχρός

Η Καλυψώ πικραίνεται μόνη στην Ωγυγια
Και ο ήλιος πια μου έκαψε τα φύλλα στην καρδιά

Shopping By Night

2006-11-24T00:32:00.000Z

Ένα απαρχαιωμένο γουόκμαν. Ούτε i-pod ούτε mp3 player χρειάζομαι για το 25λεπτο ταξίδι στο Tesco Εxpress που είναι ανοιχτό επί 24ωρου βάσης. Το κρύο πηχτό. Το μαλλί Γιουλ Μπρύνερ. Ο μπαρμπέρης είχε δεύτερες σκέψεις βλέποντας τον σβέρκο μου αλλά το χαμόγελο μου ήταν αφοπλιστικό. Αποδείχτηκε ότι έχει γυρίσει την Ελλάδα περισσότερο και από μένα. Εκτός της Μακεδονίας. Για αυτό και μου χάρισε το ξύρισμα επειδή του τύπωσα οτιδήποτε βρήκα στο Ίντερνετ για τους δρόμους του κρασιού της Μακεδονίας. Τα σπρώχνω στην Νιούκαστλ. Δεν πρόκειται να χάσω το χρόνο μου ενώ χάνουν ήδη 0-1 από τους Γαλικιανούς της Θέλτα. Ας σερφάρουμε ενω κινεζοκορεατοιαπωνέζομαλαισιανοί κρύβονται στα κουτάκια τους. Είναι νωρίς για τα φαντάσματα. Αλλά δεν είναι αργά για την αναζήτηση τροφής. Είτε υλικής είτε πνευματικής.

Μια προσπάθεια ακόμα και την άκρη θα την βρω
Βλέπεις έμαθα να θέλω και να κάνω ότι μπορώ
Να τελειώσω όλα εκείνα που στερούνται την καρδιά μου
Την γαλήνη την αγάπη και την ποθητή Χαρά μου (Goin’ Through)

Κλειδώνω. Καταιιβένω τα σκαλιά. Το κλασικό αμπέχωνο που το φερμούαρ έχει χαλάσει εδώ και χρόνια κλείνει με την ίδια η και μεγαλύτερη άνεση. Τόσο που τα πραγματικά φερμουάρ μου δημιουργούν πλέον κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Ένας υπολογιστής δίνει έντονες φωτορυθμικές αντιθέσεις σε ένα ακόμα παγωμένο δωμάτιο. Κάνω να πάρω μάτι. Και καταλήγω voyeur. Κάποιος βλέπει τσόντα και έχει ξεχάσει να κλείσει τις κουρτίνες. Η τσόντα φαίνεται να έχει υπόθεση αλλά η κυρία θέλει μπουλκουμέ. Κάτι πόδια καλύπτουν την οθόνη. Στην οθόνη είναι ακόμα στα προκαταρκτικά και ο άλλος ολοκλήρωσε ήδη. Πρόωρη εκσπερμάτωση χωρίς σύντροφο. Αυτό λέγεται Interactive TV. Ένας Ιρανός έχει κρεμάσει την Αστερόεσσα μέσα στο δωματιό του και έχει το θράσος να αφήνει τις κουρτίνες ανοιχτές. Φύγε από το τρελλαδικο ρεεεεεεεεεεεεεεεεεε.

Κάποιος εκεί στο βάθος υποστηρίζει με πάθος
Πως είμαι λάθος και όλα τριγύρω μου φαίνονται σαν τάφος
Χωμένος στην αρένα παλεύω τον εαυτό μου
Νιώθω σαν να μην είναι το μυαλό μου δικό μου....
Πρέπει να μιλήσω να τον αφήσω άφωνο
Για όλα τα χρονιά που παραμένω σταθερός σε οτί επιλέγω,
Σε ότι πιστεύω χωρίς να ξεφεύγω
Ποτέ δεν ντράπηκα για κείνο που θέλα να γίνω
Ξερώ να κρίνω και αυτό που είμαι αυτό θα μείνω....
Μην φοβάσαι φτάνει μόνο αληθινός να ξέρεις να σαι
Μην φοβάσαι φτάνει μόνο να μην κοιμάσαι.(Terror-X-Crew)

Τα μονοπάτια είναι γεμάτα φύλλα. Άπειρα φύλλα. Τα σέρνεις στο περασμά σου και μια θαλασσινή αύρα κυματίζει στο μυαλό σου. Είναι ο ίδιος ήχος, η ίδια αίσθηση... Ναι ξέρω... Δεν είναι το ηλιόλουστο Αιγαίο, δεν είναι ο άπλετος και άπλυτος χαβαλές, δεν είναι η συσσωρευμένη οσμή κακής ποιότητας κάνναβης στον αέρα.... Είναι κάτι πολύ ανώτερο. Ειναι ΠΥΚΝΟΣ–ΠΑΓΩΜΕΝΟΣ–ΚΑΘΑΡΟΣ αέρας. Κάτι που οι καθοδηγημένοι εγκέφαλοι δεν διαθέτουν το capacity για να εκτιμήσουν. Ερημιά. Κανένας φόβος. Όχι επειδή όλα παρακολουθούνται. Αλλά επειδή δεν έχει να χαθεί τίποτα. Κοπιάστε αν θέλετε αλλά φροντίστε να έχετε και κουμπαρά μαζί σας. Τα κέρματα είναι πολλά και μικρής αξίας. Ικανά να εκνευρίσουν τον φουρτουνιασμένο μεθύστακα που δεν μπορεί να χωνέψει ότι το μεγαλύτερο τουρνουά Κρίκετ (The Ashes) μεταδίδεται μόνο από το Skysports. Στο πεζοδρόμιο της λεωφόρου τα πατημένα φύλλα έχουν γίνει λάσπη. Σκέφτομαι να αλλά ξω μονοπάτι. Αλλά ένας ποδηλάτης σπινάρει μέσα στις λάσπες και συνεχίζει απτόητος. Σε ακολουθώ άγνωστε συνοδοιπόρε...

Από σένα πια τίποτα δεν περιμένω
Ούτε από τους γνωστούς σου – τους κολλητούς σου
Τα ζόμπι σου τους ζωντανούς νεκρούς σου
Δεν παρασύρομαι από αυτές τις κότες
Να ξεφύγω θέλω ανοίξτε τις πόρτες (TXC)

Στο σταθμό του τρένου ησυχία. Λίγοι έρχονται και ακόμα λιγότεροι φεύγουν. Τα computer labs ανοιχτά μέχρι τις 01.00. Το τελευταίο καταφύγιο των φτωχών και των μοναχικών. Cosy ατμόσφαιρα. Συνεχίζω την κατηφόρα. Παρέες τελειώσαν το μεθύσι στο Selly Oak. Αθυροστομούν μεγαλοφώνως. Δικά μου άτομα. Τα χρώματα αλλάζουν. Για τα επόμενα 5 λεπτά πρέπει να ψιλοπροσέχουμε γιατί μπαίνουμε στο περίεργο κομμάτι. Πάλι πυροτεχνήματα στον ορίζοντα. Κάποιος δράκος στο Βιετνάμ ή στην Καμπότζη θα έφαγε πριν αιώνες κάποια κακό ξωτικό και πρέπει να μας τα ζαλίζουν αιώνες μετά... Το Tesco Express ξεπροβάλλει σαν την ό(ρ)αση. Ο ασφαλής μεταμοντέρνος καταναλωτικός (και ήδη Χριστουγεννιάτικος γαμώ το μουνί μου) παράδεισος με περιμένει για να βρω κάποια πυροβολημένη που είχε πρόβλημα στην αριθμητική στο παρθεναγωγείο και θα μπερδευτεί με τα ψιλά. Φτου ξελευτερία δηλαδή... Ερώτηση: Πως γίνεται το 80% της παραγωγής ηρωίνης παγκοσμίως να παρασκευάζεται στο κατεχόμενο από αποικ... εεε συγνώμη καλά-αγνά και ηθικοχριστιανικά αγγλοαμερικανικά στρατεύματα Αφγανιστάν??? Όλοι μές το Tesco ειμάστε ταύλα – πωπω καύλα πωπω καύαυλα...

Οι μαλάκες πέφτουν απ’ τον θρόνο και τσακίζονται
Και ειν’ η στιγμή που αρχίζουνε να βγαίνουνε να εμφανίζονται
Όσοι κάτω μ’ έναν έναν να γνωρίζονται
Και κάποιοι άλλοι να ζορίζονται
Όλοι αυτοί που σαμποτάρανε – σνομπάρανε - θάβανε – βρίζανε
Τώρα το βουλώνουνε επειδή κολώνουνε
Και προσπαθούνε να συμμαχήσουνε
Μα εγώ απλώς αφήνω το ρυθμό να τους χτυπήσει
Δεν είχανε κατανοήσεί ότι αυτό που είναι προωρισμένο
Για να προχωρήσει ίσως να καθυστερήσει
Μα κανένας δεν μπορεί για πάντα κάτω να το κρατησει (TXC)

Το ταξίδι έχει σημασία. Ο προορισμός ποτέ. Δεν θα κάνω διαφήμιση αναφέροντας 2-3 φορές ακόμα τους κολοσσούς του λιανικού εμπορίου. Χαχαχα. Η Νιούκαστλ το γύρισε. ΤΑ φαντάσματα του William Hill και του Ασημάκη Φωτήλα είναι πάντα δίπλα μου και τα ευγνομονώ. Όπως και τον Ευθύμη, τον Αρτέμη και τον DJ Alex που η μουσική τους είναι παντοτινή πηγή intrinsic δύναμης.

Η φάρμα των ζώων

2006-11-23T19:22:00.000Z

Πηγαίνετε στο google.gr, βάλτε το λήμα "γουρούνια" και πατήστε το button αισθάνομαι τυχερός.

Και καλή σας μέρα...

Απόψε ας το χοντρύνουμε...

2006-11-22T00:53:00.000Z

Όταν επί 3 ώρες λογομαχείς στο MSN για ένα φιλοσοφικό ζήτημα και όταν είσαι συναισθηματικά κενός δεν έχεις άλλη επιλογή. Το γλωσσικό μαστίγωμα του προσωπικού blog είναι η μόνη λύση. I have also begun considering some alternative options αλλά δεν σκοπεύω να πέσω σε παγίδες που όσοι δεν είδαν την φάκα πρέπει να είχαν τριπλάσια μυωπία από την δική μου.
==================================================
Το προπέρυσινο Σεπτέμβρη γνώρισα μια γυναίκα που ερωτεύτηκα παράφορα. Με έχει απορρίψει επανειλλημένα. Και ωωω μην το ξεχάσω. Την πρώτη φορά που της ζήτησα μου είπε ότι ελάχιστο καιρό πριν άρχισε να παίζει κάτι άλλο.... Εγώ δεν άκουσα. Γράμματα, ποιήματα, δώρα (χέστα αυτά) για να λάβω την επιτομή των Simon & Garfunkel.

The sound of the god damn fucking silence.

Είναι αδύνατο να την ξεχάσω.

Εφαρμόζω τεχνικές υψηλού επιπέδου. Ούτε η υποτίμηση του εαυτού μου («ε που πας ρε κακομοίρη») ούτε η ανατίμηση («ποιος την γαμάει μωρέ – εσύ έχεις όποια θες) βοηθάνε. Είμαι υποχρεωμένος να κρύβομαι από τους φίλους μου γιατί πλέον ντρέπομαι. Μόνο ένας ξέρει τα πάντα.
====================================================
Πριν χρόνια αδελφικός φίλος μου συνέστησε ένα κολλητό του χρόνια μεγαλύτερο από μένα και με ίδια οπαδικά συναισθήματα. Δεθήκαμε πολύ όχι μόνο μέσω του γηπέδου αλλά και γιατί είναι τύπος που δεν θα πει ποτέ κάτι από πίσω σου. Είναι ντόμπρος. Δεν σημαίνει ότι δεν έχει ελαττώματα. Αλλά τα προτερήματα του είναι πολύ σημαντικότερα (ευτυχώς όσο πιθανό είναι να διαβάσει τα παρακάτω άλλο τόσο πιθανό είναι να πραγματοποιήσω το ονειρό μου). Κατέληξα να γίνω κουμπάρος του.

Έχει μια λαϊκή παιδεία αλλά και σοφία σε ορισμένα θέματα. Αλλά σε θέματα ερωτικής φύσης είναι ο γαμίκος ο παλιός. Καμακοφάσεις (αν και δυσκολεύομαι να τον φανταστώ γιατί με πιάνουν τα γέλια) και ένας υπερφίαλος (αλλά όχι κακοήθης) φαλοκρατισμός. Από τότε που ήρθα Αγγλία μιλάμε σπάνια όσο είμαι εδώ αλλά όποτε ακόμα και στην Αθήνα να είμαστε η 2η - 3η ερώτηση ειναι κάπως έτσι...

Τι έγινε γαμήσαμε???? (ορθά κοφτά)

Καλές οι Αγγλίδες??? (με συνωμοτικό χαμογελάκι)

Για λέγε τι είχαμε φέτος??? (μεγάλες στιγμές δηλαδη)

Μάλλον έχει καταλάβει ότι δεν το πάω σούπερ το γράμμα και ένα πατρικό, αδελφικό, ή φιλικό φίλτρο τον υποχρεώνει να ψάξει το ζήτημα. Μια φορά του είπα μια ιστορία που με απογοήτευσε που έδειξε να την πιστεύει γιατί ήταν τελείως γελοία για τα δεδομένα μου. Anyway. Δεν έχει νόημα Π.Χ να του μιλήσω για το προβλημά μου. Η λογική του είναι ότι κινείται τον παίρνει οπότε....

Απλά την τελευταία φορά είδα μια λανθάνουσα αγωνία στο μάτι του... Ήρθε η ώρα να του δώσω αυτό που θέλει. Μεγάλε εδώ είμαστε. Γνώρισα μια ψώλα και την πήρα μόνο απο το λοκό. Ούρλιαζε η σκύλα αλλά δεν μάσησα. Μια ζωή Λουίτζι Πιραντέλλο μέχρι την πρώτη θαφτιά...
==============================================
Ποιος κανονίζει την κοινή λογική? Κάποιοι επιστημονικοί κανόνες της βιολογίας ή της φυσικής ή κάποιας άλλης θετικής επιστήμης??? Ή ακριβώς επειδή μιλάμε για κάτι το ανθρώπινο το να αναζητάμε (και πόσο μάλλον να ισχυριζόμαστε ότι κατέχουμε) την κοινη λογική είναι μάταιο. Πίστευα για χρόνια στην κοινή λογική. Όχι πλέον.

Είναι καθαρά προϊόν κοινωνικών διεργασιών. Και οι κοινωνίες δεν διαφέρουν μόνο σε επίπέδο γεωγραφικό ή πολιτιστικό? Οι αξίες του κάθε ατόμου, άρα και τα αισθητήρια όργανα του που ερμηνεύουν τις διάφορες καταστάσεις για να φτάσουν σε μια κοινή λογική, είναι διαφορετικές για όλους. Άρα η χαωτική διάσταση των κοινωνικών επιστημών που μελετάω μου έχει δημιουργήσει ένα καρούμπαλο στον αριστερό εγκέφαλο. Έτσι και αλλιώς, ο δεξιός έχει πέσει σε κατάθλιψη από τον περασμένο Δεκέμβρη που έκλαιγα ακούγωντας το nights in white satin…

Gazing at people,
Some hand in hand,
Just what Im going thruThey can understand.
Some try to tell me
Thoughts they cannot defend,
Just what you want to be
You will be in the end, (MOODY BLUES)
=============================================
ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟΥΣ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΗΔΕΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΣΥΝΤΑΓΗ
==============================================
So they always keep askin the same fuckin questions
What school did I go toWhat hood I grew up in
The why the who what when and where and the how
Till i'm grabbin my hair and i'm tearin it out

Cause I am whatever you say I am
If I wasn't then why would I say I am
In the paper the news every day I am
Radio won't even play my jams
I dont know it's just the way I am (EMINEM)

Καλπάζωντας στους Ουρανούς

2006-11-17T12:25:00.000Z

OLALLA MARANON, A FORMER NEIGHBOUR IN MADRID
Although he was a famous footballer he seemed very normal compared to today's modern stars. He lived in a modest flat below ours and was very generous. He often brought home footballs from training for the kids in the block to play with.
BBC OBITUARY

Εδώ Πολυτ... Σόρι. Εδώ Λευκός Οίκος

2006-11-16T13:11:00.000Z

Το να θέλει κανείς να πιστεύει ότι τις χούντες τις ρίχνουν οι αντιστασιακοί είναι θεμιτό όταν είσαι μικρούλης. Το να μεγαλώνεις όμως και να συνεχίζεις να διατρανώνεις τις ίδιες μπουρδολογίες όταν είσαι μεγάλος είναι ασυγχώρητο. Ή απλά ύποπτο.

Η ιστορία αυτού του πλανήτη δεν γράφεται εδώ και αιώνες εντός των ελληνικών συνόρων. Ίσως να είναι διεθνής συνωμοσία αλλά ούτε η επανάσταση του 1821 εντάσσεται στα μεγάλα Ευρωπαικά γεγονότα του 19ου αιώνα ούτε η αντίσταση στα Αλβανικά βουνά καταλαμβάνει περισσότερες από 2-3 παραγράφους στις επισκοπίσεις του Β Παγκοσμίου. Ο Τσόρτσιλ μπορεί να είπε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες αλλά αν και εγώ σημείωνα κάθε μαλακία που θα ήθελα να πω σε μια κοπέλα για να την πείσω για τις αγνές μου προθέσεις τότε τύφλα να χε ο Όσκαρ Ουάιλντ. Και τουλάχιστον οι δικές μου προθέσεις μέχρι εναποδείξεως του εναντίον είναι αγνές. Αντίθετα, τα επιτελεία του Τσόρτσιλ βίασαν για τα καλά την καλή κοπέλα Ελλάδα στην συνέχεια. Μια ζωή μεγάλωνα με την πεποίθηση ότι για 2 βδομάδες στην Κρήτη καθυστέρησε και εν τέλει απέτυχε η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.... Ναι όλοι οι αλκοολικοί Άγγλοι για αυτό πάνε στα Μάλια και στην Χερσόνησο τα καλοκαίρια για να αποτίσουν φόρο τιμής και όχι για τους διαγωνισμούς πεολιχείας πάνω στις μπάρες

Η χούντα όπως και το 60% των δικτατορικών καθεστώτων στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου κανονίζονταν από τον αγαπητό Χένρι. Τα υπόλοιπα τα υποκινούσε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας αλλά μάλλον αυτό δεν είναι και πολύ εύηχο για τους αριστερολάγνους. Έτσι και αλλιώς δεν έχει καμία σημασία.

Το πολυτεχνείο ζει... Ναι βέβαια. Το πολυτεχνείο έριξε την Χούντα άρα λογικά θα έριξε και τον έλεγχο των ΗΠΑ στην χώρα. Ναι βέβαια. Οι σημερινοί διαδηλωτές φωνάζουν ότι τα ευρύτερα αγωνιστικά αιτήματα του Πολυτεχνείου είναι ακόμα επίκαιρα... Αλλά παρόλα αυτά 2 κόμματα κυβερνάνε την χώρα με νόμιμες εκλογικές διαδικασίες. Τα οποία είναι μάλλον αντιαμερικάνικα και τα οποία συσπειρώνους τις εργατικές συνομοσπονδίες των σημερινών διαδηλωτών. Άρα τα επίκαιρα αιτήματα παραμένουν επίκαιρα μάλλον επειδή από τον πολύ Αντιαμερικανισμό και τον υγιή σοσιαλισμό έχουμε φτάσει σε ένα ανώτερο επίπεδο που φταίνε τα Αντιαμερικανικά κόμματα... Ναι βέβαια. Για αυτό ακόμα και οι παλιοί αγωνιστές υιοθετούν ένα μοντέλο πιο Αμερικανικό ώστε (λέω εγώ τώρα) να χτυπήσουν το σύστημα εκ των έσω. Αν δεν βιώσεις τις υλικές απολαύσεις του συστήματος δεν θα μάθεις ποτέ πως να το σαμποτάρεις.

ΦΥΛΑΞΟΥ ΓΗ ΦΥΛΑΞΟΥ ΚΟΣΜΕ. ΔΕΝ ΔΩΣΑΜΕ ΜΟΝΟ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΩΣΑΜΕ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ. ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΜΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ (ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΝΑΥΑΡΙΝΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΛΙΓΟΙ - ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗΤΕΣ), ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΠΟΛΥΤΟΙ ΚΑΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΙΔΕΩΔΟΥΣ... ΦΥΛΑΞΟΥ ΚΟΣΜΕ

ΘΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ... Ε ΜΑ ΤΟΝ ΤΟΥΤΑΤΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΠΕΛΕΝΟΣ ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ... ΠΑΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΠΡΙΝ ΚΛΕΙΣΤΩ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ. ΑΡΧΑΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΘΑΝΑΤΟ... ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ

Υ.Γ: 7.500 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ... Ω ΤΙ ΩΡΑΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΗΡΘΑ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΩ. ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΓΙΑ ΚΑΝΑ ΦΡΑΠΟΓΑΛΟ ΜΕ ΤΑ ΑΝΤΙΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΡΟΥΧΑ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΣΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ. ΚΑΙ ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΤΕ ΑΝΤΙΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

Πως τον λεν, πως τον λεν τον ποταμό....

2006-11-11T02:53:00.000Z

Johann Wittmer,1833, View of Athens from the Ilissos river

Μουσείο Μπενάκη

Ακόμα και αν εκεί κάπου έπεφτε το παλιό Club 22, ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει και άλλα πράγματα να σκεφτεί πέραν της Αμερικανόφερτης κουλτούρας. Που καλή είναι ενίοτε, απλά εξελίσσεται σε συνειδησιακή παρτόλα που δεν γουστάρει τον ανταγωνισμό και ιδιαίτερα την τοπική παράδοση.

Ο Ιλισσος και η κλασική πορεία των Παναθηναίων ίσως αποτελέσουν τα επόμενα τμήματα των ενοποιημένων αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας, αν και αυτό μου φαίνεται υπερβολικά φιλόδοξο. Όμως επιτέλους κάποιοι αντιλήφθηκαν τι σημαίνει να περισώνεις την κληρονομιά σου. Το νέο μουσείο της Ακρόπολης ίσως ξαναδώσει σε αυτή την πόλη μια σύνδεση με το παρελθόν της αλλά και μια γέφυρα για το μέλλον της. Και αν είναι τόσο προηγμένο όπως διατείνονται, χαλάλι την υπομονή μας ...

Δυστυχώς έτσι μας μάθαν να λέμε στην Ψωροκώσταινα όταν κάτι παίρνει χρόνια να ολοκληρωθεί και κοστίζει τριπλάσια του κανονικού προϋπολογισμού είτε είναι ένα άχρηστο γήπεδο Μπέιζμπολ στο Ελληνικό, είτε το υπερσύγχρονο ποδηλατοδρόμιο στο ΟΑΚΑ που χρησιμοποιείται 5 μέρες τον χρόνο - είτε είτε είτε... Δεν πειράζει... Οι πολιτικοί σωτήρες της μεταπολιτευτικής Ελλάδας υποθήκευσαν το μέλλον της αλλά ντάξει μωρέ... Τα γραμμάτια για την πατρίδα χρονολογούνται από τότε ακόμα που οι περίοικοι της υδρογραφίας κάθονταν στην τότε εξοχή αναρωτιόμενοι γιατί το Αγγλικό δάνειο κατασπαταλήθηκε σε Ουάσιγκτον και Νέα Υόρκη για πολεμικά (τρόπος του λέγειν) πλοία κατά την διάρκεια του αγώνα που δεν έφτασαν ποτέ...

Ας ελπίσουμε τα πλοία να μην συνάντησαν πρόωρα το κουφάρι του Τιτανικού (τον θυμάστε ρε τώρα που έσβησε η μπίχλα ρομαντική ιστορία του ή τον ξεχάσατε όπως σε λίγο και την Βουλγάρα???), πράγμα δύσκολο καθώς αυτός ναυάγησε 79 χρόνια μετά αλλά που με την αναστάτωση που θα προκάλεσε στον Ατλαντικό, μπορεί να έφερε και κανά υπόγειο ρευματάκι στον Ιλισσό... Αν δεν τον είχαν μπαζώσει κατά την διάρκεια των Βαλκανικών (Πολέμων όχι αγώνων ποδηλασίας που κάθε 2 χρόνια δίνουν νόημα στους φόρους του μ.....α πολίτη, που στην Αθήνα ειδικά έχει το ποδήλατο ως τρόπο ζωής) με τίποτα βουλγάρες για εκφοβισμό προς τους τότε εχθρούς...

Ποιητικής θαλασσινής οδύσσειας το ανάγνωσμα...

Και Ελληνικής αρχέγονης ρεμούλας...

Προσεχώς Βουλγάρες (Update 1)

2006-11-02T14:19:00.000Z

Αυτό έλεγε η προφητική ταμπέλα κάπου στην Ελληνική Μακεδονία όταν οι ήρωες της ταινίας "Βαλκανιζατέρ" ξεκίναγαν το οδοιπορικό τους προς την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.

Χρόνια μετά, 2 τινά υπάρχουν. Η Μακεδονία δεν είναι μόνο Ελληνική. Και οι Βουλγάρες ήρθαν.

Άλλες για να βρουν άλλες συντρόφισες στα κόκκινα φανάρια της Φυλής. Άλλες για να κρατήσουν συντροφιά σε μοναχικούς και ξεχασμένους ανθρώπους σε αφιλόξενα κωλόμπαρα. Και άλλες σαν παιδιά ενός κατώτερου θεού για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους και να πάρουν το μερτικό στην ζωή.

--------------------------------------------------------
Τυπικό επαρχιακό χωριό: Ο εκμοντερνισμός δεν ήρθε μέσω μια κοινοτικής βιβλιοθήκης ή μέσω ενός θερινού σινεμά. Έφτασε μέσω της τηλεόρασης που αν δεν ξέρεις και πολλά μπορεί να σε πείσει ότι η Τατιάνα είναι κοινωνιολόγος και ο Γεωργίου οδοντίατρος. Λίγο Mad, λίγες ειδήσεις και λίγο σοφτ πορνό (εκτός αν είσαι προύχοντας με καλωδιακή) και συμμετέχεις και συ (ισότιμα) στην πολιτιστική παγκοσμιοποίηση.

Συγκεκριμένα σήριαλ στην τηλεόραση σου διδάσκουν ότι το σεξ είναι κάτι πολύ εύκολο στις μέρες μας. Και η γυναίκα είναι πολύ πρόθυμη (η πολύ ψώλα ενίοτε) για να ικανοποιήσει κάθε φαντασίωση. Αν μάλιστα υπάρχουν και στοιχεία που την κατατάσσουν σε ένα κατώτερο κοινωνικό στρώμα (εθνότητα, χρώμα) τότε το γαμήσι των πληβείων μπορεί να πάρει και την μορφή παρτούζας. Δεν βαριέσαι. Όταν παντρευτούμε θα είμαστε τύποι και υπογραμμοί. Άλλωστε γιατί ο πατέρας μας πίπωνε την οικιακή βοηθό στα παρτέρια και η μάνα κρυφοκοίταγε τον καλλίγραμο αλβανό εργάτη και όχι τις πατσές (του ίδιου) πατέρα????
-----------------------------------------------------
Σχολείο επαρχιακό: Ύπολογιστές, εργαστήρια φυσικής & χημείας, γήπεδα ποδοσφαίρου, μπάντμπιντον, τάεκ βοντο, υπηρεσίες στήριξης των παιδιών και του πουλιού το γάλα. Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός. Σεμινάρια σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης 2 φορές τον χρόνο. Και δωρεάν παροχη προφυλακτικών για αποφυγή της όποιας ντροπής (καθώς ή περιπτερού στην κεντρική πλατεία του χωριού έχει να δει χαρά στα σκέλια της από την ανατίναξη της γέφυρας του γοργοποτάμου ή μήπως του London Bridge και κοιτάει με μίσος όποιον οραματίζεται το σεξ (ασφαλές ή μη).
------------------------------------------------------
Παρέα: Ομάδα ατόμων με αρκετές κοινές καταβολές και βιώματα - που αν σε ένα μικροαστικό περιβάλλον ξεπερνάνε την πλήξη με ανεπάλληλους ηδονιστικούς καφέδες - σε ένα μικροχωριανό περιβάλλον τραβάνε μαλακία 5 φορές την ημέρα. Ένας συνήθως είναι λιγότερο ζώο από τους υπόλοιπους. Αλλά εξίσου δειλός. Ανίκανος να ορθώσει το αναστημά του ακολουθεί την μαλακία των υπολόίπων γιατί δεν πρέπει να τον απορρίψουν. Αν τυχόν τα έχει και με μια ομορφούλα βουλγάρα... Ίσως πρέπει να την μοιραστεί μαζί τους....
------------------------------------------------------
Βιασμός: Πράξη καταγράψιμη σε κινητό τηλέφωνο από κάποιο πυροβολημένο κοράσιο (της λαμπρής ελληνικής φυλής). Λογικά καταγράφει το γεγονός από φόβο μήπως δεν μάθει ποτέ πως είναι να τον τρως (ο τοπικός μπουκ την παίζει 1.33 να πάρει την θέση της περιπτερού του χωριού σε μια δεκαετία). Ο άνθρωπος δεν πέθανε μέσα της γιατί απλά δεν είχε γεννηθεί ποτέ. Η παρέα τελείωνει. Τα ευαίσθητα ζώα αναρωτιούνται μήπως το χόντρυναν λίγο. Τα εντελώς καμμένα θα έχουν να λένε μια ιστορία στα εγγόνια τους. Η ζωή θα επιβραβεύσει περισσότερο την δεύτερη κατηγορία.... Η Βουλγάρα? Καλά αυτή δεν είναι θύμα. Είναι θύτης. Στην πυρά στην πυρά....
------------------------------------------------------
Κοινωνία: Το σύνολο των ζώων που λέγονται άνθρωποι. Αναστατωμένοι τοπικοί παράγοντες, Πολιτική σπέκουλα, ακαδημαικοί με βαρυσήμαντα κοινωνικά άρθρα, πεσωπιάστηδες δημοσιογράφοι, και αγανακτισμένοι ιερείς. Ζώα πολύ πιο κτηνώδη από έναν πεινασμένο κροταλία. Και μια ευαισθησία που δεν κρατάει ούτε 10 μέρες. Μέχρι το επόμενο θύμα που γεννιέται θύτης χωρίς ποτέ να μάθει το γιατί...
------------------------------------------------------
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ: Η ΚΟΠΕΛΑ ΑΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΠΕΙΔΗ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΛΕΤΑ... Ε ΡΕ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΒΛΗΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΦΥΛΑΚΗ... ΤΟ ΧΑΜΟΥΡΕΜΑ Η ΤΟ ΝΑ ΜΟΥ ΠΙΑΣΕΙ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΞΙΣΣΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΜΕ ΒΙΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΒΓΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΟΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΑ ΚΙΟΛΑΣ...

ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΕΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ.

ΤΙ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΑΛΩ.

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΡΑΓΕ???

ΣΙΧΑΜΑΤΑ... ΟΙ ΕΡΙΝΥΕΣ ΘΑ ΣΑΣ ΚΥΝΗΓΑΝΕ ΑΙΩΝΙΑ
=========================================

Δεν είναι βεβιασμένη η αντίδραση. Ας αποδειχθεί ότι η κοπέλα είναι φαντασιόπληκτη και εδώ είμαστε να αποδώσουμε τα του Καίσαρως τω Καίσαρει...

Ακόμα όμως και αν αυτή η ιστορία είναι αποτέλεσμα μυθοπλασίας, δεν αλλάζει τίποτα ότι η ελληνική κοινωνία έχει πάρει μαζεμένα Λεξοτανίλ. Προτιμώ την χυδαιολογία γιατί τά άρθρα κοινωνιολόγων που αναλύουν μέσα από ένα ουδέτερο πρίσμα το γεγονός, αναλύουν την κοινωνία σαν μια αγέλη ποντικών σε εργαστηριακά πειράματα. Το ποστ αυτό δεν έγινε για να προβληματίσω κανένα. Παπάρια.... Ποιος να προβληματιστεί??? Τον γαύρο να κερδίσουμε την Κυριακή και του Μουνιόθ το γάλα....

Το ποστ αυτό έγινε για τον ίδιο λόγο που έγιναν και τα προηγούμενα...

Γιατί η ένοχη αποστροφή του βλέμματος έπαψε να αποτελεί προσωπική επιλογή εδώ και καιρό.

Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπος, μόνο ο Γκάλης, ο Γιαννάκης και τα άλλα παιδιά δεν έχουν παρελάσει ακόμα....

Ουόλτ με Λένε και τα Παιδάκια Κλαίνε

2006-10-20T23:42:00.000+01:00

Όταν στις 22 Νοεμβρίου 1963 ο Ουόλτ Ντίσευ πέταγε μαζί με τους συμβουλατορές του πάνω από μια τεράστια ανεκμεττάλευτη έκταση στο Ορλάντο της Φλόριντα, ο δαιμόνιος εγκεφαλός του είχε ήδη καταστρώσει ένα σατανικό σχέδιο που θα του εξασφάλιζε ες αεί υστεροφημία και θα καθιστούσε τον Μίκυ, τον Ντόναλντ και την παρέα τους παντοδύναμα σύμβολα σε κοινωνικό, οικονομικό και επομένως και πολιτικό επίπεδο. Εκ πρώτης όψεως το τοπίο δεν είχε τίποτα το ελκυστικό. Μόνο 2 μακρόσυρτοι λεωφόροι σταύρωναν την αχανή πεδιάδα αλλά στο μυαλό του Ντίσνευ είχε ήδη στηθεί κάτι παραπάνω από την μακέτα της σημερινής Ντίσνεϋλαντ... Οι 2 αυτοί λεωφόροι του έλυναν τα χέρια για την προσβασιμότητα...

Ποιος Ροκφέλερ και ιστορίες... Το Αμερικάνικο όνειρο ενσαρκώνεται μέσα από αυτό τον άνθρωπο που αν και δεν πρόλαβε να δει την Ντίσνεϋλαντ σε λειτουργία, εντούτοις άφησε το στίγμα του με τέτοιο τρόπο που είναι αμφίβολο αν ποτέ θα ξεθωριάσει. Μετά από εκείνη την αεροβόλτα, και ενώ η υπόλοιπη Αμερική αναρωτιόταν ποιος ήταν ο Λι Χάρβει Όσβαλντ που λίγες ώρες νωρίτερα δολοφονούσε τον εραστή της Μαίριλυν Μονρόε και άνθρωπο που δεν είχε όρεξη να θυσιάσει τον πλανήτη στο όνομα του Μακαρθισμού, ο Ντίσνευ αγόραζε μέσω της μητρικής Walt Disney World και διαφόρων θυγατρικών της μια έκταση διπλάσια του Μανχάτταν και αποφάσιζε την πραγματοποίηση μιας επένδυσης 600 εκατομμυρίων δολλαρίων...

Καθώς όμως δεν είχε σκοπό να ρισκάρει ούτε ένα γιάνκικο σέντσι από το άνωθεν κεφάλαιο, κατέβηκε στις πολιτειακές αρχές της Φλόριντα και τις τοπικές του Ορλάντο με προτάσεις που δεν σοκάρουν αλλά θέτουν τις βάσεις για αυτό που εγώ θα ονόμαζα Corporate λαίλαπα...

Δεν είμαι σε θέση να μεταφέρω όλες τις λεπτομέρειες, ούτε και να μπω σε ουσιαστική ανάλυση για το παρών καθεστώς, όμως ούτε λίγο ούτε πολύ ο Ντίσνευ διεμήνυσε τότε πως το όραμα θα λάμβανε πραγματικότητα μόνο εάν η Ντίσνευλαντ ήταν ανεξάρτητη με προνομιακή ή ακόμα και ανύπαρκτη συμμετοχή των άλλων αρχών στα εσωτερικά της!!! Και όντως έγινε... Ένα νέο Βατικανό με αυτιά ποντικού αντί για τον σταυρό του μαρτυρίου... Δεν βαριέσαι... Ακόμα και τα θεϊκά σύμβολα ξεφτίζουν χωρίς καλό μάρκετινγκ... Ρε μήπως το λέει αυτό πουθενά ο Ιωάννης στην αποκάλυψη???

"During early discussions of the Florida Property, one company executive told Disney that he seemed to desire an experimental absolute monarchy. Can i have one? was Disney's response." (Foglesong, 1999: 92).

Τι σήμαινε αυτό... Οι αρχές της περιοχής έπρεπε να προχωρήσουν σε διάφορα έργα υποδομών ώστε μετά να έρθει ο πακτωλός των χρημάτων που θα αναλάμβανε όμως την περαιτέρω συντήρηση η βελτίωση των υποδομών. Κανένας οικοδομικός περιορισμός και άλλοι νόμοι για την χρήση της γης. Και ο πύργος της βαβέλ αν είχε μέσα το Μίκι Σίτι και την Λιμνούπολη θα γινόταν δεκτός. Τα ευρέως γνωστά δημόσια αγαθά παρέμεναν δημόσια μόνο που τα παρείχε η World Disney World... Αστυνομία, ύδρευση, έλεγχος του εμπορίου και της κίνησης εδώδιμων, ενώ από κει και πέρα στα ψηλά αναφέρεται και η δυνατότητα δημιουργίας ΠΥΡΗΝΙΚΟΥ εργοστασίου παραγωγής ενέργειας. Εν τέλει, οι άρχοντες της Ντίσνευ έβγαιναν με εσωτερικές εκλογές demi corporate χαρακτήρα.

Με καρδινάλιο τον Σκρουτζ, το θησαυροφυλακιό του οποίου δεν μου φαίνεται πλέον και τόσο αρρωστημένη φαντασίωση... Ως εκ τούτου... Η κυβέρνηση ήταν παντοδύναμη...

ΠΑΝΤΩΣ ΕΓΩ ΤΟΝ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΤΟΝ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΙΔΕΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΑΡΜΑ

Φυσικά όλα αυτά δεν έγιναν ούτε χωρίς να δημιουργηθούν προβλήματα ούτε χωρίς αντιδράσεις. Για τις ανάγκες του παρόν ποστ όμως σας παρουσίασα συνοπτικά τι τσαπερδωνοκολωσφυρήχτρα ήταν ο αείμνηστος. Και αν υπάρχουν περαιτέρω ερωτήματα θα προχωρήσω σε απαντήσεις, πάντα βάσει της βιβλιογραφίας που έχω ήση συλλέξει...

Fogles0ng, R, 1999, Walt Disney World and Orlando: Deregulation as a Strategy for Tourism. In Judd, D.R, and Fainstein S.S, (eds.), The Tourist City, Yale: Yale University Press, 89-106

Θλιβερή Αποτίμηση

2006-10-19T04:33:00.000+01:00

Ήθελα να προσθέσω κάποια σχόλια στο προηγούμενο ποστ αλλά ψάχνωντας για μια ακόμα παλιότερη καταχώρηση βρέθηκα μπροστά σε ένα εσωτερικό αδιέξοδο.

Το blog δεν έχει την μορφή που θα ήθελα εξαρχής. Και για αυτό φυσικά δεν φταίνε τα μιλιούνια των επισκεπτών όσο το γεγονός ότι έπεσα στην παγίδα που μου έσκαψα ο ίδιος...

Η ιδέα για το blog μου ήρθε σε μια πάρα πολύ άσχημη ψυχολογική στιγμή τον περασμένο Απρίλη... Υποσχέθηκα όμως να μην αφήσω τα άρνητικά vibes μου να σαρώσουν αυτή την πρωτοβουλία... Δυστυχώς απέτυχα. Και πλέον οφείλω να αλλάξω σελίδα...

Ο ιστορικός του μέλλοντος δεν πρόκειται να ασχοληθεί με το παρόν blog αλλά εγώ θέλω εδωπέρα να καταγράφεται ο εαυτός μου όταν είναι σε θέση να πει κάτι αξιόλογο... Αν το blog είναι σε τεράστιο βαθμό απόκρυφη πηγή εκτόνωσης τότε ζήτω που καήκαμε...

Το ύφος θα παραμείνει ίδιο αλλά σχεδόν το 70% των προηγούμενων ποστ σβήστηκε. Ότι κρατήθηκε θεωρώ ότι είναι σε θέση να δώσει μια εικόνα (the best of) απ' ότι προηγήθηκε...

Ζητώ συγνώμη από τον blupeter και τον Jeyto που μαζί με τα ποστ σβήστηκαν και κάποια πετυχημένα σχόλια τους. Αν δεν ήταν αυτοί οι δύο το blog θα είχε κατέβει προ πολλού...

Ξανανεβάζω τον πήχυ γιατί τους τελευταίους μήνες τον κατέβαζα συνεχώς... Άλλα όσοι γνωρίζουν, ξέρουν ότι δεν ήταν μόνο δικό μου σφάλμα...

Βάλε Φαντασία (1+2) Σε Μαθηματική Ταυτότητα

2006-10-12T00:16:00.000+01:00

... Και Σκηνοθεσία λέει η Μαριάντα Πιερίδη σε ένα βιντεοκλιπ όπου με την εντυπωσιακή της εμφάνιση και την καλούτσικη φωνή σε κάνει να ξεχνάς το αυτονόητο...

Μόνο στο σινεμά η φαντασία και η σκηνοθεσία χωράνε μαζί.... Η ζωή έχει δυστυχώς χορτάσει από σκηνοθεσία (και ένα παραγωγό της την υποκρισία) αλλά για φαντασία ούτε λόγος... Τα στεγανά εκτιμούνται ιδιαίτερα γιατί αναπαράγουν την ρουτίνα, που ενώ απαξιώνεται ευρύτερα ως πηγή του κακού, εντούτοις συνειδητά η ασυνείδητα τροφοδοτεί τον εγκέφαλο με μια ακόρεστη ευδαιμονία... Την ευδαιμονία της ασφάλειας ή της σταδιακής μαλάκυνσης.

Καλύτερος (αλλά όχι μοναδικός) σύμμαχος της ρουτίνας είναι το χαζοκούτι. Κακά τα ψέματα... Στην σημερινή εποχή 2 πράγματα καθορίζουν τις ημέρες της εβδομάδας. Το εργάσιμο ή το σχολικό ωράριο και ποια μέρα είναι ο Σόμερ, το Survivor, και το αδελφίστικα υστερικό σήριαλ του Παπακαλιάτη.

Από κει και πέρα πολλά είναι εκείνα τα μεταμοντέρνα εργαλεία που στοχεύουν στον περιορισμό της ανθρώπινης σκέψης και στην χειραγωγησή της ως εκείνο το σημείο που θα είναι ικανή αποκλειστικά για να παράγει και φυσικά να καταναλώνει. Η ρουτίνα όμως είναι ο συνδετικός ιστός όλων αυτών των συστατικών....

Αν αφαιρέσετε από εναν άρρωστο οπαδό την ομάδα του τότε καλύτερα να βρισκόσαστε κοντά σε ένα πρώτων βοηθειών γιατί μπορεί να σας μείνει στο χέρι. Το να ανήκουμε κάπου (μοιραζόμενοι κοινές αξίες με συνοδοιπόρους καθώς και το μίσος για τους αντιφρονούντες) είναι η βασική αρχή της πόλωσης... Διαίρειν και βασίλευε. Παραδείγματα υπάρχουν άπειρα.

Έπεται συνέχεια....

Η ομαδοποίηση δεν έιναι a priori κακή. Άλλωστε όλοι μέλη μιας κοινωνίας είμαστε. Από την άλλη όμως το να είσαι είτε πολύ αφελής είτε πολύ παθιασμένος με μια ομάδα είναι επικίνδυνο πρώτα απ' όλα για σένα σαν προσωπικότητα αλλά ακόμα και για την συνοχή και τις ηθικές αξίες της εκάστοτε ομάδας (αν υπάρχουν). Προσωπικά δεν έχω εμπιστοσύνη στον άνθρωπο. Αν του δώσεις δύναμη και εξουσία θα την χρησιμοποιήσει για να αποκτήσει και άλλη και άλλη... μέχρι εκεί που δεν πάει... Η απληστία είναι μέσα στο DNA του... Και για αυτό η περιβόητη κοινοκτημοσύνη θα μπορούσε να λάβει χώρα μόνο σε μια πρωτόγονη καθαρά αγροτική κοινωνία. Τώρα ακόμα και το κινητό του άλλου να είναι λίγο καλύτερο από το δικό σου η σημαία για την σύρραξη έχει πέσει...

Επιστρέφοντας στην φαντασία, η έλλειψη της έγινε φανερή το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Τα κομματικά επιτελεία αφού αποσιώπησαν όσο ήταν δυνατό το ποσοστό αποχής (που όπως εύστοχα διάβασα σε ένα σχόλιο στο contra.gr στην Αθήνα θα μπορούσε να βγάλει δήμαρχο) αναλώθηκαν στο αγαπημένο τους άθλημα. Την ύπνωση των διανοητικά καθυστερημένων ή (για να μην προκαλώ τζάμπα και βαρεσέ) των ανθρώπων που απλά πάσχουν από έλλειψη φαντασίας.

Ο παλαίμαχος του εμφυλίου που ψηφίζει στο όνομα των θυσιών του για την πατρίδα δεν καταλαβαίνει όπως και ένα σωρό άλλες marginalised κατηγορίες ψηφοφόρων (οι νοικοκυρές και οι άνεργοι που βλέπουν μεσημεριανάδικα και την Μενεγάκη ή τον Αρναουτογλου, οι φοιτητές που διαμαρτύρονται γενικώς και αορίστως αλλά ρίχνουν και κανά βλέφαρο στα τηλεριάλιτι, κλπ κλπ) ότι οι γαμημένες νομαρχιακές-δημοτικές εκλογές δεν βγάζουν κυβέρνηση.

Είναι τόσο τραγικό ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία της δημοκρατίας να υποβαθμίζεται (με τις ευλογίες των τιμητών της πολιτικής ζωής του τόπου) και ουδείς να λέει κουβέντα. Εσύ που έτρεχες στις ομιλίες του Ανδρέα (και παρότι άσπρη μέρα δεν έχεις δει τρέχεις και στις ομιλίες του Γιωργάκη) βγάλε τις παρωπίδες γιατί ότι και να σου λένε οι επιτελείς, ο δήμαρχος και ο νομάρχης θα έπρεπε πραγματικά να ασχοληθούν με τα τοπικά προβλήματα και όχι να μεγαλώνουν την κομματική πόλωση. Και οι αντιφρονούντες όταν ακούτε τον πρωθυπουργό να μιλάει για ενδυνάμωση της τοπικής αυτοδιοίκησης αναρωτηθείτε τι πάει να πει αυτό... Γιατί αυτα που λέει ο πρωθυπουργός είναι η νεοδυτική άποψη στις πολιτικές επιστήμες, αλλά δεν μας εξηγεί πως θα επιτευχθούν σε μια χώρα που είναι πολύ πιο κοντά στην Ανατολή παρά στην δύση...

Έλλειψη Βασικής Παιδείας + Πρώιμος ελληνικός χαβαλες (α+β+γ...+ν) / Εκάστοτε Προσωπική Ροπή προς την βαρεμάρα = Έλλειψη φαντασίας του Νεοέλληνα

όπου α=φραπόγαλο, β=τσιφτεντέλια, γ=πρωταθλητής ή ντέρμπυ, κλπ κλπ

Η άνωθεν εξίσωση ονομάζεται "Εθνολογική Μαθηματική Ταυτότητα της Ανθρώπινης Παρακμής" και είναι εφαρμόσιμη για κάθε έθνος αν στο δεύτερο μέρος του αριθμητή αντικαταστήσουμε τα α,β,γ με τις παθογένειες άλλων εθνών. Στην Αγγλία ας πούμε η κατανάλωση μπύρας είναι σίγουρα η μεταβλητή α.

Αυτό που κάνει ακόμα πιο σοβαρή την τιμή της εξίσωσης στην Ελλάδα είναι το τραγικό επίπεδο της βασικής παιδείας στο οποίο θα επανέλθω εν ευθέτω χρόνο....

Για τον Παύλο

2006-10-10T23:41:00.000+01:00

Ο Πολ Χάντερ, ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του σνούκερ, έσβησε προχθές σε ηλικία 27 ετών από τον καρκίνο.

Δεν είναι από εκείνες τις στιγμές που ξυπνάει το καμπανάκι μέσα σου κάνωντας σε να εκτιμάς αυτά που έχεις, να μην είσαι άπληστος και άλλες παπαριές...

Είναι απλά άλλη μια απόδειξη ότι η ρευστότητα είναι τόσο έντονη που όσοι θυσιάζουν το παρόν για ένα αβέβαιο αλλά (ίσως) πολλά υποσχόμενο μέλλον παίζουν παρολί στον μοναδικό μπουκ που αργά η γρήγορα θα σε ξεβρακώσει....

Έχω διάθεση για φιλοσοφία εεεε? Ε πως να μην έχω.

Τα πάντα ρει τα πάντα ρει... Αυτό ήταν το ψιλονησιώτικο λαϊκό στο οποίο είδαμε για πρώτη φορά την αφεντομουτσούνα του Χριστόδουλου Ξηρού στην διάρκεια των τηλεσυλήψεων. Ωραίες εποχές... Η Ελλάδα συνεχίζει να είναι ένα ξέφραγο αμπέλι ακόμα και χωρίς τους αιμοδιψείς, αιμοσταγείς, ανελέητους, ξεδιάντροπους φονιάδες.... Που είναι το περίεργο άραγε?

Πουθενά. Σκέφτηκα πολλές φορές αν ένα απλό γεγονός, τόσο απλό που θα προκαλούσε την μήνι των γύρων μου, θα ήταν ικανό για να εγκατέλειπα το διδακτορικό πριν καν το ξεκινούσα.

Αδυνατώ να απαντήσω.... Τότε βέβαια γιατί αυτοβασανίζομαι... Δεν ξέρω, ίσως από μαζοχισμό αλλά κυρίως γιατί ακόμα δεν καταφέρνω να δεχτώ ότι πολύς κόσμος απαντάει σχεδόν αυτόματα ερωτήματα που κρίνουν καταστάσεις. Δεν είμαι υπόδειγμα προγραμματισμού αλλά κάποια πράγματα με τρελλαίνουν.

Σταματάω εδώ.... Κανείς δεν έχει την διάθεση να συνεισφέρει ουσιαστικά σε μια συζήτηση που μπορεί να εξελιχθεί από πατάτα μέχρι ελεγεία (εκτός από συγκεκριμένα άτομα που τα ευχαριστώ για την υποστηριξή τους)

Η πολλή σοβαρότητα (ή ακόμα και σοβαροφάνεια) μάλλον δεν ωφελεί. Η ζωή είναι μικρή για να την πάρεις σοβαρά και ίσως για αυτό τον λόγο ακόμα και η αιματοβαμμένη Βηρυτός έχει βρεί μέσα σε 2 μήνες τους κανονικούς ρυθμούς ζωής.... Το να μένεις στο παρελθόν είναι τελικά μειονέκτημα απ' ότι φαίνεται.

Εγώ όμως είναι πολύ αργά για να αλλάξω....

Απόλυτος Εθισμός

2006-08-21T02:57:00.000+01:00

Κατεβάστε τώρα το πιο εθιστικό arcade game όλων των εποχών. Καλό το Pacman και άλλα συναφή ιστορικά παιχνίδια αλλά το Digger έχει πάντα στην καρδιά μου την μερίδα του λέοντος. 100 KB κατεβαίνουν και με την πιο χαμηλή σύνδεση.

Προσοχή όμως... Είναι χειρότερο από τα σκληρά ναρκωτικά.

Έπος

2006-08-09T16:30:00.000+01:00

Απίστευτη συνέντευξη του George Galloway, μέλους του Βρεταννικού κοινοβουλίου, στο SKYNEWS.... Όλα τα λεφτά...

http://www.youtube.com/watch?v=-brkmfrxrQY&eurl=

Ανάπλαση στο Πεδίο του Άρεως

2006-08-07T23:37:00.002+01:00

Ολοκληρώνεται σε λίγες ημέρες ο διαγωνισμός για την ανάδειξη του αρχιτεκτονικού γραφείου το οποίο θα αναλάβει τον σχεδιασμό για την αναμόρφωση του πάρκου του Πεδίου Aρεως. Πρόκειται για ένα σχέδιο το οποίο προωθεί η υπερνομαρχία Αθηνών και θα περιλαμβάνει την εκ βάθρου αναδιαμόρφωση του πάρκου. Χωμάτινες διαδρομές, νεροτσουλήθρες, κιόσκια, νέα φυτά και περισσότερα δένδρα θα αποτελέσουν τις κυριότερες παρεμβάσεις, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι θα αφαιρεθεί η άσφαλτος από τους δρόμους του πάρκου και θα αντικατασταθεί με χώμα.

Επίσης, θα γίνει ανάπλαση του συνόλου των πεζόδρομων με αδρανή, φιλικά προς το περιβάλλον υλικά, θα αντικατασταθούν οι υποδομές ηλεκτροφωτισμού και τα δίκτυα ύδρευσης-αποχέτευσης και θα τοποθετηθούν φωτιστικά παραδοσιακού τύπου στο σύνολο του πάρκου. Επίσης το πάρκο θα χωριστεί σε διάφορες θεματικές ενότητες, οι οποίες θα είναι αφιερωμένες στη μυθολογία, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην ελληνική χλωρίδα και θα χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς λόγους από σχολεία της Αθήνας.

Επιπλέον, θα τοποθετηθούν κιόσκια και νέα παγκάκια, θα φυτευτούν νέα ποώδη φυτά και δένδρα, θα συντηρηθούν τα υπάρχοντα μικρά κτίσματα για τις λειτουργικές ανάγκες του πάρκου, θα εκσυγχρονιστούν οι τουαλέτες και, τέλος, θα δημιουργηθεί σύγχρονος πολυχώρος 3.000 τ.μ. στον χώρο του θεάτρου «Aλσος» με αίθουσες και χώρους που θα προάγουν τον πολιτισμό.

Πηγή: www.traveldailynews.gr (07/08/2006)

Σχόλιο: Υπάρχει ένα παγκάκι που θα ήθελα να μην ξεριζωθεί. Αλλά να είναι εκεί ως το πάθημα που πρέπει να γίνει (αν δεν έχει ήδη γίνει) μάθημα.

Κατά τα άλλα ούτε τα μισά από ολα δεν πρόκειται να γίνουν και βάζω το χέρι μου στην φωτιά. Πολυχώρος πολιτισμού... Κανά εμπορικό κέντρο σκέφτονται και απλά το κάνουν γαργάρα.

And the show begins

2006-08-07T13:56:00.000+01:00

And now ladies and gentlemen please welcome on stage a very talented and recently disentombed Greek singer, Mrs Victoria Halkiti with her new song... Teleia...

When i watch tv i feel so horny
children are killed but i am not lonely,

Tell me now

Where shall we go for vacations?
Lebanon no ... its not in fashion...

ououououououououououououououou

My heart is bleeding

ououououououououououououououou

I cant believe i am

Τέλεια τέλεια τέλεια

Καλοκαιράκι

Τέλεια τέλεια τέλεια

Παμέ νησάκι

Τέλεια τέλεια τέλεια

Με το καραβάκι

ouououououououou

But i am sensitive and i am praying
the war to be over when i ll come back

and if no....

ouououououououououououououou

i will donate my slippers
that were destroyed στο μπανάκι

ouououououououououououououououou

my heart is bleeding

ouououououououououououououououou

Φερτέ σφηνάκι

Τέλεια τέλεια τέλεια

Άνθρωποι πεθαίνουν

Τέλεια τέλεια τέλεια

Πίνω ενά φραπεδάκι

Τέλεια τέλεια τέλεια

Στριβώ ενά τσιγαράκι

Τέλεια τέλεια τέλεια

Σου παίρνω και' να τσιμπουκάκι

Τέλεια τέλεια τέλεια

Dont keep me waiting :-0

I cant believe i am τέλεια τέλεια τέλεια

I know the reason

Ειμαί μαλάκω

ouououououououououououououou

Κηδεία Στην Κανά

2006-07-30T21:11:00.000+01:00

Όταν ο Ιησούς έκανε το νερό κρασί στον γάμο της Κανά μαλλόν θα σκεφτόταν ότι από κει και πέρα όλες οι τοποθεσίες που επρόκειτο να περάσει θα ήταν καταραμένες και όχι ευλογημένες για πολύ καιρό.

Κανά, Γεσθημανή, Ναζαρέτ, Γαλιλαία... Πόσοι ακόμα θα πεθάνουν στους δρόμους της αγάπης?

Πόσο ακόμα θα υπάρχει πόνος????

Για πάντα...

Και τώρα Χριστέ πάρε 57 (ακόμα) ψυχές (ψιλοπράγματα) στον ουρανό και ειδικά αυτό το κοριτσάκι που γεννήθηκε για να πεθάνει (5 ώρες πριν τον βομβαρδισμό)...

Και συνέχισε να ευλογείς τους εκάστοτε επιούσιους λαούς. Είτε εκφράζουν τον ναζισμό, είτε το αμερικάνικο όνειρο, είτε την περιτομή.

Σε ευχαριστούμε

Kramer Vs Kramer

2006-07-24T16:09:00.000+01:00

It is incredible the way events have evolved since the first day of this unilateral assault. I call it unilateral not because Israelis do not have victims (of course they have) but because there is not any kind resistance from the official authorities of Lebanor or Lebanese people. I can not resist to quote a comment from the BBC News website that i read a few days ago which reckons that the answer of Israel to the kidnapping of its soldiers was to kidnapp a whole nation. Simultaneously, other accuse Hezbollah of craveness because they use to hide themselves in areas where civilians are living.

Both these comments seem to me too provocative regarding both sides and prove why people from western countries do not have something smart to say. Firstly, i can imagine how the public opinion would react in any "civilized" European country in the case two of their soldiers had been kidnapped. Nationalism is a very sensitive issue in many areas and i admit that the level of political tension would be very high even in Greece, like so many times in the recent past in small or medium scale conflicts with Turkey. Likewise, when you are under attack you are trying to survive and we can only blame Israel for killing civilians... If they are not able to eliminate Hezbollah otherwise then they not should start bombing....

Of c0urse, my simplistic analysis does not provide any new evidence but i think it is time to face the truth. After more than 1000 years of conflict between Islamic and Christian nations, paths of long-term peace have to be discovered. It sounds romantic or even naive but we are very close to the edge. I have some thoughts regarding the fields where mutual compromises have to take place but i still develop my ideas. I will return soon but i would appreciate any preliminary thoughts by you... The last thing we are looking for are cheap bargain deals that will not bring any sincere efforts. Both sides need to respond to various challengess but in the end of the day i believe that the problem is not around different religious perspectives

Vicious Circle

2006-07-21T15:04:00.000+01:00

"The first signs of trouble are perceived, it is easy to find a solution; but if one lets trouble develop, the medicine will be too late, because the malady will have become incurable. And what physicians say about consumpive diseases is also true of this matter, namely, that at the beginnning of the illness, it is easy to treat but difficult to diagnose but, if it has not been diagnosed and treated at an early stage, as time passes it becomes easy to diagnose but difficult to treat... if one recognises political problems early ... they may be resolved quickly, but if they are not recognised, and left to develop so that everyone recognises them, there is no longer any remedy."

Skinner, Q., and Price, R, (1988:11), Macchiavelli: The Prince, Cambridge: Cambridge University Press

After almost 10 days of such a massacre and we are still in a position where nobody knows who to blame and for what reason exactly... So many different powerfull or less powerfull national and international actors but not a brave decision to be taken.

It is not only sad. It becomes really outrageous when you realize that the books of history and their lessons exist only for an academic/intellectual consumption without any real interest f0r the discovery and identification of solutions. Ideologies, religions, economic interests (probably above all) dominate the agenda leaving behind death, pain and a ring of hate that will spiral again and again till the end.

The are some things we can n0t ignore. A whole country has been destroyed. And the problems is that the conflicting sides in this case contemplate Lebanon as a quasi neutral area where they can exercice their weapons and settle their differences. Inevitably, one part of the population has decided to support the "resistance" but the great majority has learnt from the past and does not want to jack around when the reconstruction of Lebanon had been started since the last year.

Unoftunately, the national community does not care... Or to be more explicit, it cares only when the stakes are so high for their geopolitical or economic interests that any hesitation can raise the c0sts. As a matter of fact, this is the case 0f contemporary history both before and after the end 0f the C0ld War. Of course, with different arguments and practices every time but the point is the same. In the meantime, the role of UN is always an all time classic joke. They speak loudly when they seek to manoeuvre certain plans but when public opinion really needs to hear a humanitarian and substantial message they remain absolutely indifferent.

I mentioned public opinion and i suddenly remembered our own burdens. I realize very well that nowadays people do not have the time or the patience to concentrate and examine what is going on around them. But for how l0ng people mainly in the western countries will watch people dying in TV and continuing their lives afterwards caring only f0r the interests of their micro-environment.

What nobody understands today is that bad moments exist for all of us. And if we want some0ne to take care of us when we feel weak and helpless then it is at least our duty to think more seriously when other people suffer, and the so close case of Lebanon (and Middle East generally) is such an illustrative example.

However, my personal experience tells me that only when the pain knocks our own door we become sensitive. And as Machiavelli would mention... Then it is too late

Δυτικός Πολιτισμός - Part 1

2006-07-18T19:19:00.000+01:00

Το μπλογκ θα αποκτήσει για λίγο καιρό έναν εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Απορρώντας για το γεγονός ότι άλλες φυλές αυτού του πλανήτη εμφανίζονται διστακτικές ή ακόμα και εχθρικές στην προοπτική να υιοθετήσουν το δυτικό (αμερικανικό) μοντέλο ζωής, θεωρώ πως έχουμε καθήκον να τους μεταλαμπαδεύσουμε την γνώση για τα οφέλη ενός τέτοιου εγχειρήματος.

Καθώς ένα ποστ δεν είναι δυνατό να καλύψει τον πλούτο παραδειγμάτων πιστεύω να υπάρξουν και περαιτέρω εμπλουτισμοί...

Αναμφισβήτητα, ο σύγχρονος άνθρωπος (και βασικά ο άνθρωπος της πόλης - homus urbanus) ναι μεν έχασε την επαφή του με την φύση, πλην όμως ενσωματώθηκε σέ ένα αστικό μοντέλο ζωής που πλέον παρέχει ένα αποδεκτό βιωτικό επίπεδο για την μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων. Έτσι, παρά το γεγονός ότι ακόμα αξιοσημείωτα νούμερα κατοίκων σε πολλές δυτικές πόλεις μαστίζονται από την φτώχεια και τα παραγωγά της, ο μεσοαστός αισθάνεται (κούνια που τον κούναγε) ότι έχει δικαίωμα στο όνειρο το οποίο μεταφράζεται κυρίως με αυτοκίνητα, εξοχικά (αν είναι αυθαίρετα σε πρώην δασική έκταση super), ρούχα και γενικά το περιβόητο Post-modern lifestyle που αφορά τόσο την παραγωγή όσο και την κατανάλωση.

Για το γεγονός ότι οι λαϊκές μάζες (πλην όσων δεν έχουν να φάνε) έχουν κάνει συνείδηση τους αυτή την Πύρρειο νίκη, πασίγνωστοι σύγχρονοι μελετητές όπως ο Γκράμσι (μέσα από τις Ιταλικές φυλακές το 1926) και ο Μισέλ Φουκό έχουν σκιτσάρει το βασικό πλέγμα αυτών των διαδικασιών. Στεκόμενοι στον Γκράμσι αντιλαμβανόμαστε πως η βία των περασμένων αιώνων και η ιδεολογία που την στήριζε (Ναζισμός - Αποικιοκρατική ανωτερότητα πάνω στους Μάο Μάο ιθαγενείς - Εθνικισμός) δεν είναι πλέον δύνατη και λόγω της κοινωνικής και πολιτιστικής παγκοσμιοποίησης και φυσικά λόγω της οικονομικής ανάπτυξης.

Η Ιδεολογία έχει αντικατασταθεί από την Ηγεμονία που δεν επιβάλλεται με την βία αλλά με την πλύση του εγκεφάλου και οι εταιρείες που στηρίζουν τον καπιταλισμό (προπάντων οι πολυεθνικές) ξέρουν πολύ καλά το παιχνίδι αυτό. Με την αμέριστη συμπαράσταση φυσικά των Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε περισσότερο για τους 2 όρους που έχουν αρχαιολληνικές ρίζες ή για την Μακιαβελική ερμηνεία του ηγεμόνα όμως τώρα θα επιστρέψουμε από κει που ξεκινήσαμε.

Οι Βάρβαροι (έτσι θα ονομάζουμε όσους δεν απορροφούν με δόξα και χαρά την δυτική ευδαιμονία) μπορεί να έχουν άλλου τύπου ηγεμονίες (Κινέζικος και καλά κομμουνισμός) ή ακόμα και ιδεολογίες (Μουσουλμανικός Φονταμενταλισμός) αλλά γενικά είναι καλό να τους πείσουμε (εμείς οι προχωρημένοι) ότι η δική μας ψευδαίσθηση είναι καλύτερη. Και πως να μην είναι όταν η λέξη δημοκρατία ρητορικά υφίσταται ακόμα, όταν η ζωή είναι συνυφασμένη με την αγορά προϊόντων και υπηρεσιών που κάποιοι παράγουν αλλά μόνο λίγοι πλουτίζουν (υπερβολικά) από την κυκλοφορία τους.

Το σημερινό παράδειγμα έρχεται από την Ολλανδία... Η Κλινική (!!!) Συμβούλων Smith & Jones θεραπεύει εθισμένα άτομα. Πέρα όμως των κλασικών παθήσεων το τμήμα Research & Development (ωραίοι αυτοί οι παγκόσμιοι όροι) κατάλαβε ότι υπάρχει και ένα νέο επιχειρηματικό πεδίο που δεν πρέπει να μείνει ανεκμεττάλευτο. Τμήμα αποτοξίνωσης από το παίξιμο ηλεκτρονικών παιχνιδιών... Ένας τυπάκος μάλιστα εξομολογείται την προσωπική του εμπειρία.

Ελπίζω να σκεφτεί κάποιος και άλλα πρωτότυπα παραδείγματα. Δεν μας ενδιαφέρουν κλασικά στοιχεία όπως χρήση ναρκωτικών, αλκοολισμό, εγκληματικότητα, σεξουαλική εκμετάλλευση (εκτός και αν η αποικία του ανατολικού μπλοκ π.χ στην Ελλάδα δεν υπάγεται σε αυτή την κατηγορία) γιατί αυτά είναι τετριμμένα και οι τριτοκοσμικοί λαοί δεν πείθονται εύκολα...

Θυμηθείτε... Θέλουμε να τους δείξουμε τον καλυτερό μας εαυτό...

Άλλο Ιδρυτής και άλλο Θεμελιωτής

2006-07-17T00:40:00.000+01:00

Όταν πριν ακριβώς 216 χρόνια, στις 17 Ιουλίου του 1790, ο Άνταμ Σμιθ αποχαιρετούσε τον μάταιο τούτο κόσμο, λογικά δεν θα μπορούσε να φανταστεί πόση επιρροή θα είχε το ονομά του στις μελλοντικές συζητήσεις για την παγκόσμια ιστορία και εξέλιξη.

Πάντα οι πρωτοπόροι κουβαλάνε μια ευλογία ή μια κατάρα, όπως το πάρει ο καθένας. Και καθότι στην συνέχεια ερευνητές, πολιτικοί, αναλυτές και άλλα φρούτα του πνευματικού στοιχείου τους αλλάζουν τα φώτα, ποτέ δεν μπορούν να ησυχάσουν. O Μαρξ λόγου χάρη μπορεί να είναι ένας σύγχρονος Σίσσυφος στον άλλο κόσμο.

Μην ξεφεύγουμε όμως. Ο Άνταμ Σμιθ δημιούργησε τον "Πλούτο των Εθνών" (1776) σε μία εποχή που η Σκωτία και ολόκληρη η Βρεττανία βίωνε την ολοκλήρωση της πρώτης περιόδου της Βιομηχανικής Επανάστασης, παράλληλα με τον γενικότερο Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό. Όμως πως ένα βιβλίο που πραγματεύεται τον φιλελευθερισμό και την άνθηση του εμπορίου, με ότι αυτό συνεπάγεται, μπορεί να συμβαδίσει με τις γενικότερες ιδέες του Διαφωτισμού. Εδώ θα δωθεί μια ελαφρά απλοϊκή εξήγηση, αποστασιοποιημενη από οικονομικές θεωρίες, για να βάλουμε κάποια πράγματα στην θέση τους.

Καταρχάς στα 1776 η Βιομηχανική Επανάσταση δεν έχει καμία σχέση με τις εικόνες των μαζικών εργοστασίων, των ετοιμοθάνατων εργατών και του Λονδίνου του Καρόλου Ντίκενς που χαρακτηρίζει τον αμέσως επόμενο αιώνα. Σαν τον τυπά που έχει περάσει το στάδιο του φλερτ και περνάει μια χαρά, ο Άνταμ Σμιθ ζει σε ένα περιβάλλον αρκετά χαρωπό και σε μια περίοδο δημιουργική, σκεπτόμενη και ανατρεπτική. Ο "Πλούτος" εκφράζει όχι μόνο μια οικονομική θεωρία αλλά και μια ελπίδα ότι το πρώιμο φαινόμενο που αντικρύζει ο Σμιθ μπορεί να εξελιχθεί σε μια διαχρονική και βιώσιμη λειτουργία.

Το πρόβλημα σε σχέση με τον διάσημο οικονομολόγο δεν ξεκινάει από το γεγονός ότι η ιστορία δεν εξελίχτηκε όπως την είχε οραματιστεί... Ξεκινάει από το γεγονός ότι όσοι αναφέρονται σήμερα σε αυτόν αποκρύπτουν μια βασική πτυχή. Ο Άνταμ Σμιθ δεν ήταν ένας ρομαντικός καπιταλιστής... Ήταν ένας ισσοροπημένος θεωρητικός που απλά είναι ευρέως γνωστή μόνο μία πλευρά του...

Εκτός του "Πλούτου", ο Σμιθ έγραψε 2 εκδόσεις των "Ηθικών Αισθημάτων" μία πριν (1759) και μία μετά τον "Πλούτο". Σε πολύ γενικές γραμμές, παρά την πεποίθηση ότι το αόρατο χέρι του οικονομικού συστήματος μπορεί να οδηγήσει σε εκλογικευμένες αποφάσεις μεταξύ των διαφόρων παραγόντων, τα "Ηθικά" θεωρούν ότι καθαρά κοινωνιολογικά οι άνθρωποι είναι φύσην εγωιστές, άπληστοι και γενικά κοιτάνε την πάρτη τους....

Αυτοί που σήμερα μιλάνε για τον Άνταμ Σμιθ, του έχουν κολλήσει μια ταμπέλα βασιζόμενη στην οικονομική πλευρά της θεωρίας του, και αφήνοντας στην άκρη τους προβληματισμούς του, την πεποιθησή του ότι το καθαρά ιδεατό οικονομικό σύστημα μπόρει να γίνει έρμαιο της ανθρώπινης φύση. Άλλωστε, the care of the universal happiness of all rational and sensible beings, is the business of God and not of man (Σμιθ, 1759).

Επομένως, το σύστημα που προτείνει είναι περιγραφικό μη ρεαλιστικό και καλά θα κάνετε να μειώσετε τις παραμέτρους που το αποσυντονίζουν ώστε να έχετα καλύτερα αποτελέσματα. Αλλά επειδή μόνο ο θεός θα μπορούσε να κουμαντάρει μαεστρικά παράγοντες όπως τις κοινωνικές ανισότητες, τους πόρους παραγωγής, το φυσικό περιβάλλον, κλπ, ο άνθρωπος είναι ανέφικτο να πετύχει αυτό το στόχο. Μπορεί μόνο να τον προσεγγίζει. Ετσι, Το αόρατο χέρι θα μπορούσε να είναι μια υπερανθρώπινη αλληγορία του Νίτσε αλλά ο Σμιθ δεν τον πρόλαβε, οπότε είναι μάλλον σκέτη αλληγορία.

Οι πραγματικοί θεωρητικοί του καπιταλισμού, ή σκληροπυρηνικοί, μπορούν να αναζητηθούν στους επόμενους αιώνες, από τον Ρικάρντο μέχρι τον Κέινς, τον Φρίντριχ Χάγεκ (καμία σχέση με την Σάλμα Χάγεκ - που έχει βραβευθεί και με νόμπελ και με άπειρα μετάλλια βραταννικών και αμερικάνικων πανεπιστημίων για το γεγονός ότι παρουσιάζει τον καπιταλισμό ως την εφαρμογή των φυσικών κανόνων στην οικονομία - χωρίς κοινωνικές προεκτάσεις δηλαδή) και τους ακολουθητές τους... Οι οποίοι είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι για την ανισότητα που επικρατεί σήμερα.

Και τελικά το μόνο που μένει είναι μια ρετσινιά... Που ευτυχώς με λίγο ψάξιμο στην σημερινή κοινωνία της πληροφορίας μπορεί να αποκηρυχτεί....

Έστω και 216 χρόνια μετά

Φρίκη UPDATE

2006-07-14T23:28:00.000+01:00

Πηγή: http://news.bbc.co.uk

Φυσικά και δεν είναι η πιο σκληρή εικόνα. Απλα οι τρεις τους διασχίζουν την Αττική Οδό της Βηρυττού με τα πόδια καθώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Όχι δεν πάνε διακοπές ούτε για παϊδάκια στην Χασιά... προετοιμάζονται ίσως για το πιο δημοφιλές σπορ της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας... την προσφυγιά... Μήπως να πάνε τα πλοία του Αγούδημου ή το Ιεράπετρα να τους μαζέψει??? Ζήτω τα μπάνια του λαού...

Από τότε που γεννήθηκα το Κυπριακό και το Μεσανατολικό είναι κάτι σαν το καλό φιλαράκι του οποίου αν δεν ακούσεις εξελίξεις (κακές ως επί το πλείστον) σε ζώνουν τα φίδια... Ο Νταλάρας τραγουδά για την Κύπρο... Για την γη του Αβραάμ ποιος τραγουδάει τέλος παντων... Πιθανές επιλογές...

1) Διεθνείς Οργανισμοί και Ακαδημαικοί, Αναλυτές και δεν συμμαζεύεται... Αυτό είναι τόσο καλό που ξεπερνάει τα ανέκδοτα με τον Τοτό. Ο ΟΗΕ ποτέ δεν έχει προστατεύσει πραγματικά αδύναμη χώρα. Και αυτό φαίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρα μετά το τέλος του Ψυχρού πολέμου. Οι υπόλοιποι αναρωτιέται κανείς μήπως προτιμάνε να επιμηκείνεται η κρίση ώστε να γεμίζουν με βαρύγδουπα άρθρα τα Journals πολιτικής ιστορίας. Τι θα κάνανε όλοι αυτοί αν ο John Lennon είχε πείσει για την αλήθεια των λόγων του

2) Οντότητες τύπου EU... Εντάξει όταν δεν μπορείς να συγκροτήσεις εσωτερική ενότητα είναι μάλλον λογικό να μην έχεις βαρύτητα σε πραγματικά καυτά θέματα παγκοσμίως...

3) ΗΠΑ... Αν ο στόχος είναι απλά να γεμίσει McDonalds όλη η αραβική χερσόνησος ως αντάλλαγμα για τα κοιτάσματα πετρελαίου τότε είναι δεκτό. Άλλωστε κάθε κράτος δικαιούται να διεκδικεί τα προνόμια άλλων κρατών παρίες όπως φεριππήν η Ελλάδα. Αν όμως για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει να εξαντληθεί η ελπίδα να σκοτωθεί και ο τελευτάιος παρανοικός μουσουλμάνος ηγέτης (δεχόμαστε ότι ο πλανητάρχης έχει σώας τα φρένας) πρέπει κάποιος να αναλάβει την ευθύνη για την απώλεια αμάχων πέρα δώθε. Μα βέβαια είμαι αφελής. Εδώ οι Ευρωπαίοι Τούρκοι δεν παραδέχονται τις 100% δεδομένες γενοκτονίες του προηγούμενου αιώνα...

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ ΑΣ ΕΦΕΥΡΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΘΩΟΥΣ

4) Τρομοκράτες... Όσοι προβαίνουν σε αναλύσεις (εμού συμπεριλαμανομένου) υποπέφτουν κατά καιρούς σε τόσες αντιφάσεις που είναι άσκοπο να συζητηθούν. Και δεν είναι ότι το κάνουν επίτηδες. Ο όγκος πληροφοριών αλλά και οι σκοποί της κάθε πηγής είναί τέτοιοι που είναι αδύνατο να έχεις μια κρυστάλινη άποψη... Πάντα και με γνώμονα ότι οι απόψεις είναι όσες οι κωλοτρυπίδες...

Π.Χ: Έχετε απαντήσει αν η 11/9 ήταν χτύπημα ή προβοκάτσια??? Εγώ όχι... Οπότε οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση μπλέκεται άσχημα.

Επομένως αφού οι μικροοικομικές και μακροοικονομικές μονάδες αδυνατούν να συσκεφθούν παραγωγικά ας αφήσουμε να συνεχιστεί το μακελιό. Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες ακούγωντας Phil Collins κάποιος λιβανέζος σκέφτεται ότι μπορεί μια μπόμπα να τον σκοτώσει ενώ μια εβραία μάνα παρακαλάει να απελευθερωθεί το παιδί της από τους παλαιστίνιους. Και οι 3 εμείς είμαστε πολύ μαλάκες... Ο λιβανέζος και η μάνα γιατί ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν ο ένας για τον άλλον και κυρίως εγώ που από το post-modern κονάκι μου αναρωτιέμαι γιατί το post-modernity δεν έχει αγγίξει αυτούς τους ανθρώπους...

Κανένας μας δεν ενδιαφέρεται... Απλά είμαστε ανίκανοι να κουκουλώσουμε και αυτή την ιστορία όπως οτιδήποτε σοβαρό συμβαίνει δίπλα μας...

Μοσάντ, Χαμάς, PLO, Χεζμπολάχ... Σαν αραβικός τσελεμεντές... Τα ανακατεύεις και φτίαχνεις...

Πτώματα

Πόλεμος

2006-07-13T14:51:00.000+01:00

Άνθρωποι που έχουν επισκεφτεί την Βηρυττό έχουν να λένε ότι οι λιβανέζες είναι τα πιο hot μωρά της Μεσογείου. Ιταλικά χαρακτηριστικά και μελαμψά πρόσωπα... Τρέχα γύρευε...

Άνθρωπους που να έχουν πάει στην Ιερουσαλήμ δεν έχω εκτός μιας θεούσας γνωστής της μάνας μου που διαφωνούσε με το να παίρνει το Άγιο Φως ο Αρμένιος πατριάρχης... Μόνο ο Έλληνας Πατριάρχης Ιεροσολύμων δικαιούται την ευλογία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Επίσης από την απόβαση στο φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ το 1994 δεν έχω κάποιον γνωστό...

Το Ισραήλ έχει δικαίωμα άμυνας... Αυτή είναι η επίσημη θέση της Ουάσινγκτον...

Αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατό η περιοχή που ο θεός (γενικά) έστειλε τους μεγαλύτερους προφήτες του Ιουδαισμού (Αβραάμ, Μωυσής, Ηλίας, Δανιήλ, Ιεζεκιήλ, κλπ κλπ) και τα παραγωγά τους (Χριστό - Μωάμεθ) να είναι τόσο καταραμένη εν τέλει... Και το μακελιό αυτό να μην σταματά ποτέ στους αιώνες των αιώνων αμήν...

Φυσικά αυτό δεν μπορεί να ταράξει τους καλοκαιρινούς και μη αστικούς μύθους του δυτικού κόσμου από το Μπέρμιγχαμ μέχρι την Καισαριανή και από την Κόρντοβα έως το Βερολίνο. Και αν καβλώσουν και οι φονταμενταλιστές πάλι... Πίτσα-μπύρα-Χατζηνικολάου και Άγιος ο Σορίν Ματέι (το πρώτο πραγματικό θύμα της τηλεαποβλάκωσης).

Καλοκαιρινές Ψευδαισθήσεις

2006-07-12T19:53:00.000+01:00

Ο Ζιντάν πραγματικά με ανέβασε πάρα πολύ. Όχι τόσο με την δημόσια απολογία του (οι πρωσοπικότητες αυτής της εμβέλειας οφείλουν κάτι τέτοιο στο δημόσιο προφίλ τους) όσο με το ότι δεν πήρε πίσω αυτό που έκανε. Αν ξαναγινόταν έτσι θα αντιδρούσε. Και αυτός ο άχαρος ιταλός ποδοσφαιρικός βοθρατζής μένει για πάντα στην ιστορία κατά λάθος. Επειδή τόλμησε να φτάσει στην ύβρη.... Μαζί με τα χλωρά καίγονται και τα ξερά... Αφιέρωσα υπερβολικά πολύ χώρο στο μουντιάλ αλλά ας είχαμε μερικούς Ζιντάν σε κάθε επίπεδο και θα βλέπαμε αλλιώς τα πράγματα...

Απο κει και πέρα το μπλογκ περνάει κρίση. Και φυσικά δεν μιλάμε ότι τα εκατομμύρια των επισκεπτών του πήγαν διακοπές. Απλά κανένας δεν ενδιαφέρεται να προσφέρει κάτι που ως επί το πλείστον μεταφράζεται ως άποψη. No problem. Καλύτερα.

Το φετινό καλοκαίρι για μένα δεν υπάρχει όπως δεν υπήρξαν και αρκετά στο παρελθόν. Ανέκαθεν μου ανέβαζε την πίεση αυτή η καλοκαιρινή ξενοιασιά των πάντων. Λες και τον υπόλοιπο καιρό κούβαλαγαν πέτρες στα κάτεργα της φυλακής. Το αποτέλεσμα ήταν ο Αύγουστος να είναι ο αγαπημένος μου μήνας στην Αθήνα. Όταν τα στίφη των βλαμμένων έχουν ξαμοληθεί (κάποιοι ποτέ δεν γυρνάνε παρεπιπτόντως) και οι λίγοι απολαμβάνουν μια φιλόξενη πόλη. Κανένα θερινό σινεμά, καμια βόλτα στην πλάκα, να ακούσω τις παρακλήσεις του Δεκαπενταύγουστου στον Άγιο Χαράλαμπο ή στους Τρεις Ταξιάρχες στο φιλόξενο Πεδίον του Άρεως και το παραμύθι πέρασε. Η χαρά του ραγιά τελείωσε.

Ως κάτοικος εξωτερικού πλέον, και λόγω στενού προϋπολογισμού και λόγω φόρτου εργασίας, καταρρίπτω πλέον καθολικά αυτή την ψύχωση. Δύο διαφορετικοί άνθρωποι όμως μου έχουν δώσει ατάκες, η μία πιο γενική και η άλλη συγκεκριμένη, που περιγράφουν ξεκάθαρα αυτό το φαινόμενο.

Με χρονική σειρά η πρώτη γενική ατάκα είναι ότι το καλοκαιράκι είναι ένας ακόμα ΑΣΤΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ. Ο όρος αυτός δεν χρησιμοποιήθηκε επί του προκειμένου από τον εμπνευστή του όμως εγώ το πάω λίγο πιο πέρα. Πραγματικά στην Ελλάδα του 2006 το καλοκαίρι είναι από τους τελευταίους Αστικούς Μύθους. Και αυτό μπορεί να αναλυθεί και οικονομικά (εποχικότητα του τουρισμού) και κοινωνιολογικά...

Ο δεύτερος όρος αποτύπωσε καθαρά την έννοια του καλοκαιριου ως άλλο ένα State of the Μind... Άλλη μια διανοητική κατάσταση στης οποίας το τρυπάκι μπαίνεις αν αποφασίσεις να ακολουθήσεις την λογική της μάζας. Διαφορετικά θέτεις εσύ τους κανόνες βλέποντας τι σε ελκύει σε διαφορετικές περιόδους.

Ίσως φαίνεται σαν να κάνω τον έξυπνο... Ομολογώ πως κάτω από ένα πολύ συγκεκριμένο σενάριο θα μπορούσα και γω να μπω σε αυτό το τρυπάκι (ελπίζω να αντιλαμβάνεστε το σενάριο) και μάλιστα θα έτρεχα πέρα δώθε ώστε να τακτοποιήσω εκκρεμότητες. Το να συμβιβάζεσαι όμως πρόσκαιρα για να επιτεθείς όταν είναι ώριμα τα πράγματα δεν είναι πουστιά αλλά στρατηγική.

Φυσικά το σενάριο δεν γίνεται ακόμα και να ξαναγενιόταν ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Και γω ως άλλος Διγενής πολεμάω έναν αντίπάλο που δεν βλέπω, δεν τον νιώθω, και ο οποίος δεν καταδέχεται ούτε να με κοιτάξει στα μάτια. Ίσως, γιατί τώρα ειδικά η καλοκαιρινή ευδαιμονία δεν του επιτρέπει να ασχοληθεί με μικροπράγματα.

Επομένως απομένει η προσωπική παράνοια (απόρροια της οποίας και αυτός ο χώρος) να ξύνει τις πλήγές με ασίγαστη μανία... Και τελικά το μόνο πράγμα που δεν είναι ούτε Αστικός Μύθος ούτε State of the mind είναι ότι επιθυμείς πάρα πολύ ποτέ δεν συνωμοτεί το σύμπαν για να το αποκτήσεις (Οπότε κύριε Κοέγιο γαμήστε μας καμιά μέρα)...

Δεν μετανιώνω για τίποτα, και ειδικά για την παράνοια ... Απλά όσα σε αφήνουν πίσω σου συμπιέζουν το κρανίο... Μόνη λύση... Δεν ξέρω... Ποτέ δεν βρεθηκε λύση γιατί να την βρω εγώ...

Καλό Καλοκαίρι...

Στην Καρωτίδα

2006-07-10T19:14:00.000+01:00

http://widelec.org/zidane.html

Και να θες να αγιασεις δεν σε αφήνουν.... Αλλά είναι πολύ εθιστικό... Μα πάρα πολύ εθιστικό

The Age of Globalization

2006-07-03T12:41:00.000+01:00